Bölge Adliye Mahkemesi ·

Bölge Adliye Mahkemesi 2025/283 E. 2026/1623 K.

Mahkeme
Bölge Adliye Mahkemesi
Esas No
2025/283
Karar No
2026/1623
Karar Tarihi

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 26. HUKUK DAİRESİ T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 26. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2025/283 KARAR NO : 2026/1623

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

BAŞKAN : ÜYE : ÜYE : KATİP :

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 01.10.2024 NUMARASI : 2024/221 Esas 2024/714 Karar

DAVACI : VEKİLİ :

DAVALI : VEKİLİ :

DAVANIN KONUSU : Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat) KARAR TARİHİ : 15.10.2026 GEREKÇELİ KARAR YAZILMA TARİHİ : 15.10.2026

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda; TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, 07.07.2017 tarihinde davalının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın davacı idaresindeki bisiklete çarptığını, davacının yaralandığını, davalıya yapılan başvuruya rağmen ödeme yapılmadığın belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100,00-TL geçici iş göremezlik ve 100,00-TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; başvuru şartının usulüne uygun olarak yerine getirilmediğini, davalı şirketin sorumluluğunun sigortalısının kusuru ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, maluliyetin, kusurun ve davacının gerçek gelir durumunun usulüne uygun delillerle ispatlanması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ Mahkemece verilen karara karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi'nin 23.02.2024 tarih ve 2021/2493 E. 2024/255 K. sayılı kararı ile Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/796 esas 2018/987 karar sayılı dosyasında ATK’dan alınan 16.11.2018 tarihli raporda kazanın meydana gelmesinde sanık sürücü...’nın kusursuz, müşteki sürücü...ın % 100 oranında kusurlu olduğu belirlenmiş, bu rapor mahkemece hükme esas alınarak 28.12.2018 tarihinde sanık...’nın taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma ve trafik güvenliğini tehlikeye düşürmek suçlarından ayrı ayrı beraatine karar verildiği, karara karşı müşteki tarafından istinaf yoluna başvurulduğu Adana BAM 6. Ceza Dairesi tarafından duruşma açılarak yapılan incelemede, İTÜ’den alınan 20.12.2019 tarihli raporda sanık sürücü...’nın tali kusurlu, müşteki sürücü...ın asli kusurlu olduğunun belirtildiği, 26.05.2021 tarihli karar ile atılı suçların basit yargılama usulü kapsamında suçlardan olması ve sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanması koşullarının oluşup oluşmadığının ilk derece mahkemesince değerlendirilmesi gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verildiği, Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesi 14.04.2022 tarih, 2022/126 esas 2022/470 karar sayılı ilamı ile sanık...’nın tali kusurlu olduğunu kabul ederek taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan TCK.m.89/1 gereğince sanığın adli para cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca tehlike suçu olan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verildiği, verilen para cezası miktar itibariyle kesin olduğundan karar 14.04.2022 tarihinde, hüküm verilmesine yer olmadığına ilişkin karar ise istinaf edilmeksizin 03.03.2022 tarihinde kesinleştiği, bu hale göre dava konusu kazanın oluş şekline ilişkin maddi vakıanın ceza mahkemesi dosyası ile belirlendiğinin anlaşıldığı, ceza mahkemesi tarafından belirlenen maddi vakıa ve kusuru oranları ile mahkemece hükme esas alınan raporlar arasındaki farklılığın giderilmesi için ATK Genişletilmiş Uzmanlar Kurulundan kusur oranlarının belirlenmesi konusunda ayrıntılı ve denetime elverişli ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi ger gerektiği belirtilerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararı gereğince yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; İstanbul ATK Trafik İhtisas Dairesi'nden alınan 29.07.2024 tarihli raporda davaya konu olayla ilgili Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi Genişletilmiş Uzmanlar Kurulunca düzenlenmiş 26.03.2021 tarih ve 4291 sayılı dosyada mecvut raporun nihai rapor niteliğinde olduğu, ayrıca yeniden gönderilen dosya ve eklerinde, yapılan tetkikler sonucunda kusur durumunda değişiklik gerektirecek bir durum bulunmadığının bildirildiği, dosyada mevcut İstanbul ATK Genişletilmiş Uzmanlar Komisyonu'ndan alınan 26.03.2021 tarihli ceza dosyası arasında bulunan kaza yerinin ve anını gösteren CD kayıtları da incelenerek düzenlenen raporda, davacının tam kusurlu, davalı sigortalısının kusursuz olduğuun bildirildiği, kaldırma ilamı ile son Adli Tıp raporu da gözetilerek bu rapora itibar etmek gerektiği belirterek, davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kaldırma kararı sonrasında Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi Genişletilmiş Uzmanlar Kurulu'na giden dosyada hali hazırda 26.03.2021 tarihli rapor bulunduğu ve bu raporun nihai nitelikte olduğundan bahisle yeni bir değerlendirme yapılmamasının yargılama sürecinin ilkeleriyle ve hakkaniyet ölçüleriyle bağdaşmadığını, nihai rapor olarak kabul gören bilirkişi raporunda davacının sevk ve idaresindeki bisikletle kurallara aykırı biçimde bölünmüş yola ters yönden girdiği gerekçesiyle kaza nedeniyle kusurun tamamının davacıya yükletildiğini, davalı sürücü...'nın hem alkollü olarak kazanın meydana gelmesine sebebiyet verdiğini hemde kavşakta sarı ışık bulunmasına rağmen hızını azaltmaması nedeniyle kusurlu bulunduğunu, tüm kusurun davacıya yükletilmesinin kabul edilmeyeceğini, soruşturma aşamasında alınan 08.08.2017 tarihli bilirkişi raporunda sanık sürücü ...'ın tali kusurlu olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen 16.11.2018 tarihli raporda davalı ...'a atfı kabil bir kusur olmadığının bildirildiği, yine 27.12.2018 tarihli raporda ...'ın kusursuz davacı ...'ın % 100 kusurlu bulunduğu, 26.02.2019 ve 01.07.2019 tarihli raporlarda davacı ...'a % 70 davalı...'ya ise % 30 oranında kusur atfedildiği, kazaya bu denli büyük oranda sebebiyet vermiş bir aracın kazaya bu denli etkisi olduğu düşünüldüğünde bilirkişilerce temellendirilmeden ve tamamen mesnetsiz kusur dağılımı yapılan bilirkişi rapor doğrultusunda verilen işbu kararın kabulü mümkün olmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE; HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve istinaf edenlerin sıfatına göre dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda; Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanarak cismani zarara uğradığını ileri süren davacının zorunlu mali mesuliyet sigorta ( ZMMS ) poliçesi kapsamında sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davacının davasının reddine karar verilmiştir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49/1. maddesine göre ise kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür. Trafik kazalarında irdelenmesi gereken husus ise trafik kazasının meydana gelmesinde tarafların olaya etkileri ve dolayısıyla sürüş kusurlarıdır. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 91/1. 85/1. ve 85/son maddeleri ile Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarına göre trafik kazası nedeni ile oluşan davacının maddi zararından davalı ... şirketinin, sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında sorumlu olduğu amirdir. Dava konusu maddi olaya ilişkin Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/796 E. sayılı dosyası kapsamında ATK’nın 16.11.2018 tarihli raporu hükme esas alınarak 28.12.2018 tarihinde sanık...’nın taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma ve trafik güvenliğini tehlikeye düşürmek suçlarından ayrı ayrı beraatine karar verilmiş, istinaf incelemesi sırasında Adana BAM 6.Ceza Dairesi tarafından İTÜ’den alınan 20.12.2019 tarihli sanık sürücü...’nın tali, müşteki sürücü...ın asli kusurlu olduğu yönündeki kusur raporuna üstünlük tanınarak 26.05.2021 tarihli karar ile atılı suçların basit yargılama usulü kapsamında suçlardan olması ve sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanması koşullarının oluşup oluşmadığının ilk derece mahkemesince değerlendirilmesi gerektiğinden kararın kaldırılmasına karar verilmiş, Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.04.2022 tarih ve 2022/126 E . 2022/470 K. sayılı ilamı ile sanık...’nın tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanığın taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan adli para cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca tehlike suçu olan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, para cezasına ilişkin karar miktar itibariyle kesin olduğundan 14.04.2022 tarihinde, hüküm verilmesine yer olmadığına ilişkin karar ise istinaf edilmeksizin 03.03.2022 tarihinde kesinleşmiştir. Ceza Mahkemesi kararlarının Hukuk Mahkemesine etkisi Türk Borçlar Kanununun 74. maddesinde düzenlenmiş olup, Hukuk Hâkimi Ceza Mahkemesinin kesinleşmiş kararları karşısında esas bakımından ilke olarak bağımsız kılınmıştır. Ceza Mahkemesince verilen beraat kararı, kusur ve derecesi, zarar tutarı, temyiz gücü ve yükletilme yeterliği gibi esasların Hukuk Hâkimini bağlamayacağı konusunda duraksama bulunmamaktadır. Ancak, maddi olayları ve yasak eylemlerin varlığını saptayan ceza mahkemesi kararı, taraflar yönünden kesin delil niteliğini taşır. (Yargıtay HGK'nın 24.12.2014 tarih ve ve 2014/4-846 E. - 2014/1091 K.) Ceza mahkemesinin kesinleşmiş kararı ile belirlenen bu maddi olguların hukuk mahkemesi tarafından kabulü zorunludur. (Yargıtay 17. HD'nın 14.06.2016 tarih ve 2015/3502 E. - 2016/7282 K.) Bu kapsamda, Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararı ile dava konusu kazanın oluş şekline ilişkin maddi vakıanın anılan ceza mahkemesi dosyası ile belirlendiği, ceza mahkemesi tarafından belirlenen "fiilin hukuka aykırılığı" ile ilgili belirleme yani ceza mahkemesi tarafından belirlenen maddi vakıa dikkate alınarak raporlar arasındaki farklılığın giderilmesi için ATK Genişletilmiş Uzmanlar Kurulundan ayrıntılı ve denetime elverişli ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiş, mahkemece kaldırma kararı sonrası ATK Trafik İhtisas Dairesi'nin 29.07.2024 tarihli yazısı ile davaya konu olayla ilgili Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi Genişletilmiş Uzmanlar Kurulunca düzenlenmiş 26.03.2021 tarih ve 4291 sayılı raporun dosyada mevcut raporun "nihai rapor" niteliğinde olduğu, ayrıca yeniden gönderilen dosya ve eklerinde, yapılan tetkikler sonucu, kusur durumunda değişiklik gerektirecek bir durum bulunmadığı belirtilmiş, mahkemece bu kapsamda 26.03.2021 tarihli rapor hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de anılan raporda ceza dava dosyası kapsamında varılan maddi kabule ilişkin bir değerlendirmeye yer verilmemiş olması karşısında, ilk derece mahkemesince Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararının gereği yerine getirilmeksizin, kaldırma kararında işaret edilen ceza mahkemesinin kesinleşmiş kararı ile belirlenen bu maddi olgulara ilişkin bir inceleme ve değerlendirme içermeyen 26.03.2021 tarihli rapora üstünlük tanınarak davanın reddine karar verilmiş olmasında hukuki isabet görülmemiştir. Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında; ilk derece mahkemesi tarafından ceza mahkemesi tarafından belirlenen maddi vakıalar dikkate alınarak ATK Genişletilmiş Uzmanlar Kurulundan kusur oranlarının belirlenmesi konusunda ayrıntılı ve denetime elverişli ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, HMK'nın 353/1.a.6. maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, belirtilen hususlardaki eksiklikler tamamlanarak yeniden hüküm kurulması için dosyanın mahkemesine gönderilmesine, kaldırma kararının sebep ve şekline göre sair istinaf itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir. HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere; 1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile; ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 353/1-a-6. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, Yeniden yargılama yapılması için dosyanın kararı veren mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, kaldırma sebeplerine göre davacı vekilinin sair istinaf sebeplerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 2-Davacı tarafından yatırılan istinaf karar harcının talep halinde ilgilisine iadesine, 3-İstinaf yoluna başvuran davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin ilk derece mahkemesi tarafından yeniden yapılacak yargılamada dikkate alınmasına, 4-Karar tebliği, harç ve gider avansı iade işlemlerinin İlk Derece Mahkemesince yerine getirilmesine, Dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu HMK'nın 353/1.a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 15.10.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan ...

Üye ...

Üye ...

Katip ...

* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.

Atıf: Bölge Adliye Mahkemesi, E. 2025/283, K. 2026/1623, T. 15.10.2026, www.arakarar.com/karar/bam-karar-2025-283-e-2026-1623-k-4d9a1373ed1a