Bölge Adliye Mahkemesi ·
Bölge Adliye Mahkemesi 2025/1970 E. 2026/1833 K.
- Mahkeme
- Bölge Adliye Mahkemesi
- Esas No
- 2025/1970
- Karar No
- 2026/1833
- Karar Tarihi
T.C.
KAYSERİ
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
3. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2025/1970
KARAR NO: 2026/1833
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: KAYSERİ 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 15/05/2025
NUMARASI: 2025/16 Esas 2025/462 Kara
DAVANIN KONUSU: Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat)
DAVA TARİHi: 07/01/2025
İSTİNAF KARARININ
VERİLDİĞİ TARİH: 11/11/2026
YAZILDIĞI TARİH: 11/11/2026
Yukarıda ayrıntılı bilgileri yazılı Kayseri 2. Asliye Ticaret Hukuk Mahkemesinin 2025/16 Esas, 2025/462 Karar sayılı kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve dosya istinaf incelemesi yapılmak üzere Dairemize tevzi edilmiş olmakla dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... tarihinde davalı ...Sigorta tarafından sigortalanan ... plakalı aracı ile sigortalı ... ... mah. ... sk. takiben ... yolu istikametinden ... istikametine seyir halinde iken yaralanmalı maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, kaza anında yolcu olan müvekkili de kaza nedeniyle yaralandığını, iş bu davaya konu kaza sırasında müvekkilinin sol kalça ve sol dizde eklem hareket kısıtlılığı olduğunu, sol uyluğunda kırık sol kalçasında çıkık olduğunu, kalçasından dizine kadar platin takıldığı bu süreçte ameliyatlar geçirdiğini, platin çıkarılana kadar 1 yıl koltuk değneği ile hayatını idame ettirdiği 24/11/2022 maluliyet raporuyla sabit olduğunu, söz konusu kaza müvekkilin 270 gün işgöremezliğine neden olduğunu, bakıcı ihtiyaç sürecinin 180 gün olduğu ve kaza sonucu %8 özürlülük oranı oluştuğunu, meydana gelen kaza sonucunda müvekkili bacağı işlevini yerine getiremediği için çalışamadığını, meydana gelen kırıklar müvekkilinin hayat fonksiyonlarını ağır derecede etkilediğini, kaza tarihi her ne kadar ... olsa da maluliyet raporu 24/11/2022 tarihinde oluşturulduğunu iş bu rapor müvekkilinin avukatına 17/12/2022 tarihinde tebliğ edildiğini, bu rapor ile müvekkilinin uğradığı zarar da 17/12/2022 tarihi itibariyle öğrenildiğini, buna ilişkin zamanaşımı, olay tarihinden itibaren değil, zararın tam olarak öğrenildiği maluliyet raporunun tebliğ tarihi olan 17/12/2022 tarihten itibaren başlayacağını, arabuluculuk yoluna ... tarihinde başvurulduğunu, 06/01/2025 tarhinde arabulculuk sürecinin bittiğini, bu sürede zamanaşımı durduğundan kaynaklı söz konusu davanın zamanaşımı süresi dolmadan açıldığını, açıklanan nedenlerle fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla; haksız fiilin gerçekleştiği tarih olan ... tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte, şimdilik 25,00 tl bakıcı gideri tazminatı, 25,00 tl geçici iş göremezlik tazminatı, 25,00 tl sürekli iş göremezlik tazminatı, 25,00 tl sağlık giderleri olmak üzere toplamda 100,00 tl maddi tazminatın(davalı sigorta şirketi bakımından poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla) davalı sigortadan alınarak müvekkiline verilmesini, adli yardım taleplerinin kabulünü, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.Davalı vekilinin cevap dilekçesinden özetle; davacıların usulüne uygun bir başvurusunun bulunmadığını, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddinin gerektiğini, zamanaşımı itirazlarının olduğunu, zamanaşımı süresinin dolduğunu, davanın zamanaşımı yönünden reddinin gerektiğini, müvekkili ...sigorta'nın mesuliyeti kusur oranı ve teminat limitleriyle sınırlı olduğunu, kabul anlamına gelmemek kaydıyla tazminat hesaplama metodu maluliyet oranı tespiti kaza tarihinde yürülükte olan mevzuat hükümlerine göre yapılması gerektiğini, müvekkilinin sorumluluğu yönünden iddia edilen kusurlu hali ve kusur oranını kabul etmediklerini, müvekkil ...sigorta başvuru tarihinde temerrüde düşmediğini, dava haksız fiilden kaynaklı tazminat istemine ilişkin olduğunu, açıklanan nedenlerle davanın öncelikle zamanaşımı ve dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddini, mahkeme aksi kanaatte ise esastan reddi ile vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda; Davanın zamanaşımı nedeniyle süre yönünden reddine, karar verildiği görüldü.
TARAFLARCA İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Kaza tarihi her ne kadar ... olsa da maluliyet raporu 24/11/2022 tarihinde oluşturulmuş olup iş bu rapor müvekkilin avukatına 17/12/2022 tarihinde tebliğ edilmiş olup iş bu rapor ile müvekkilin uğradığı zarar da 17/12/2022 tarihi itibariyle öğrenilmiştir. Buna ilişkin zamanaşımı, olay tarihinden itibaren değil, zararın tam olarak öğrenildiği maluliyet raporunun tebliğ tarihi olan 17/12/2022 tarihten itibaren başlar. arabuluculuk yoluna ... tarihinde başvurulmuş olup 06/01/2025 tarhinde arabuluculuk süreci bitmiştir. bu sürede zamanaşımı durduğundan kaynaklı söz konusu davamız zamanaşımı süresi dolmadan açılmış olup davamızın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek verilen kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE: Dava, trafik kazasından kaynaklı 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54. maddesi gereği cismani zarardan doğan maddi tazminat istemine ilişkindir.
Kayseri 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 15/05/2025 tarih, 2025/16 Esas 2025/462 Karar sayılı kararı ile, trafik kazasından kaynaklı maddi tazminat davasının zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesi kararına karşı süresi içerisinde davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf incelemesi HMK 355. maddesi gereğince ileri sürülen istinaf sebepleri ve kamu düzeni ile sınırlı olarak yapılmıştır. Duruşma açılmasını gerektiren sebepler bulunmadığından HMK'nın 353 ve 355 maddeleri gereğince inceleme ve müzakereler dosya üzerinden yürütülmüştür.
6100 sayılı HMK'nın 127.maddesinde '' cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içerisinde hazırlanmasının çok zor yahut imkansız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhal bildirilir. '' , 6100 sayılı HMK'nın 141.maddesinde, '' taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakatı ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilir '' düzenlemeleri yer almaktadır.Zamanaşımı defi HMK 'da ilk itirazlardan sayılmamış olup zaman aşımı definin aynı sürede ileri sürüleceği yasada açıkça düzenlenmemiştir. Bu yönden zaman aşımı defi, tüm maddi vakalara ilişkin beyanlarda olduğu gibi savunmanın değiştirilmesi yasağının başladığı ana kadar ileri sürülebilir. (Yargıtay 3.HD'nin 28/09/2016 tarih ve 2016/7892 E. 2016/11367 K. sayılı ilamı) Dava dilekçesi davalıya 12/01/2025 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı iki haftalık sürede 17/01/2025 tarihinde süre uzatım talebinde bulunmuştur. İlk derece mahkemesince davalının cevap verme süresini cevap verme süresinin bitiminden itibaren iki hafta uzatılmıştır. Bu durumda davalının davaya karşı cevap verme süresi 09/02/2025 tarihinde sona ermesine rağmen, 03/02/2025 tarihinde süresinden önce zamanaşımı definde bulunmuş olduğu görülmüştür. 6098 sayılı TBK'nın 49. maddesi maddesinde haksız fiil tanımlanmış, 72. maddesinde haksız fiilden zarar görenin, bundan kaynaklanan zararının tazmini istemiyle açacağı davaların zararı ve faili öğrendiği tarihten itibaren 2 yıl ve herhalde haksız fiil tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi bulunduğu belirtilmiştir. Maddenin özellikle 2. fıkrasında "dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğarsa" ifadesi ile kanun koyucu taraf ayrımı yapmaksızın (davacı, davalı veya dava dışı 3. kişi) yapmış olduğu fiil cezayı gerektiriyor ise uzamış ceza zamanaşımı uygulanacağı ifade edilmiştir. Söz konusu yasa hükmü, ceza zamanaşımının uygulanabilmesi için sadece eylemin aynı zamanda bir suç oluşturmasını yeterli görmekte; bunun dışında fail hakkında mahkumiyet kararıyla sonuçlanmış bir ceza davasının varlığı hatta böyle bir ceza davasının açılması ya da zarar görenin o davada tazminat yönünden bir talepte bulunmuş olması koşulu aranmamaktadır. (HGK'nun 5.6.2015 gün 2014/17-2198 2015/1495 sayılı kararı ile uzamış ceza zamanaşımı benimsenmiştir.) Dava konusu kazanın, ... günü gerçekleştiği, eylemin aynı zamanda taksirle yaralama suçunu oluşturması nedeniyle uzamış ceza zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu konusunda bir ihtilaf yoktur. İlk derece mahkemesince, 8 yıllık uzamış ceza zamanaşımı süresinin dava tarihi olan 07/01/2025 tarihinde dolduğu ve davalının yasal cevap süresi içinde zamanaşımı savunmasında bulunduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesinin uzamış zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu hususundaki tespiti yerindedir. Öte yandan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 155. maddesi hükmü, "Zamanaşımı müteselsil borçlulardan veya bölünemeyen borcun borçlularından birine karşı kesilince, diğerlerine karşı da kesilmiş olur." kuralını içermektedir. Yani müteselsil borçlulardan birine karşı zamanaşımının kesilmesi diğer müteselsil borçlulara karşı da zamanaşımını keser. (Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin E:2015/7888, K:2018/1599 sayılı ve Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin E:2019/932, K:2020/1599 sayılı kararında da aynı yönde kabul ve açıklamalara yer verilmiştir.)Davacı vekili, yargılama aşamasında dava dilekçesinde ve istinaf dilekçesinde aynı trafik kazası nedeniyle maddi zararın giderilmesi talebiyle Kayseri 2.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2020/310 E. 2025/112 K. sayılı dosyasıyla dava açtığını ve orada maluyit raporu alındığı ve maluliyet raporunun 17/12/2022 tarihinde kendisine tebliğ edilmiş olduğunu beyan etmiş olduğu görülmüştür. Davacı vekili aynı zamanda davacıdaki maluliyet oranının arttığını, gelişen ve değişen durumun söz konusu olduğunu, davacının tedavisinin uzun süredir devam ettiğini, zararın henüz tamamlanmadığını belirterek zamanaşımı yönünden bu hususun da dikkate alınmasını istememiştir.TBK'nın 72/1. maddesinde "Tazminat istemi, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yılın ve her halde fiilin işlendiği tarihten başlayarak on yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrar. Ancak, tazminat ceza kanunlarının daha uzun bir zamanaşımı öngördüğü cezayı gerektiren bir fiilden doğmuşsa, bu zamanaşımı uygulanır." denilerek mülga 818 sayılı BK'nın 60. maddesinde olduğu gibi üç türlü zamanaşımı süresi öngörülmüştür. 2918 sayılı KTK.nun 109. maddesinde de paralel bir düzenleme mevcuttur.Görüleceği üzere, kanunda düzenlenen bu üç çeşit zamanaşımı süresi, sübjektif/nispi nitelikteki iki yıllık "kısa zamanaşımı süresi", objektif /mutlak nitelikteki on yıllık "uzun zamanaşımı süresi" ile olağanüstü nitelikteki "ceza zamanaşımı süresi"dir. Mülga BK'da zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten itibaren bir yıl olarak düzenlenen kısa süreli zamanaşımı, yeni TBK'da iki yıl olarak hüküm altına alınmıştır.Haksız eylemden kaynaklanan tazminat davalarında, özel kanunlarda başka bir zamanaşımı süresi tayin edilmiş olmadıkça uygulanacak olan zamanaşımı süreleri bu süreler olup, bunlar hem maddi hem de manevi tazminat istemi ile açılan davalar hakkında uygulanır.2918 sayılı KTK.nun 109/1.maddesi ve TBK'nın 72/1. (BK'nın 60/1.) maddesi, özellikle zamanaşımının başlangıç anını belirleyen bir düzenlemedir. Bu düzenlemeye göre tazminat istemi, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten itibaren iki yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrar. Burada, uygulamada "kısa süreli zamanaşımı" olarak adlandırılan süre söz konusu olup, sürenin başlangıcı sübjektif bir koşula bağlanmıştır. Çünkü, sürenin başlaması zarar görenin zararı ve tazminat sorumlusu kişiyi öğrenmesi gibi sübjektif bir koşulun gerçekleşmesi ile mümkündür. Mutlak nitelikteki "uzun süreli zamanaşımı"nın başlangıç tarihi ise zarar verici eylemin gerçekleştiği tarihtir. Buna göre, tazminat istemi her halde eylemin gerçekleştiği tarihten itibaren on yılın geçmesi ile zamanaşımına uğrar. Burada on yıllık sürenin başlangıç anı, zarar verici eylemin gerçekleştiği tarih gibi objektif bir koşula bağlanmıştır. Bu noktada kısa zamanaşımı süresi ile uzun/mutlak zamanaşımı süresi arasındaki ilişkiye de değinmek gerekir. Olağan zamanaşımı süresi iki yıllık olan kısa zamanaşımı süresidir. Diğer bir anlatımla iki yıllık zamanaşımı süresi on yıllık süre ile sınırlıdır. Zarar ve zararın sorumlusu olan kişi öğrenildiği takdirde davanın kısa zamanaşımı süresi içerisinde açılması gerekir. Zarar veren eylemin işlenmesinden itibaren on yıl geçtikten sonra zarar ve zararı veren kişi öğrenilmiş olsa bile tazminat istemi, zamanaşımı def'î ile karşılaştığında reddedilir.2918 sayılı KTK.nun 109/1.maddesi ve TBK'nın 72/1. (BK'nın 60/2.) maddesinde düzenlenen üçüncü süre ise "ceza zamanaşımı süresi"dir. Zarara neden olan eylem, aynı zamanda ceza kanunları uyarınca suç teşkil eden bir eylem oluşturuyor ve bu eylem için ceza kanunlarının öngördüğü zamanaşımı süresi daha uzun bir süre ise bu takdirde uygulanacak olan zamanaşımı süresi, o suçun bağlı olduğu ceza zamanaşımı süresidir. Ceza zamanaşımı süresinin başlangıç anı da zarar verici eylemin gerçekleştiği tarihtir. Somut olaya gelindiğinde, zarar verici eylem ... tarihinde gerçekleşmiş, eldeki dava ise ceza zamanaşımı süresi içerisinde olmamakla birlikte, mutlak zamanaşımı süresi olan on yıllık süre dolmadan 07/01/2025 tarihinde açılmıştır.Ne var ki, bazı durumlarda zarar verici eylemin gerçekleştiği tarihe göre ceza zamanaşımı süresi dolmuş olsa bile davacının zararını tam anlamıyla öğrenememesi söz konusu olabilir. Uyuşmazlığın üzerinde toplandığı bu yön nedeniyle zararı öğrenme ile amaçlanan şeyin ne olduğu ve buna göre zamanaşımı süresinin hangi tarihte başlayacağı hususlarının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.Az yukarıda değinildiği gibi kısa süreli zamanaşımının başlaması için zarar görenin zarar ile birlikte zararın sorumlusunu da öğrenmesi gerekir. Zamanaşımı süresinin işlemeye başlaması, bu iki koşulun da gerçekleşmesine bağlıdır. Bu koşullardan birinin gerçekleşmemesi hâlinde zamanaşımı süresi işlemeye başlamaz. Zarar ve tazminat sorumlusundan hangisi daha sonra öğrenilirse, zamanaşımı süresi son öğrenme gününden itibaren işlemeye başlar.Uyuşmazlıkta önem taşıyan, davacının zararın varlığını öğrenmesi koşuludur. Belirtilmek gerekir ki, kısa süreli zamanaşımının işlemeye başlaması için zarar görenin, zarar veren eylem veya olayı değil, zararı öğrenmesi gerekir. Zarar, zarar verici fiil veya olayın zarar görenin hukuki varlık ve değerleri üzerindeki olumsuz etki ve sonuçlardır. Zararın öğrenilmesinden amaç, zarar verici olayı değil, zararın varlık ve niteliğini, unsurlarını, kapsamını öğrenmektir (Eren, F.; s 852-853). Zararın varlığı ve bütün unsurları öğrenilmeden, zarar görenin dava yoluyla talep edeceği tazminat hakkında yeterli bir değerlendirme yapamayacağı açıktır. Hukuka aykırı bir eylem işlenilmesine karşın, onun doğuracağı zarar henüz ortaya çıkmamış, zararın ortaya çıkması için eylem tarihinden itibaren bir takım etkenlerin gerçekleşmesi veya belli bir zamanın geçmesi gerekiyor ise zararın bütün unsurlarıyla birlikte öğrenilmesi mümkün değildir. Oysa ki, zarar görenin mahkeme önünde ciddi bir dava açarak tazminat isteminde bulunabilmesi ve bu istemini objektif bir şekilde destekleyen, etkili gerekçelerini ortaya koyabilmesi için oluşan zararın niteliğini, kapsamını ve bütün unsurlarını öğrenmesi gerekir. Aksi hâlde, doğal olarak zamanaşımı süresi de işlemeye başlamayacaktır. Bazı hâllerde, gerek zararı doğuran eylem veya işlemin ne olduğu ve kim tarafından gerçekleştirildiği ve gerekse zararın kapsam ve miktarı aynı anda ve tam bir açıklıkla belirlenebilir. Böyle durumlarda, zarar görenin uğradığı zararın varlığını, zarar verenin kim olduğunu, kapsam ve miktarının neden ibaret bulunduğunu öğrendiği andan itibaren, zarar verenden bunun tazminini isteme hakkının doğacağı ve bu hakkına ilişkin yasal zamanaşımı süresinin de o tarihte başlayacağı açıktır. Buna karşılık, ortaya çıkan zarar, kendi özel yapısı içerisinde sonradan değişme eğilimi gösteriyor, zararı doğuran eylem veya işlemin doğurduğu sonuçlarda (zararın nitelik veya kapsamında) bir değişiklik ortaya çıkıyor ise artık "gelişen durum" ve dolayısıyla gelişen bu durumun zararın nitelik ve kapsamı üzerinde ortaya çıkardığı değişiklikler (zarardaki değişme) söz konusu olacaktır. Böyle hâllerde zararın kapsamını belirleyecek husus, gelişmekte olan bu durumdur ve bu gelişme sona ermedikçe zarar henüz tamamen gerçekleşmiş olmayacağı için zamanaşımı süresi bu gelişen durumun durduğunun veya ortadan kalktığının öğrenilmesiyle birlikte işlemeye başlayacaktır. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.11.2002 gün ve 2002/4-882 E., 2002/874 K.; 01.03.2017 gün ve 2014/21-2372 E., 2017/379 K. sayılı kararlarında da aynı hususlar kabul edilmiştir.Önemle belirtilmelidir ki, burada sözü edilen “gelişen durum” kavramı, uygulamada çoğu kez yanlış anlaşıldığı şekilde zararın kapsamının zarar görence tam olarak öğrenilmesinin herhangi bir nedenle geciktiği (örneğin buna ilişkin bilirkişi raporunun geç alındığı) durumlara ilişkin olan, böylesi bir durumu ifade eden bir kavram değildir. Eş söyleyişle gelişen durum kavramı, salt zarar doğuran işlem ya da eylemin sonuçlarının gelişmesini ve bu nedenle zarar görenin bu konularda bilgi sahibi olabilmesinin zorunlu olarak bu gelişmenin tamamlanacağı ana kadar gecikmesini ifade eder.Özellikle bedensel bütünlüğün zarar gördüğü ve tedavinin uzunca bir süreye yayıldığı durumlarda, oluşan zararın miktarı tıbbi bakım ve tedavi sonucunda düzenlenen hekim raporuyla belirli bir açıklığa kavuşmaktadır. Yukarıda anlatılan şekilde gelişen durumun bulunduğu, zararın niteliği ve kapsamının bu nedenle sonradan öğrenildiği hallerde zamanaşımının zararın kesin miktarının öğrenildiği tarihten başlayacağı Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun bir çok kararında (21.03.2001 gün ve 2001/4-258 E., 2001/276 K.; 05.06.2002 gün ve 2002/4-470 E., 2002/477 K.; 15.05.2015 gün ve 2013/21-2035 E., 2015/1345 K. ve 01.03.2017 gün ve 2014/21-2372 E., 2017/379 K.) belirtilmiştir.Kaldı ki, henüz tedavinin tamamlanmadığı, zararın kapsam ve miktarı konusunda belirsizliğin devam ettiği bir aşamada, zarar göreni süre aşımı kaygısıyla dava açmaya zorlamak hak arama özgürlüğü ve adil yargılanma hakkına da zarar verecektir.Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, şahsi yaralanmayla ilgili tazminat davalarında dava açma hakkının, tarafların uğradığı zararı gerçekte değerlendirebildiğinde kullanılması gerektiğine (Eşim/Türkiye, Başvuru Numarası: ... , Karar Tarihi ... ) hükmetmiştir.Anayasa Mahkemesi de, itfaiye eri olarak çalışan ve yangına müdahale sırasında yaralanan bir başvurucunun, sağlık durumunda meydana gelen değişikliklerin ve buna ilişkin sağlık raporlarının dava açma süresine etkisi hakkında bir gerekçeye yer verilmeksizin, salt zararı doğuran eylemin meydana geldiği tarih baz alınarak açılan davada süre aşımı bulunduğu şeklinde yapılan değerlendirmenin, mahkemeye erişim hakkına yönelik katı bir yorum olduğu sonucuna vararak, başvurucunun mahkemeye erişim ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine (H.K. Başvurusu, Başvuru Numarası: 2013/7400, Karar Tarihi: 05.11.2015) karar vermiştir.Bu açıklamalar doğrultusunda somut olaya dönüldüğünde davacı vekili davacının tedavisinin henüz sonuçlanmadığını, gelişen ve değişen durumun sözkonusu olduğunu, maluliyet oranının sürekli arttığını ileri sürmemiş, bilakis tespit edilmiş olan maluliyet oranının dikkate alınarak tazminat talebinde bulunmuştur. Bu durumda, 8 yıllık dava açma süresinin 05/09/2023 tarihinde sona erdiği, dava tarihi itibariyle 10 yıllık zamanaşamı süresinin dolmamış olmasına rağmen, davacının tedavisinin henüz sonuçlanmadığına, gelişen ve değişen durumun sözkonusu olduğuna, maluliyet oranının sürekli arttığına ilişkin iddialar olmadığından 10 yıllık zamanaşımı süresinin devam ettiğinin kabulünün mümkün olmadığı, mahkemece zamanaşımı nedeniyle davanın reddine yönelik kararının isabetli olduğu kanaatine varılmakla; davacı vekilinin aksi yöndeki istinafının yerinde olmadığı görülmüştür.
Yukarıda izah edilen sebeplerle, ilk derece mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, ihtilafın doğru olarak tanımlanmadığı, kanunun olaya uygulanmasında hata edilmemiş olduğu anlaşılmakla; davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
H Ü K Ü M : (Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere)
1-) Davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b/1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-) Davacının adli yardım talebinin kabul edimiş olması nedeni ile yatırılmadığı anlaşılan 1.615,40 TL istinaf başvuru harcı ile 732,00 TL istinaf karar harcı ve suç üstü ödeneğinden karşılanan 460 TL posta ve e-tebligat gideri olmak üzere toplam 2.807,40 TL'nin davacıdan alınarak, hazineye irat kaydına,
3-) İstinaf incelemesi sırasında duruşma açılmadığından AAÜT md. 2/2 uyarınca vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
4-)Davacı tarafça yapılan istinaf yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına,
5-)Davacı tarafça istinaf yargılaması bakımından yatırılan gider avansının kullanılmayan kısmının, karar kesinleştiğinde, HMK'nun 333. maddesi, Yönetmeliğin 207/1. maddesi ve HMK Gider Avansı Tarifesi'nin 5. maddesi hükümlerine göre yatırana iadesine,
6-) Kararın kesin olmaması nedeniyle taraflara tebliğ işlemlerinin dairemizce yerine getirilmesine,
Dair; tarafların yokluğunda, Hukuk Muhakemeleri Kanunu md. 353/1-b/1 maddesi uyarınca dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, 6100 sayılı HMK'nın 361/1 maddesi uyarınca YARGITAY YOLU AÇIK olmak üzere oybirliği ile karar verildi.11/11/2026