Bölge Adliye Mahkemesi ·

Bölge Adliye Mahkemesi 2025/721 E. 2026/1644 K.

Mahkeme
Bölge Adliye Mahkemesi
Esas No
2025/721
Karar No
2026/1644
Karar Tarihi

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 26. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2025/721 - 2026/1644 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 26. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2025/721 KARAR NO : 2026/1644

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

BAŞKAN : ÜYE : ÜYE : KATİP :

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 25.10.2022 NUMARASI : 2017/720 Esas 2022/703 Karar

DAVACILAR : VEKİLİ :

DAVALI : VEKİLİ :

DAVANIN KONUSU : Tazminat (Ölüm ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat) KARAR TARİHİ : 16.10.2026 GEREKÇELİ KARAR YAZILMA TARİHİ : 09.11.2026

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda; TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI Davacılar vekili, 14.09.2016 tarihinde, davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı, dava dışı... sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın direksiyon hâkimiyetini kaybetmesi sonucu meydana gelen tek taraflı trafik kazası neticesinde araçta yolcu olarak bulunan davacıların ağır şekilde yaralandıklarını, davadan önce davalı sigorta şirketine başvuruda bulunmalarına rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 70,00 TL geçici, 10,00 TL sürekli, 10,00 TL bakıcı ve 10,00 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 100,00 TL, davacı ... için 10,00 TL geçici, 70,00 TL sürekli iş göremezlik, 10,00 TL bakıcı ve 10,00 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 100,00 TL, davacı ... için 10,00 TL geçici, 10,00 TL sürekli iş göremezlik, 70,00 TL bakıcı ve 10,00 TL tedavi gideri olmak üzere 100,00 TL, davacı ... için 10,00 TL geçici, 10,00 TL sürekli iş göremezlik, 70,00 TL bakıcı ve 10,00 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 100,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini istemiş, 11.01.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile, davacı ... için geçici iş göremezlik tazminatı talebini 5.248,28 TL, geçici bakıcı gideri tazminatı talebini de 5.879,79 TL olarak, davacı ... için sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 42.524,54 TL, geçici bakıcı gideri tazminatı talebini de 5.879,79 TL olarak, davacı ... için geçici bakıcı gideri tazminatı talebini 5.879,79 TL olarak, davacı ... için geçici bakıcı gideri tazminatı talebini 2.470,50 TL olarak ıslah etmiş, 14.06.2022 tarihli dilekçesi ile de tedavi giderlerine yönelik taleplerinin bulunmadığını belirtmiştir. Davalı vekili, davalı sigorta şirketinin geçici iş göremezlik ve tedavi giderlerinden sorumluluğunun bulunmadığını, davacıların kaza ile maluliyetleri arasındaki illiyeti ispatlamaları gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. İLK DERECE MAHKEME KARARI Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacıların maluliyetlerinin tespiti için İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı tarafından Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen bilirkişi raporlarına göre, davacı ...'nun sürekli iş göremezliğinin bulunmadığı, geçici iş göremezlik süresinin 4 aya kadar uzayabileceğinin, bu süre zarfında başkasının bakımına ihtiyaç duyduğunun, davacı ...'nun tüm vücut özür oranının %2, geçici iş göremezlik süresinin 4 aya kadar uzayabileceğinin, bu süre zarfında başkasının bakımına ihtiyaç duyduğunun, davacı ...'nun sürekli iş göremezliğinin bulunmadığı, geçici iş göremezlik süresinin 4 aya kadar uzayabileceğinin, bu süre zarfında başkasının bakımına ihtiyaç duyduğunun, davacı ...'nun sürekli iş göremezliğinin bulunmadığı, geçici iş göremezlik süresinin 45 güne kadar uzayabileceğinin, bu süre zarfında başkasının bakımına ihtiyaç duyduğunun belirtildiği, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi kullanılarak düzenlenen aktüer raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu, davacılar ..., ... ve ...'nun kaza tarihinde 18 yaşından küçük oldukları ve geçici iş göremezlik süresi reşit hâle gelmeden tamamlandığından herhangi bir gelir getirici faaliyeti olmayan adı geçen davacılara geçici iş göremezlik tazminatı ödenemeyeceği, bu davacılar yönünden geçici iş göremezlik tazminatı isteminin reddine, tedavi giderlerine ilişkin talepten vazgeçildiğinden tedavi giderleri isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 42.524,54 TL sürekli iş göremezlik, 5.879,79 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 48.404,33 TL, davacı ... için 2.470,50 TL bakıcı gideri tazminatı, davacı ... için 5.879,79 TL bakıcı gideri tazminatı, davacı ... için 5.248,28 TL geçici iş göremezlik ve 5.879,79 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 11.128,07 TL tazminatın 07.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davacı ...'nun maluliyetine ilişkin bilirkişi raporunun tebliğe çıkarılmadığını ve inceleyip itirazda bulunma hakları verilmediği için adil yargılama haklarının ihlâl edildiğini, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı nazara alınmadan PMF 1931 Yaşam Tablosu ve 1.8 teknik faiz uygulanmadan alınan aktüer raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, geçici iş göremezlik ve bakıcı giderlerinden davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun bulunmadığını, bakıcı giderinin de brüt asgari ücret üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğunu, araçta yolcu olarak bulunan davacıların kaza sırasında emniyet takıp takmadıklarının belirli olmadığını, bu hususun araştırılarak müterafik kusurlu bulunmaları hâlinde belirlenen tazminattan indirim yapılması gerektiğini, davacılar tarafından davadan önce davalı sigorta şirketine yapılan başvuru usûlüne uygun olmadığından temerüdünün söz konusu olmadığı gibi, dava konusu araç ticari olmadığından avans faize hükmedilmesinin de isabetsiz olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi uyarınca re'sen gözetilmesi gereken hususlar ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile sınırlı olarak dosya içindeki bilgi ve belgeler, Mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonucunda; Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle geçici, sürekli iş göremezlik ve bakıcı ile tedavi gideri tazminatı istemine ilişkindir. Davacılar vekili, davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı, dava dışı... sevk ve idaresindeki aracın direksiyon hâkimiyetini kaybetmesi sonucu meydana gelen tek taraflı trafik kazası neticesinde araçta yolcu olarak bulunan davacıların ağır şekilde yaralandıklarını belirterek geçici, sürekli iş göremezlik ve bakıcı ile tedavi gideri tazminatı isteminde bulunmuş, mahkemece İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı tarafından Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen bilirkişi raporlarına göre, davacı ...'nun sürekli iş göremezliğinin bulunmadığı, geçici iş göremezlik süresinin 4 aya kadar uzayabileceğinin, bu süre zarfında başkasının bakımına ihtiyaç duyduğunun, davacı ...'nun tüm vücut özür oranının %2, geçici iş göremezlik süresinin 4 aya kadar uzayabileceğinin, bu süre zarfında başkasının bakımına ihtiyaç duyduğunun, davacı ...'nun sürekli iş göremezliğinin bulunmadığı, geçici iş göremezlik süresinin 4 aya kadar uzayabileceğinin, bu süre zarfında başkasının bakımına ihtiyaç duyduğunun, davacı ...'nun sürekli iş göremezliğinin bulunmadığı, geçici iş göremezlik süresinin 45 güne kadar uzayabileceğinin, bu süre zarfında başkasının bakımına ihtiyaç duyduğunun belirtildiği, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi kullanılarak düzenlenen aktüer raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu, davacılar ..., ... ve ...'nun kaza tarihinde 18 yaşından küçük oldukları ve geçici iş göremezlik süresi reşit hâle gelmeden tamamlandığından herhangi bir gelir getirici faaliyeti olmayan adı geçen davacılara geçici iş göremezlik tazminatı ödenemeyeceği, bu davacılar yönünden geçici iş göremezlik tazminatı isteminin reddine, tedavi giderlerine ilişkin talepten vazgeçildiğinden tedavi giderleri isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 42.524,54 TL sürekli iş göremezlik, 5.879,79 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 48.404,33 TL, davacı ... için 2.470,50 TL bakıcı gideri tazminatı, davacı ... için 5.879,79 TL bakıcı gideri tazminatı, davacı ... için 5.248,28 TL geçici iş göremezlik ve 5.879,79 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 11.128,07 TL tazminatın 07.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır. 1-Davalı ... Sigorta AŞ vekilinin davacı ... ve ... yönünden istinaf başvurusunun değerlendirmesinde; 6100 sayılı HMK'nın 341/2. maddesi; "Miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Ancak manevi tazminat davalarında verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın istinaf yoluna başvurulabilir." düzenlemesini içermektedir. 6100 sayılı HMK'nın "Parasal sınırların arttırılması" başlığını taşıyan Ek 1. maddesi; Ek:24.11.2016- 6763/44 m) "(1) 200., 201., 341., 362. ve 369. maddelerdeki parasal sınırlar her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 4.1.1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on Türk lirasını aşmayan kısımları dikkate alınmaz. (2) 200. ve 201. maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341., 362. ve 369. maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktar esas alınır." şeklinde düzenlenmiş iken; 14.11.2024 tarihinde yürürlüğe giren 07.11.2024 tarih ve 7531 sayılı Kanunun 22. maddesi ile; HMK'nın EK Madde 1. Maddesine ; "İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır." şeklindeki fıkra eklenmiş, anılan Kanunun Geçici 1. maddesinde; "Bu Kanunla 12.1.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek 1. maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren uygulanır. Üçüncü fıkra olarak eklenen düzenleme ise bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren yeniden verilen kararlar hakkında uygulanır." denilmiştir. 04.06.2025 tarih ve 32920 sayılı mükerrer Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile de; anılan maddenin 2. fıkrası "200. ve 201. maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341. 362. ve 369. maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır.” şeklinde değiştirilmiş, maddenin 3. fıkrası ise yürürlükten kaldırılmıştır. 7550 sayılı Kanun'da herhangi bir geçiş hükmüne yer verilmediğinden, HMK'nın 341, 362 ve 369. maddelerindeki parasal sınırların uygulanması yönünden istinaf ve temyiz kanun yollarına başvuru konusundaki kesinlik sınırları; söz konusu Kanun'un yürürlük tarihi olan 04.06.2025 tarihinden önce verilen kararlar yönünden, (HMK'nın Ek 1. maddesinin 2. fıkrasındaki değişiklikten önceki düzenlemeye tabi olduğundan) hükmün verildiği tarihe göre, 7550 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 04.06.2025 tarihinden sonra verilen kararlar yönünden ise, (HMK'nın Ek 1. maddesinin 2. fıkrasındaki değişiklikten sonraki düzenlemeye tabi olduğundan) dava tarihine göre belirlenecektir. ( HGK'nın 14.7.2025 tarihli, 2023/4-931 Esas, 2025/491 Karar sayılı kararı) İstinaf sınırının miktar itibariyle belirlenmesinde, ilk derece mahkemesi tarafından kararın verildiği 25.10.2022 tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'nın EK Madde 1. Maddesinin 2. fıkrasında, "karar tarihindeki miktar" esas alınacağı belirtildiğinden kesinlik sınırının belirlenmesinde karar tarihinde uygulanan miktarın esas alınması gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 341/2. maddesinde öngörülen malvarlığına yönelik istinaf kesinlik sınırı 2022 yılı için 8.000,00 TL olup, HMK'nın 341/4. maddesi gereğince, alacağın tamamının dava edilmiş olması durumunda kararda asıl talebinin kabul edilen ve reddedilen bölümü, bu miktarı geçmeyen taraf istinaf yoluna başvuramaz. HMK'nın 346. maddesi gereğince istinaf dilekçesinin kesin olan karara ilişkin olması halinde, ilk derece mahkemesince istinaf dilekçesi reddedilebileceği gibi HMK'nın 352. maddesi gereğince yapılan ön inceleme neticesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından da istinaf isteminin (dilekçesinin) reddine karar verilebilir. İstinafa konu miktarın belirlenmesinde ise; HMK'nın 58. maddesi gereğince ihtiyari dava arkadaşlarının davaları birbirinden bağımsız olduğundan, istinaf eden hakkındaki açılan dava ve hüküm altına alınan miktarlar nazara alınır. Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde; davacılar fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak davalı ... Sigorta AŞ'den 100,00'er TL maddi tazminat davası açmış olup, mahkemece davanın kısmen kabulü ile,davacı ... için 2.470,50 TL bakıcı gideri tazminatı, davacı ... için 5.879,79 TL bakıcı gideri tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davacılar ... ve ... yönünden hükmedilen tazminat kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bu nedenle davacılar ... ve ...'nun taleplerine yönelik verilen karar, karar tarihi itibariyle istinaf kanun yoluna başvuru yapan davalı yönünden miktar itibariyle kesin olduğundan, davalı ... Sigorta AŞ vekilinin bu davacılar yönünden hükmedilen maddi tazminata yönelik istinaf başvuru dilekçesinin miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin olması nedeniyle HMK'nın 341/2. ve 352. maddeleri gereğince miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Olay tarihinde yürürlükte olan 2918 sayılı Karayolları Trafik kanunun 90.maddesinde "Zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamındaki tazminatlar bu Kanun ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usûl ve esaslara tabidir. Söz konusu tazminatlar ve manevi tazminata ilişkin olarak bu Kanun ve genel şartlarda düzenlenmeyen hususlar hakkında 11.1.2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun haksız fiillere ilişkin hükümleri uygulanır." şeklindeki düzenleme Anayasa Mahkemesinin 17.7.2020 tarihinde 2019/40E.-2020/40K.sayılı kararı ile Karayolları Trafik Kanunu’nun 90. maddesinin birinci cümlesinde yer alan "...ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda…" ibaresi ile ikinci cümlesindeki "…ve genel şartlarda…" ibaresi Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar vermiştir. Anayasa Mahkemesinin iptal kararı nedeniyle davacıların zararının ve zararın kapsamının 2918 sayılı KTK'nın ve 6098 sayılı TBK'nın haksız fiile ilişkin hükümlerine ve Yargıtay uygulamalarına göre belirlenmesi gerekir. Mahkemece hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda, Yargıtay uygulamaları ile kabul edilen TRH 2010 yaşam tablosu ve prpgresif rant yöntemi kullanılmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin hesaplamanın PMF 1931 Yaşam Tablosu ve 1.8 teknik faiz yöntemi kullanılarak yapılması gerektiğine dair itirazın reddine karar vermek gerekmiştir. 3-Davalı vekili bakıcı gideri ve geçici işgöremezlik tazminatından tedavi gideri kapsamında ... sorumlu olduğu yönünde istinaf itirazında bulunmuş ise de, geçici işgöremezlik tazminatı, yaralanan kişinin iyileşme süresince çalışamaması nedeniyle ortaya çıkan zararı, bakıcı gideri ise iyileşme döneminde başka birinin yardımına ihtiyaç duyması olup 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98.maddesinde belirtilen sağlık hizmet bedeli sayılamayacağı gibi iyileşme süresince meydana gelen ve TBK'nın 54.maddesinde de sayılan bu zararlardan zarar sorumluları KTK'nın 85. ve 91.maddeleri gereğince araç işleteni ve zorunlu mali sorumluluk sigortası sorumlu olduğundan ve KTK'nın 98.maddesinde belirtilen ... sorumlu olduğu sağlık hizmet bedeli kapsamında geçici işgöremezlik zararı bulunmadığından ve yasa ile düzenlenmeyen hususun zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartları ile düzenlenmesi mümkün olmadığı gibi, kanun maddesine aykırı genel şart hükümleri de getirilemeyeceğinden davalı sigorta şirketinin geçici işgöremezlik zararından ve bakıcı giderinden sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. 4-Dosya kapsamına göre dava açılmadan önce, davalının da kabulünde olduğu gibi davacı tarafından sigorta şirketine başvuru yapıldığı, 26.04.2016 tarihinde 2918 sayılı Yasanın 99.maddesinde yapılan değişiklik ile getirilen "Sigortacılar, hak sahibinin zorunlu mali sorumluluk sigortası Genel Şartlarıyla belirlenen belgeleri, sigortacının merkez veya kuruluşlarından birine ilettiği tarihten itibaren sekiz iş günü içinde Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası sınırları içinde kalan miktarları hak sahibine ödemek zorundadırlar." düzenlemesi gereğince, sigortanın temerrüdü için Genel Şartlarda belirtilen belgeler ile sigorta şirketine müracaat edildiğinden davalı sigorta şirketinin temerrüde uğradığı anlaşıldığından temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmamıştır. 5-Davalı vekili müterafik kusur nedeniyle indirim yapılması gerektiği yönünde istinaf başvurusunun incelenmesinde, Türk Borçlar Kanunu'nun "Tazminatın belirlenmesi" üst başlıklı 51/1 maddesi ile, Hâkimin, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirleyeceği hükme bağlanmıştır. Tazminattan indirim sebeplerini düzenleyen, Türk Borçlar Yasasının 52. maddesinde öngörülen sebepler, daha çok zarar görenle ilgilidir. "Hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı" yönündeki genel hukuk ilkesinin etkisiyle, maddede sayılan belirli hal ve durumlarda tazminattan indirim yapılması mümkün bulunmaktadır. Zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde TBK’nın 51 ve 52. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Müterafik kusur; aynı şartlar altındaki makul, dürüst ve ortalama bir kişinin, kendi menfaati icabı, zarara uğramamak için kaçınacağı veya kaçınması gereken bir davranış tarzını ifade etmektedir. (Eren, Fikret. Borçlar Hukuku Genel Hükümler. Y. 2015. S. 582) Buna göre, müterafik kusur indirimi için zarar görenin, zararı önleyici ya da azaltıcı tedbirleri almaması, bu anlamda kusurlu olması gerekmektedir.Yukarıda da açıklamalar dikkate alındığından davacının müterafik kusuru nedeniyle tazminattan indirim yapılabilmesi için zararın bu nedenle artması zarar ile mağdurun eylemi arasında uygun illiyet bağının bulunması gerekir. Somut olayda, hesaplanan tazminattan TBK’nın 52. maddesi gereğince sigortalı araçta yolcu olarak bulunan davacının emniyet kemeri takmaması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini ileri sürmüş ise de; kazanın meydana geliş şekli, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davacının kaza sırasında emniyet kemeri takıp takmadığının ve kaza sonucu yaralanmaları da gözetildiğinde maluliyeti ile kaza arasında illiyet bağı bulunduğunun davalı tarafca ispat edilememiş olması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılmamasında bir isabetsizlik görülmemiştir. 5-Davalı vekili aracın ticari araç olmaması nedeniyle avans faize hükmedilmesinin isabetsiz olduğu itirazında bulunmuş ise de, davalı sigorta şirketine sigortalı aracın Volkswagen Transporter Cityvan kapalı kasa kamyonet niteliğinde olduğu anlaşıldığından mahkemece avans faize hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmamıştır. Dosya kapsamı, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usûl ve esas yönünden yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1.maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir. HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle, 1-Davalı ... Sigorta AŞ vekilinin davacılar ... ve ... yönünden hükmedilen maddi tazminata yönelik istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/2. maddesi gereğince MİKTAR İTİBARİYLE REDDİNE, 2-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 3-Harçlar Kanunu gereğince davalıdan alınması gereken 4.637,07 TL istinaf karar ve ilam harcından peşin alınan mahsubu ile kalan 1.159,26 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir olarak kaydedilmesine, 4-Taraflarca yapılan istinaf kanun yolu giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına, 5-Karar kesinleştiğinde kullanılmayan gider avansının 6100 sayılı HMK’nın 333. maddesi uyarınca ilgilisine iadesine, 6-Karar tebliği, harç mahsup, iade ve tahsil işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine, Dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda HMK'nın 361.maddesi gereğince gerekçeli kararın tebliğinden itibaren iki (2) haftalık süre içerisinde Yargıtay'da TEMYİZ YOLU AÇIK olmak üzere 16.10.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan

Üye

Katip

* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.

Atıf: Bölge Adliye Mahkemesi, E. 2025/721, K. 2026/1644, T. 16.10.2026, www.arakarar.com/karar/bam-karar-2025-721-e-2026-1644-k-02e10aac4c38