Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2025/5969 E. 2026/4066 K.

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/934 E., 2025/1010 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Akkuş Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/160 E., 2025/35 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Kullanım kadastrosu sonucunda, Ordu ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 7 54... parsel sayılı 5.601,96 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, "6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1980 yılından beri ...'ın kullanımındadır" şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. 2. Davacılar ... ve arkadaşları vekili dava dilekçesinde; 7 54... parsel sayılı taşınmazın 2/B çalışmaları sırasında orman vasfından çıkarılarak davalı adına kullanıcı olarak tespit edildiğini, dava konusu yerin 70 yılı aşkın süredir müvekkilerinin murisi tarafından koyun otlatma yeri olarak kullanıldığını, davalının zilyetliğinde bulunmadığını, dava konusu yerin hayvan otlatmak için kullanıldığını ekim dikim faaliyeti yapılmadığını belirterek, taşınmazın zilyedi olarak müvekkileri adına tespit edilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı ... cevap dilekçesinde; taşınmazların kendilerine kayınbabasından kaldığını, davacıların Ünye Kadastro Mahkemesinde de dava açtıklarını, davalarının reddedildiğini, davacıların iddialarının asılsız olduğunu ve davaları reddedilmesine rağmen sürekli dava açtıklarını belirterek, davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Ünye Kadastro Mahkemesinin 2020/102 Esas, 2022/16 Karar sayılı kararı incelenmek üzere dosya arasına alınmış olup, kararın incelenmesinde dosyamız davacılarının da içinde yer aldığı bir kısım davacının aynı parsele ilişkin aynı davalıya karşı yine dava konusu taşınmazın asıl olarak kendi kullanımlarında olduğu iddiasına dayalı olarak dava açtıkları Mahkemece yapılan inceleme neticesinde davacıların davasının reddine karar verildiği, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 2022/507 Esas, 2022/933 Karar sayılı kararı ile davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmüştür. Kesin hüküm olumsuz dava koşulu olup tüm iddia ve defilerden önce gözönünde tutulması gerekmektedir. Mahkememiz işbu dosyası ile Ünye Kadastro Mahkemesinin 2020/102 Esas, 2022/16 Karar sayılı dosyasının tarafları, dava sebepleri ve dava konularının aynı olduğu ve Mahkememiz işbu dosyası yönünden kesin hüküm bulunduğu" gerekçesiyle davanın kesin hüküm nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun gerektirici nedenlere, eldeki dosyanın davacılarının Ünye Kadastro Mahkemesinin 2020/102 Esas, 2022/16 Karar sayılı dosyasında taraf olmasına, davanın sebeplerinin ve davaya konu taşınmazın aynı olmasına, davacıların dava konusu taşınmazın murisleri ve kendileri tarafından koyun otlatma yeri olarak kullandıklarını belirterek adlarına kullanıcı şerhi verilmesi istemi ile dava açmasına, bahse konu dosyada çekişmeli taşınmazla ilgili taraflar arasındaki kullanıcı şerhi ihtilafının karara bağlanmasına, belirtilen kararların işbu dosyadaki davacılar açısından kesin hüküm teşkil etmesine göre İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı" gerekçesiyle davacılar ... ve arkadaşları vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacılar ... ve arkadaşları vekili temyiz dilekçesinde; kararın hukuka aykırı olduğunu, taşınmazın müvekkilleri tarafından koyunlarını otlatmak için mera olarak uzun yıllardan beri kullanıldığını, bu durumun tanık ve bilirkişi beyanları ile ispat edildiğini, davalar arasında kesin hüküm ilişkisi bulunmadığını, Ünye Kadastro Mahkemesinde açılan davada müvekkilerinin talep konusunun taşınmazın köy merası olarak köy kişiliğine ait olması olduğunu, açılan bu dava da ise talep konusunun zilyetlik iddiasına ilişkin olduğunu, her iki dava da talep konusunun farklı olduğunu belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, dava konusu taşınmaz üzerinde davacıların kullanım hakkının bulunup bulunmadığına ilişkindir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun'un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar ... ve arkadaşları vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 615,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 116,60 TL'nin temyiz edenlerden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,08.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.