Bölge Adliye Mahkemesi 2026/1682 E. 2026/1437 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

40. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

DOSYA NO: 2026/1682

KARAR NO: 2026/1437

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : (Kapatılan) İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ: 22/04/2026

NUMARASI: 2023/40 (E)- 2026/408 (K)

DAVANIN KONUSU: Tazminat

KARAR TARİHİ: 24/09/2026

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: .../11/2017 tarihinde sürücü ...'nun idaresindeki ...plakalı araç ile seyir halinde iken, sürücü ...'un idaresindeki... plaka sayılı araç ile çarpışması neticesinde trafik kazası meydana geldiği, bu kaza nedeniyle müvekkilin yaralandığını, sürücü ...'nun ...plakalı aracının ... AŞ.'nin sorumluluğunda olduğunu, müvekkili tarafından davalıya başvuru yapıldığını ancak davalı sigorta şirketi tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığını, müvekkilinin haksız olarak mağdur edildiğini, müvekkilinin bu mağduriyetinin ve maluliyet zararının giderilmesi için sigorta şirketinden ZMSS kapsamında alacağı olan maluliyet tazminat miktarının bilirkişi tarafından hesaplanarak müvekkiline ödenmesini, izah edilen nedenlerle davanın belirsiz alacak davası olarak kabulü ile maluliyet oranı dahil olmak üzere fazlaya ilişkin tüm hakları saklı kalmak kaydıyla; 6.000 TL sürekli iş göremezlik, 1.000 TL geçici iş göremezlik, 500 TL bakıcı gideri, 500 TL tedavi gideri tazminatı olmak üzere şimdilik toplam 8.000 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiş, 16/02/2026 tarihli dilekçesi ile 330.000 TL sürekli iş göremezlik, 3.236,21 TL geçici iş göremezlik, 2.500 TL tedavi gideri ve 888,75 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 336.624,96 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davacının davasının kabulüyle, 330.000 TL sürekli işgöremezlik tazminatı, 3.236,21 TL geçici işgöremezlik tazminatı, 888,75 TL bakıcı gideri, 2.500,00 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 336.624,96 TL'nin 24/11/2021 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının aynı kazaya ve taleplere ilişkin olarak daha önce sigorta tahkim komisyonu'na yaptığı başvurunun sigortalı araç sürücüsünün kazaya sebebiyet verdiğinin ve illiyet bağının ispatlanamadığı gerekçesiyle reddedildiğini, bu karara yapılan itirazın da İtiraz Hakem Heyetin'ce reddedilerek kesinleştiğini, bu durum HKM m.144/1 uyarınca kesin hüküm teşkil ettiğini ve davanın dava şartı yokluğundan reddi gerektiğinin savunulduğunu, sigorta şirketine usulüne uygun başvuru yapılmadığını, sunulan belgelerin ZMSS genel şartları gereğince eksik olduğunu, mevzuata uygun maluliyet raporu sunulmadan yapılan başvurunun geçersiz sayılarak davanın dava şartı yokluğundan usulden reddi gerektiğini, kaza tarihi olan 26/11/2017 itibari ile şahıs başı sakatlık teminat limitinin 330.000 TL olduğunu, mahkemece poliçe limitini aşar şekilde karar verilemeyeceğini, sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, kaza tespit tutanağında ve dosyadaki belgelerde sigortalı aracın kazaya karıştığına veya kusurlu olduğuna dair somut emare bulunmadığını, kusur ve illiyet bağının ispat yükünün davacıda olduğunu, kabul anlamına gelmemekle birlikte dosyanın ATK Trafik İhtisas Dairesi'ne sevk edilerek kusur raporu alınması gerektiğini, muayene bulgularının fahiş olduğunu, davacının Erişkinler İçin Engellilikle değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik Hükümleri doğrultusunda Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'na sevk edilerek maluliyet, iyileşme ve bakıcı ihtiyacı sürelerine ilişkin yeniden rapor alınmasını talep ettiklerini, davacının vergilendirilmiş resmi gelirini ispatlayamadığı durumlarda hesaplanan AGİ hariç net asgari ücret üzerinden yapılması gerektiğini, aktüerya hesabında TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,80 teknik faiz esas alınarak hesaplama yapılması gerektiğini, 01/06/2015 yürürlük tarihli ZMSS Genel Şartları uyarınca geçici iş göremezlik, bakıcı ve tedavi giderlerinin ... ve ...'nın sorumluluğunda olduğunu, sigorta şirketinin bu kalemlerden sorumluluğunun bulunmadığını, davanın kesin hüküm ve dava şartı yokluğu nedeniyle reddine, esasa girilmesi halinde esastan reddine karar verilmesi gerektiğini beyan ederek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. HMK'nin 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda:

Dava trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava konusu uyuşmazlığın daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmaması (derdest olmaması) ve daha önceden kesin hükme bağlanmamış olması dava şartıdır (HMK m.114/1-i) Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir (6100 sayılı HMK m.115/2).

HMK'nin 303/1. maddesine göre, bir davaya ait şekli anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir.

Somut olayda; 26/11/2017 tarihinde davacı motosikleti ile seyir halindeyken davalıya sigortalı araçla çarpması sonucu trafik kazası meydana geldiği, yaralanan davacının sürekli iş göremezlik, geçici iş göremezlik, bakıcı gideri ve tedavi giderine ilişkin zararlarının tazminini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Davalı vekili tarafından cevap dilekçesinde, davacının daha önce aynı talebe ilişkin olarak Sigorta Tahkim Komisyonu'na 2021.E.261721 sayılı başvurada bulunduğunu ve başvurusunun reddedildiğini belirtilmiş, davalı vekili istinaf dilekçesi ekinde de Uyuşmazlık Hakem Heyeti Kararı ile İtiraz Hakem Heyeti Kararını sunmuştur.

Bu haliyle Tahkim dosyası getirtilerek davacının taleplerinin aynı olup olmadığı da değerlendirilerek, anılan kararın temyiz yasa yoluna tabi olması nedeniyle İtiraz Hakem Heyetinin "kesin" olarak karar vermesinin kararın temyiz edilemeyeceği sonucunu doğurmayacağı da göz önüne alınarak, şekli anlamda kesinleşmenin denetlenmesi için tahkim kararının tebliğe çıkarılıp çıkarılmadığı, kararın kesinleşmiş olup olmadığının araştırılması ile öncelikle dava şartının (derdestlik veya kesin hüküm) bulunup bulunmadığı değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde verilen karar usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Açıklanan nedenlerle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle, kararın HMK'nin 353/1-a/6. maddesi gereğince kaldırılmasına, kaldırma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair istinaf itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

KARAR: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere :

1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nin 353/1-a/6. maddesi uyarınca kaldırılmasına,

2-Davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

3-İstinaf başvurusu için yatırılan karar ve ilam harcının istek halinde İlk Derece Mahkemesince yatırana iadesine,

4-İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından vekalet ücreti hükmedilmesine yer olmadığına,

5-Davalı vekili tarafından yapılan istinaf yargılama giderinin İlk Derece Mahkemesince yeniden verilecek kararda dikkate alınmasına,

6-İstinaf talep eden tarafından istinaf aşaması için yatırılan gider avansının yatıran tarafa iadesine,

7-İİK'nin 36/5. maddesi gereğince, istinaf sonucuna göre davalı tarafından tehiri icra talebi kapsamında icra dosyasına sunulan, 08/06/2026 tarihli, 2644927 numaralı, 1.500.000 TL bedelli ... AŞ.'ye ait teminat mektubunun davalıya iadesine,

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nin 353/1-a maddesi uyarınca kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi.24/09/2026