Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/3934 E. 2026/8874 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2643 Esas, 2025/1831 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2025 tarihli ve 2024/228 Esas, 2025/246 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3,4-a,,53, 63. ve 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası, 30.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimi uyarınca çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 12.11.2025 tarihli ve 2025/2643 Esas, 2025/1831 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının hükmün "SANIĞIN SONUÇ OLARAK 15 YIL HAPİS ve 30.000,00-TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "Sanık bu suç haber alındıktan sonra gönüllü olarak kendi suçunun meydana çıkmasına yardım ettiğinden TCK'nın 192/3 maddesi gereğince verilen ceza, yardımın niteliğine göre takdiren 1/2 oranında indirilerek 7 YIL 6 AY HAPİS VE 750 GÜN KARŞILIĞI ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, Sanığın getirtilen adli sicil kaydından anlaşılan geçmişi, dosya kapsamından anlaşılan sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki gözlemlenen davranışları, cezanın sanığın üzerindeki olası etkileri bir arada değerlendirildiğinde sanığın cezasının yasadaki özel indirim nedenleri dışında sanığın cezasının daha da indirilmesi için bir neden bulunmadığı mahkemece kabul edildiğinden TCK'nın 62/1 maddesi uyarınca sanığın cezasından indirim yapılmasına yer olmadığına, Sanık hakkında verilen 750 gün karşılığı adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 52/2 nci maddesi uyarınca günlüğü sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak takdiren 20,00 TL den paraya çevrilerek sanığın 15000 TL ADLI PARA CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA, SANIĞIN SONUÇ OLARAK 7 YIL 6 AY HAPİS ve 15000-TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresi yazılmak; ve diğer kısımları aynen muhafaza edilmek suretiyle DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE," yazılmak sureti ile düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Sanığın uyuşturucu madde sattığına dair somut delil bulunmadığına, sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesince "İlk Derece Mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303. maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilebileceği düzenlenmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince, eylemler hakkında delil değerlendirmesi yapılarak İlk Derece Mahkemesinin maddi vakıaları kabulüne ilişkin tespitini kabul etmeyip sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192/3. maddesinin uygulanmasına karar verebilmesi için, aynı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak, delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafii müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 12.11.2025 tarihli ve 2025/2643 Esas, 2025/1831 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca bozma sebebine göre, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2026 tarihinde karar verildi.