Bölge Adliye Mahkemesi 2024/1580 E. 2026/1575 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

44. HUKUK DAİRESİ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

İ S T İ N A F M A H K E M E S İ K A R A R I

DOSYA NO: 2024/1580

KARAR NO : 2026/1575

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

TARİHİ: 07/05/2024

NUMARASI : 2020/137 E. - 2024/81 K.

DAVANIN KONUSU: Marka Hakkına Tecavüzün ve Haksız Rekabetin Tespiti, Durdurulması, Kaldırılması, Maddi ve Manevi Tazminat

İSTİNAF KARAR TARİHİ: 09/10/2026

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

DAVA DİLEKÇESİ:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı şirketin TPMK nezdinde ... no ile tescilli ... markasının hak sahibi olduğunu, bu marka altında duvar ve zemin kaplama kullanılan kültür taşı ve kültür tuğlası ile bunların detay elemanları ve uygulama ürünlerinin üretimini, tanıtımını, dağıtım ve satışını yaptığını, bu marka altında satılan ürün tasarımlarının kendisine ait olduğunu, ürünlerin yüzey dokuları için özel emek harcadıklarını, sektörde lokomotif ve referans gösterilen konumda olduklarını, ürünlerin bayiler üzerinden satışının yapıldığını, davalı şirket ile de 2017 yılında ... Bayilik Sözleşmesi imzaladıklarını, ancak davalının sözleşmeye aykırı hareket ettiğini, davacının Kadıköy 30. Noterliği'nden 19/10/2018 tarihinde ... yev sayılı ihtarnameyi keşide ederek davalıya gönderdiğini ve sözleşmeyi haklı nedenle feshettiğini, davalının sözleşme yürürlükte iken davacının marka haklarını ihlal ettiğini, davalının, davacı şirket markası altında rakip ... A.Ş'ye ürün sattığını, gelen ihbar üzerine rakip firmadan sipariş talebinde bulunulduğunu, karşı tarafın ürün ismi ve markası ile sipariş edene fatura karşılığı ürün gönderildiğini, ancak bu ürünlerin davacıya ait ürünler olmadığını, buna ilişkin fatura ve ... yazışmalarının mevcut olduğunu, davalının bayi olduğu sırada davacıya ait marka altında rakip firmaya ürünleri ... isimli işletme ile ... isimli işletmeye sattığını öğrendiğini, ...'e ait sipariş fişinde davacı markasının da yer aldığını, ... isimli İşletmenin ... restoran zincirinin iç dekorasyonunu yapan firma olduğu ve bu restoranların kültür taşı/tuğlasının davalı şirketten temin edildiğini, ilişkinin davacı ile bayilik sözleşmesinin kurulmasından sonra başladığını, sözleşme feshedilmemiş olsaydı bu işler için tüm malzemenin davacı şirketten satın alınmasının gerektiğini, bu nedenle davacının zararının meydana geldiğini, başkaca satışları için de zararın doğduğunu, davalının marka hakkına tecavüz eylemlerinin, sözleşmenin feshinden sonra da devam ettiğini, davacı tarafından İst 2 Anadolu FSHHM nin 2019/38 D İş sayılı dosyası ile davalı şirketin ihlal teşkil eden eylemelerinin tespit ettirildiğini, ayrıca Cumhuriyet Savcılığı'na suç duyurusunda bulunulduğunu ve davalı şirket yetkilisi Yalçın Karaduman hakkında İst Anadolu 1 FSH Ceza Mahkemesinin 2020/91 E sayılı dosyası ile dava açılmış olduğunu, davalı şirketin, davacı adına tescilli ... markasını kendisine ait www...com, www...com ve www...com alan adlı sitelerde izinsiz olarak kullandığını, www...com internet sitesinde ürünler sekmesinde, kültür taşı ikonu ile bu siteyi ....com sitesine yönlendirildiği, bu alan adlı siteler için anahtar kelime (...) etiket (...), bağlantı adı (URL) olarak çeşitli arama motoru optimizasyonu sağlamak amacıyla kullanmak suretiyle davacının marka haklarına tecavüz edildiğini, davalının ... da ... ibaresi ile reklam verdiğini, bu durumun FSEK VE TTK uyarınca haksız rekabet ve ihlal teşkil ettiğini, davacının www...com alan adlı internet sitesini kullandığını, bu sitedeki görsellerin kopyalanarak davalı tarafından www...com, www...com ve www...com alan adlı sitelerde izinsiz olarak kullanıldığını, bu nedenle öncelikle ve aciliyetten davalı tarafından www...com, www...com ve www...com alan adlı sitelerde izinsiz olarak kullanıldığının ve marka hakkına tecavüz teşkil eden eylemlerin tespiti ile bu sitelere erişimin tedbiren engellenmesine, marka hakkına tecavüzün önlenmesine, durdurulmasına ve yasaklanmasına, haksız rekabetin tespitine ve önlenmesine, SMK 159/2-c maddesi uyarınca davalının tedbir için 50.000-TL teminat vermesine, fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000-TL maddi ve 5.000-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP DİLEKÇESİ:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taraflar arasında 2003 yılından itibaren ticari ilişki olduğunu, bu ticaretin 2017-2018 yılları arasında bayilik sözleşmesi çerçevesinde devam etmiş ve 2018 yılında sözleşmenin davacı şirket tarafından, haksız ve hukuka aykırı bir şekilde sona erdirildiğini, bayilik sözleşmesi devam ederken davacı şirketin marka haklarına tecavüz edildiği iddiası gerçeklerle bağdaşmayan, hiçbir delili olmayan iddialar olduğunu, davalı şirket bayilik sözleşmesi devam ederken rakip firmaya ait herhangi bir ürünün satışını gerçekleştirmediğini, davalı tarafından sunulan hiçbir belgede müvekkilin rakip firma ürünlerini sattığına ilişkin bir ibare ya da kayıt olmadığını, davalının cevap dilekçesi ekinde sunduğu sipariş formları ve faturaların ... ürünlerine ait olup, herhangi başka bir marka ürüne ilişkin olmadığının içeriklerinden kolaylıkla görülebileceğini, davalı şirket tarafından malzeme satışı yapıldığını iddia ettiği ..., ..., ... AVM gibi yerlerle davalı şirketin hiçbir ticari ilişkisi olmadığını, bu hususun ticari defterler ve fatura kayıtlarından görüleceğini, bayilik sözleşmesi sona erdikten sonra davalının ... .... A. Ş. ile bayilik sözleşmesi imzalamış ve o firmanın ürünlerini satmaya başladığını, davalının sözleşme feshinden sonra www...com internet adresinde davacı şirkete ve markaya ait her türlü kullanımı kaldırdığını, İstanbul 1 Fikri Sınai Haklar Ceza Mahkemesinde açılan 2020/91 Esas nolu davanın derdest olduğunu, bu dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda da “...” ibaresinin internet sitesinin sadece ... ve blog bölümünde kullanıldığını, www...com internet sitesinin başka hiçbir yerinde davacıya ya da markasına ait bir ibare bulunmadığının tespit edildiğini, davalının yaklaşık 15 yıl da davacı şirket ile ticari ilişki içinde olduğunu, dolayısıyla websitesinin “...” bölümünde yaptığı işleri yayınlamış ve kullandığı ürünleri yazdığını, davacı şirketin bayiliğini yürütürken, ... ürünlerini kullanarak yaptığı işlerde doğal olarak işin ... ile yapıldığını yazdığını, davalı şirket davacı şirkete bu şekilde zarar vermek yerine, bilakis birlikte çalışılan sürede, gerek yaptığı işlerle gerekse reklam yoluyla davacının ... markasının tanınırlığını arttırdığını, davacı şirketin de davalı şirketin yaptığı işlerin görsellerini kendi web sitesinde yayınlamış olduğunu, buna ilişkin ekran görüntüleri delilleri arasında sunduklarını, bayilik sözleşmesinin davalı şirket tarafından haksız ve hukuka aykırı şekilde feshinden sonra davalı şirketin 3 gün içinde davalıya ilişkin tüm logo ve görselleri web sitesinden kaldırmış, İstanbul Anadolu 2 Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2019/38 D.İş nolu dosyası kapsamında yapılan tespitte açık olduğunu, bilirkişi raporunda da görüleceği üzere davalı şirketin markasının tespit edildiği görsel ve ibarelerin sadece davalı şirketin referanslarının bulunduğu sayfalara ilişkin tespitler olduğunu, davacı şirketinde web sitesinin “...” sekmesinde kendi ürünleriyle yapılan projelerin... tarafından uygulandığını halen yayınladığını, www. ....com ve www...com internet siteleri üzerinde yapılan inceleme sonuç hazırlanan bilirkişi raporunun “Sonuç” kısmının 5 nolu maddesinde de sitede kullanılan ... ibaresinin kullanım amacının kullanılan malzemeye ait bilgi vermek olduğunu, hizmetin... tarafından verildiğini, kullanılan malzemenin ... markalı ürün olduğunun belirtilmesi amaçlı olduğunu, kullanımın markasal olmadığının tespit edildiğini, www. ....com internet sitesinde... unvanı ile birlikte “Hakkımızda” linkinde ... tabela görselinin yayımlandığının tespit edildiğini, davalı şirketin burada herhangi bir kötü niyeti ya da sağladığı bir faydanın olmadığını, raporda da tespit edildiği gibi görselin 2013 yılında websitesine konulduğunu, bayilik sözleşmesi sona erdikten sonra web master'a gerekli talimatların verilmiş, sitedeki davacıya ait ürünlere ilişkin görseller ve yazılar kaldırılmış olduğunu, bu görselle ilgili kullanımın markasal olduğuna ilişkin tespiti kabul etmediklerini, davacının iddia ettiği görüntüdeki “YKS Mühendislik-... ...Bayi” sonuç görseli ... reklamları ile değil, ... Haritalar uygulamasından yansıyan bir görüntü olduğunu, davalı şirketin bu görselin bu şekilde çıkmaması için, ... Haritalar Kontrol Panelinden gerekli değişikliği yaptığını, gerekli değişikliğin yapılmasına rağmen halen ... bayii olarak gözükmesinin nedeninin bilmediğini, dolayısıyla davalı şirkete atfedilecek bir kusur olmadığını, www. ....com ve www...com internet siteleri yıllar önce kurulmuş ancak aktif olarak kullanılmayan, günde bir - iki kişinin ziyaret ettiği nerdeyse pasif olan siteler olduğunu, davacı vekili fotoğraflarla ilgili, kötü niyetle ya da bilmeyerek yanlış bilgiler verdiğini, eser olduğu iddia edilen fotoğrafların davalının yaptığı işlere ait ve kendisi tarafından çekilmiş fotoğraflar olduğunu, davacının bizzat kendi web sitesinde kullandığı bazı fotoğraflar bayilik sözleşmesi devam ederken ve davalı şirket yetkilisi tarafından çekildiğini, dava dilekçesinin 4.1 maddesinde yer alan görsel ... Hastanesine ait olduğunu, duvar kaplama işleri, bayilik sözleşmesi devam ederken, davacının ... ürünü ile davalı şirket tarafından yapıldığını, söz konusu görsel İstanbul Anadolu 2 Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2019/38 D.İş nolu dosyası kapsamında alınan bilirkişi raporunda tespit edildiği gibi web sitenin ... bölümünde kullanıldığını, davacının markasına ilişkin bir kullanım olmadığını, davacı delilleri arasında gereksiz bir şekilde davayla ilgili olmayan 3. kişilerin bağlı oldukları vergi dairelerinden BA-BS kayıtlarının celbi talep edildiğini, esasen davalı şirketin kayıtları incelendiğinde, bayilik sözleşmesi devam ederken başka markaya ilişkin ürün giriş ve çıkışının olmadığının tespit edilebileceğini, herhangi bir marka ihlali/tecavüzü mevcut değildir, dolayısıyla davacının herhangi bir zararının oluşması da mümkün olmadığını belirterek, haksız ve mesnetsiz davanın reddini, talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:

İlk derece mahkemesi 2020/137 esas, 2024/81 karar sayılı, 07/05/2024 tarihli kararı ile; "İncelenen dosya kapsamı, mevcut deliller, bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde; Davacının ... numaralı ... markasının 19. Sınıfta tescilli sahibi olduğu, davalı şirket ile aralarında düzenlenmiş olan bayiilik sözleşmesinin feshinden sonra davacıya ait marka adı altında rakip firmaların benzer ürünlerinin satışa sunulduğunu, davacı markasının kullanmaya devam ettiğini bu durumun marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu iddiasıyla tespiti, önlenmesi, men'i ile maddi manevi tazminat talebinde bulunduğu, davalı tarafından sözleşme feshinden sonra herhangi bir kullanım olmadığı belirtilerek davanın reddinin talep edildiği, mahkememizce ihtiyati tedbir talebine ilişkin olarak aldırılan 09/07/2020 tarihli bilirkişi raporunda, davalı tarafından davacı markasının kullanıldığı fakat bilgi amaçlı olup markasal kullanım olmadığı yönünde görüş bildirildiği, dosyanın esasına yönelik aldırılan 21/01/2022 tarihli bilirkişi raporunda ise sonuç olarak, davalı kullanımlarının marka tecavüzü oluşturduğu yönünde görüş bildirildiği, daha sonra aldırılan 06/03/2023 tarihli ek raporda marka hakkına ihlalin oluştuğu, mali yönden hesaplama yapılamadığının anlaşıldığı, mali yönden yaptırılan 08/01/2024 tarihli 2. Ek raporda 151/2-b) maddesine göre net kazancın 121.733,88 TL olarak hesaplandığı, mahkememizin 2019/38 D.iş sayılı dosyası ile yaptırılan tespit ve bilirkişi incelemesinde ise davalı kullanımlarının davacının marka hakkına tecavüz teşkil ettiği yönünde görüş bildirildiği, İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2020/91 Esas sayılı dosyasından aldırılan bilirkişi raporunda da davalı kullanımlarının marka ihlali oluşturduğu yönünde görüş bildirildiği, buna göre tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde, davacının ... numaralı ... + Şekil markasının 19. Sınıfta tescilli sahibi olduğu, hem davacının hem davalının ortak olarak doğal taşlar, doğal mermerler, yapay taşlar alanında ticari faaliyette bulunduğu, davalının daha önce, davacının bayiiliğini yaptığı, taraflar arasında düzenlenmiş olan bayiilik sözleşmesinin Kadıköy 30. Noterliğinin 19/10/2018 tarih ve ... yevmiye numaralı ihtarnamesi ile feshedildiği, uyuşmazlığın fesihten sonra davalı kullanımlarının mevcut olup olmadığı olması halinde markaya tecavüz ve haksız rekabetin oluşup oluşmadığı, aldırılan tüm bilirkişi raporlarındaki bilişim incelemelerinde davalıya ait internet sitesinde ... ibaresinin kullanıldığının tespit edildiği ayrıca anahtar kelime olarak da kullanıldığı, bu kullanımların kullanılan malzemelerin ... markalı ürün tanıtımına ilişkin olduğu iddia edilmiş ise de gerek kullanımların yoğunluğu gerek ... ibaresinin davalı tarafından ... arama motorlarında anahtar kelime olarak kullanılması dikkate alındığında, davalı kullanımlarının ürün tanıtımından ziyade markasal kullanımlar olduğu, davacı ile davalı arasında ticari ve hukuki ilişkinin halen var olduğu veya devam ettiği izlenimi uyandırdığı bu kullanımın hem dosyamızda aldırılan değişik iş raporu hem de esasa ilişkin rapor ayrıca ceza dosyasında aldırılan rapor ile ortalama tüketici nezdinde karışıklığa sebebiyet verdiği için SMK' nun 29. Maddesi uyarınca marka hakkına tecavüz, TTK' nın 55/1-a)4. Maddesi uyarınca da tarafların aynı hizmetlerde ticari faaliyette bulunmaları da dikkate alındığında haksız rekabet oluşturduğu, bu nedenle davacının SMK' nın 149. Maddesi uyarınca maddi manevi tazminat talebinde bulunabileceği, maddi tazminat yönünden aldırılan en son tarihli bilirkişi raporunda 151/2-b) kapsamında davalının 121.733,88 TL gelir elde ettiği tespit edilmiş ise de davalı kullanımlarının münhasıran davacı markasının yer aldığı ürünlerin kullanımına ilişkin olmayıp sadece markanın internet sitesinde ürün tanıtımını aşar mahiyette markasal kullanımlar olup bu nedenle yapılan hesaplamanın dosya kapsamına uygun bir hesaplama olmadığı bu nedenle mahkememizce maddi tazminatın Borçlar Kanunun 50. Maddesi uyarınca resen hesaplandığı buna göre de davalının incelenen ticari defterleri, kullanımın içeriği, niteliği dikkate alınarak takdiren 50.000,00 TL Tazminatın yine dosya içerisindeki mali incelemeler, markanın kullanımı ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak talep edilen 5.000,00 TL Manevi tazminatın da dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından bu miktarlar üzerinden davanın kabulüne karar vermek gerektiği, maddi tazminat yönünden ıslah tarihinden itibaren avans faizi işletilmek suretiyle neticeten;

Davanın KISMEN KABUL KISMEN REDDİ ile, davalı tarafından davacının markasına yönelik tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, durdurulmasına, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, davalı tarafça ... markasının fiziki, internet, sosyal medya dahil olmak üzere her türlü kullanımının yasaklanmasına, mevcut kullanımlarının kaldırılmasına, ... ibaresinin arama motorlarında anahtar kelime olarak kullanımının yasaklanmasına ve sonlandırılmasına,

5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Maddi tazminat yönünden: Davanın KISMEN KABULÜ ile, 50.000,00 TL Maddi tazminatın 03/04/2024 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine," karar vermiştir.

İSTİNAF:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece bilirkişi tarafından yapılan hesaplamaya rağmen Türk Borçlar Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca maddi tazminatın 50.000,00 Türk Lirası olarak kabulüne ve bakiye talebin reddine karar verildiğini, mahkemenin bu yönde kurduğu hükmü destekleyici herhangi bir veri ya da hesaplamanın dosyada bulunmadığını, kararın bu haliyle dayanaktan yoksun olduğunu, bilirkişi tarafından maddi zararın 121.733,88 Türk Lirası olarak tespit edilmesine rağmen mahkemece 50.000,00 Türk Lirası'nı aşan kısmın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, bu nedenle hükmün aleyhe olan bu kısmına karşı istinaf başvurusunda bulunma zorunluluğunun doğduğunu belirterek istinaf başvurularının kabulü ile İstanbul Anadolu 2. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi'nin 07.05.2024 tarihli kararının ortadan kaldırılarak maddi tazminat talebinin bilirkişi raporu ve talep artırım dilekçesi doğrultusunda 121.733,88 Türk Lirası üzerinden kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

İSTİNAF VE İSTİNAFA CEVAP:

Davalı katılma yoluyla istinaf ve istinafa cevap dilekçesinde özetle; davacı yanın mahkemece hüküm altına alınan 50.000,00 TL maddi tazminatın reddedilen bölümüne ilişkin istinaf başvurusu yaptığını, davacının tazminat miktarının 121.733,88 TL olması gerektiği iddiasında bulunduğunu, ancak davacının tazminat hesabı için SMK 151/2-a maddesindeki yöntemi seçtiğini ve bu yöntemle hesaplama yapılamayacağının bilirkişi raporunda belirtildiğini, davanın reddi gerekirken kısmen kabulünün hatalı olduğunu, kabul anlamına gelmemek üzere bilirkişi ek raporunda müvekkili şirketin taş işlerinden elde ettiği brüt gelirin 2018 yılında 67.842,00 TL, 2019 yılında 35.721,00 TL ve 2020 yılında 18.170,00 TL olmak üzere toplam brüt karının 121.733,00 TL olduğunun tespit edildiğini, müvekkili şirketin 2018 yılında davacı şirketin bayisi olup tüm gelirlerin ... ürünleri satışından elde edildiğini, bu nedenle 2018 gelirlerinin dikkate alınmaması gerektiğini, 2019 ve 2020 yıllarında ise ... markasının bayisi olarak faaliyette bulunulduğunu ve gelirlerin davacı markası kullanılarak elde edilmediğini, sözleşme sona erdikten sonra davacıya ait hiçbir malın satılmadığını ve markanın satış amacıyla kullanılmadığını, doktrinde tecavüzle ilgisi olmayan markalardan elde edilen gelirin yoksun kalınan kazançla ilgisi bulunmadığı ve illiyet bağının kesileceği için tazminatın gündeme gelmeyeceğinin kabul edildiğini, yapılan bilirkişi incelemeleri sonucunda davacının gelirlerinin 2018, 2019 ve 2020 yıllarında sırasıyla 4.146.202,00 TL, 4.917.083,00 TL ve 7.630.986,00 TL olarak tespit edilip arttığı, müvekkili şirket cirosunun ise 2018 yılından sonra düştüğü ve davacının herhangi bir zarara uğramadığının tespit edildiğini, bu nedenle SMK 151/2-a maddesi yönünden hesaplama yapılabilmesinin mümkün olmadığını, müvekkilin uzun yıllardır sektörde emek verdiğini ve davacı şirket ile yaklaşık 15 yıl ticari ilişki içinde bulunduğunu, web sitesinin ... bölümünde yaptığı işleri yayınladığını, ... ürünleri kullanılarak yapılan işlerde malzemenin belirtildiğini, sitenin hiçbir yerinde davacıya ait ürünlerin satıldığına ilişkin ibare bulunmadığını, müvekkilin yaptığı işlerle ve reklam yoluyla davacının markasının tanınırlığını arttırdığını, bayilik sözleşmesinin haksız feshinden sonra müvekkili şirketin 3 gün içinde logo ve görselleri web sitesinden kaldırdığını, İstanbul Anadolu 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2019/38 D. İş sayılı dosyası kapsamındaki tespitte de bunun açık olduğunu, bilirkişi raporunda markanın tespit edildiği görsel ve ibarelerin sadece referans sayfalarına ilişkin olduğunun görüldüğünü, davacı şirketin de web sitesinin ... sekmesinde kendi ürünleriyle yapılan projelerin... tarafından uygulandığını hâlen yayınladığını, internet siteleri üzerinde yapılan inceleme sonucunda hazırlanan bilirkişi raporunda kullanılan ... ibaresinin kullanım amacının malzemeye ait bilgi vermek olduğu, hizmetin... tarafından verildiğinin belirtilmesi amaçlı olduğu ve kullanımın markasal olmadığının tespit edildiğini, karara dayanak yapılan bilirkişi raporlarında ... ibaresinin ... ... reklamlarında anahtar sözcük olarak kullanılıp kullanılmadığı, kullanılmış olsa dahi salt kullanımın marka ihlali olmayacağı düşünülerek ticari etki yaratıp yaratmadığının somut sebeplerle açıklanmadığını, mahkemenin karar gerekçesinde bilişim incelemelerinde ibarenin kullanıldığı, anahtar kelime olarak da yer aldığı ve tüketici nezdinde karışıklığa sebebiyet verdiği için marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu tespitleri yapıldığını, oysa müvekkilin ... bölümünde önceki tarihlerde yapılan işlerin hangi ürünle uygulandığını bildirmek ve tüketiciyi yanıltmamak amaçlı bu ibareyi kullandığını, 2019 yılından itibaren ... bayisi olup ... sekmesi hariç her yerde ... ürünlerinin açıkça belli olduğunu, bayilik bittikten sonra davacı markasının kullanılmasının müvekkiline yarar değil zarar vereceğini, başka bir firmanın bayisi iken davacı markasının kullanılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, kabul anlamına gelmemek üzere davanın kısmi dava olarak açıldığını, SMK 157 uyarınca zamanaşımının tecavüz fiilinin ve tecavüz edenin öğrenildiği tarihten itibaren 2 yıl ve her halükarda 10 yıl içinde sona ereceğini, ıslahla artırılan kısım açısından zamanaşımı süresinin dolduğunu ve hüküm altına alınan tutarın avans faizi ile belirlenmesinin hatalı olduğunu belirterek, davanın yersiz istinaf sebeplerinin reddine, yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE: İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dava; marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, durdurulması, kaldırılması, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk derece mahkemesi tarafından davanın kısmen kabulüne karar verildiği, taraf vekilleri tarafından yukarıda yazılı sebeplerle istinaf kanun yoluna başvurulduğu görülmüştür.

Dosyanın tetkikinde; davacının ... numaralı ve ... numaralı ... + şekil markasının 19. sınıfta tescilli sahibi olduğu, davacının ve davalının aynı alanda ticari faaliyet gösterdikleri (doğal taşlar, doğal mermerler, yapay taşlar alanında ticari faaliyette bulundukları), davalının bir süre davacının bayiiliğini yaptığı, taraflar arasında düzenlenmiş olan bayiilik sözleşmesinin Kadıköy 30. Noterliğinin 19/10/2018 tarih ve ... yevmiye numaralı ihtarnamesi ile feshedildiği, fesihten sonra da davalının davacıya ait markayı haksız ve hukuka aykırı kullandığı iddiası ile işbu davanın açıldığı, davalının ise bayilik sözleşmesinin feshinden sonraki 3 gün içinde davacıya ilişkin tüm logo ve görselleri web sitesinden kaldırdığını, davalının kendisine ait web sitesinin “...” bölümünde yaptığı işleri yayınladığını ve kullandığı ürünleri yazdığını, davacı şirketin bayiliğini yürütürken, ... ürünlerini kullanarak yaptığı işlerde doğal olarak işin ... ile yapıldığını, web sitesinin hiç bir yerinde davacıya ait ürünlerin satıldığına ilişkin herhangi bir ibare olmadığını, www...com ve www...com internet siteleri üzerinde yapılan inceleme sonuç hazırlanan bilirkişi raporunun “Sonuç” kısmının 5 nolu maddesinde de sitede kullanılan ... ibaresinin kullanım amacının kullanılan malzemeye ait bilgi vermek olduğunu, kullanılan malzemenin ... markalı ürün olduğunun belirtilmesi amaçlı olduğu, kullanımın markasal olmadığını, ... ibaresinin özellikle ... ... reklamlarında anahtar ya da kaynak sözcük veya yönlendirici kod olarak kullanılıp kullanılmadığının açıklanmadığını savunduğu görülmüştür.

Mahkemece teknik ve mali uzmanlardan oluşan bilirkişi heyetleri tarafından hazırlanan raporların alındığı, ayrıca davacı şirketin katılan olduğu davalı şirket yetkilisi hakkındaki ceza dava dosyasının İstanbul 1. FSHCM'nin 2020/91 esas, 2021/499 karar sayılı dosyası ile görüldüğü, davacı taraf delilleri arasında yer alan İstanbul Anadolu 2. FSHHM'nin 2019/38 D. İş dosyasında bulunan, 02.04.2019 tarihinde internet üzerinden yapılan incelemelere ait raporda; davalıya ait internet sitesinde “...” ibaresinin internet sitesinde içerik, başlık, bağlantılar ve etiketler alanlarında yoğun şekilde kullanıldığı, davalıya ait internet sitesinde “... ... ve ... ...” gibi etiketlerin kullanıldığı, davalıya ait internet sitesinin kaynak kodunda yapılan incelemede “...” ibaresinin anahtar kelime (...), etiket (...), bağlantı adı (URL) olarak çeşitli şekilde, arama motoru optimizasyonu (...) sağlamak amacıyla kullanıldığı tespitlerine varıldığı, ... arama motoru üzerinde “...” ibaresi ile arama yapıldığında inceleme yapılan tarihte davalıya ait websitesinin reklam olarak gösterimde olmadığı, organik sonuçlarda ilk sayfada, davalıya ait web sitesinin çıkan sonuçlarda bulunduğu ve bu çıkan sonucun açıklama bölümünde “...” ibaresinin bulunduğu, sadece davalıya ait www...com adresi ile sınırlandırarak yapılan aramada, www...com adresine ait 340 sonuç çıktığının tespit edildiği görülmüştür.

Mahkemece tahkikat aşamasında alınan raporlar kapsamında; davalıya ait olduğunda ihtilaf bulunmayan https://www ....com ile www...com ve www...com internet sitelerinde, yükleme tarihi olarak en erken tespit edilen 2013 yılından itibaren tespit ve rapor tarihleri itibari ile davacı markasının “...” ibaresi ve şekli ile yayınlandığının ve internet sitelerindeki paylaşımların markasal kullanım niteliğinde olduğunun belirlendiği, yanlar arasında 19/10/2018 tarihine kadar devam eden ticari ilişkinin mevcut olduğu, davalının referans alanında yaptığı paylaşımların salt bilgi verme amacını aştığı, fesih sonrası ticari ilişkinin sona ermesine rağmen davacı markasına yer vermeden malzeme bilgisi ile yeterli olabilecek açıklama yapması gerekirken açıkça davacı markasını içerir şekildeki görüntülerin markasal kullanım niteliğinde paylaşılmasının SMK'nın 29 ve 7. maddeleri kapsamında marka hakkına tecavüze sebebiyet verdiği kanaatine varılmıştır. Ayrıca İstanbul 1. FSHCM'nin 2020/91 esas, 2021/499 karar sayılı dosyasında davalı şirket yetkilisi hakkında neticeten ... kararı verilmiş olup ... kararları maddi anlamda kesin hüküm niteliğinde olmadığından TBK'nın 74. maddesi kapsamında hukuk hakimi yönünden bağlayıcı değil ise de hükme esas alınan delillerin hukuk yargılamasında toplanan deliller ile birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. Nitekim ceza dava dosyasında alınan raporlar ve mahkeme değerlendirmesinde davacı markasının “...” ibaresi ve şekli ile yayınlandığının ve davalının internet sitelerindeki paylaşımların markasal kullanım niteliğinde olduğu, salt bilgi verme amacını aştığı, marka hakkının ihlali suçunun işlendiğinin sabit görüldüğü, mevcut delillerin hukuk yargılamasındaki deliller ile örtüştüğü görülmüştür. Aksi yönde ispata elverişli delil bulunmadığı da anlaşılmakla davalı vekilinin istinaf sebeplerine itibar edilmesi mümkün olmamıştır.

Davalı tarafından, davacının zarara uğramadığı dolayısıyla SMK'nın 151/2-a maddesi gereğince tazminat talep edemeyeceği ileri sürülmüş ise de SMK'nın 149 ve 150. maddeleri kapsamında sınai mülkiyet hakkı tecavüze uğrayan davacının maddi ve manevi zararın tazminini talep etmekte haklı olduğu anlaşılmıştır. Davacı tarafından öncelikle SMK'nın 151/2-a maddesine göre hesaplama yapılması aksi halde 2-b bendine göre hesaplama yapılması talep edilmiş ve davacı vekili tarafından bilirkişi tarafından maddi zararın 121.733,88 TL olarak tespit edilmesine rağmen mahkemece 50.000-TL'yi aşan kısmın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu istinaf sebebi yapılmış ise de yalnızca davacının ticari kayıtları esas alınmak sureti ile yapılan hesaplamanın isabetli olmadığı, nitekim SMK'nın 151/3. maddesi gereğince yoksun kalınan kazancın hesaplanmasında, özellikle sınai mülkiyet hakkının ekonomik önemi veya tecavüz sırasında sınai mülkiyet hakkına ilişkin lisansların sayısı, süresi ve çeşidi, ihlalin nitelik ve boyutu gibi etkenlerin göz önünde tutulmasının gerektiği, bu kapsamda ihlalin nitelik ve boyutunun da nazara alınması yönünden davalının ticari kayıtları ve ekonomik göstergeleri ile birlikte somut olay adaletine uygun hesaplama yapılmasının gerektiği anlaşılmıştır. Bununla birlikte dosyada mali inceleme kapsamında davacının brüt satış karı oranları yıllar itibarı ile 2018 yılında % 27,43 ,2019 yılında % 30,49 ve 2020 yılında % 40,15 oranında gerçekleştiği, brüt satış karının her yıl bir önceki yıla göre artış gösterdiği dikkate alındığında SMK'nın 151-2/a bendi yönünden tespit yapılamadığı, davalının dava konusu ürün üzerinden elde etmiş olduğu gelirin 121.733,88 TL olarak tespit edildiği ancak ihlalin boyutu ve niteliği itibari ile değerlendirme yapılması gerekmekle birlikte öncelikle talep edilen 2/a bendi kapsamında zararın tam olarak miktarının da belirlenememesi karşısında TBK'nın 50 ve 51. maddeleri ışığında davacı yararına hükmedilen tazminat miktarlarının somut olay adaletine uygun olduğu anlaşılmıştır. Ayrıca ıslah ile arttırılan kısım yönünden davanın zamanaşıma uğradığı istinaf sebebi yapılmış ise de SMK'nın 157. maddesinin atfı kapsamında uygulanması gereken Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 72. maddesi gereğince iki ve on yıllık zamanaşımı süreleri ile birlikte markaya tecavüz eylemleri aynı zamanda suç teşkil ettiğinden ceza zamanaşımı süresinin 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca sekiz yıl olduğu nazara alındığında ıslah tarihi itibari ile zamanaşımının sona ermediği, taraflar tüzel kişi tacir olmakla mahkemece avans faizine hükmedilmesinin isabetli olduğu tespit edilmiştir.

Tüm bu nedenlerle; istinaf edenlerin sıfatı ile HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf sebepleriyle sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda ilk derece mahkemesi kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, yapılan inceleme neticesinde taraf vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Usûl ve yasaya uygun İstanbul Anadolu 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 07/05/2024 tarih ve 2020/137 E., 2024/81 K. sayılı kararına karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf taleplerinin HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince AYRI AYRI ESASTAN REDDİNE,

2- Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 732,00 TL maktu istinaf karar ve ilam harcından peşin yatırılan 427,60 TL harcın mahsubu ile bakiye 304,40 TL harcın davacıdan tahsiliyle Hazineye gelir kaydedilmesine,

3- Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 3.757,05 TL istinaf karar ve ilam harcından peşin yatırılan 939,60 TL harcın mahsubu ile bakiye 2.817,45 TL harcın davalıdan tahsiliyle Hazineye gelir kaydedilmesine,

4- Taraflarca istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

5- İncelemenin duruşmasız olarak yapılması sebebiyle taraflar yararına vekalet ücreti tayinine yer olmadığına,

6- Taraflarca yatırılan gider avansından harcanmayan kısmın karar kesinleştiğinde iadesine,

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 361/1. maddesi gereğince, kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde Yargıtay nezdinde temyiz kanun yolu açık olmak üzere, oy birliğiyle karar verildi. 09/10/2026