Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/5523 E. 2026/8886 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/5523
- Karar No
- 2026/8886
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2026/61 Esas, 2026/154 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti SUÇ TARİHLERİ : 04.12.2022, 13.01.2023 HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2025 tarihli ve 2023/342 Esas, 2025/745 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası, 40.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimi uyarınca çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.01.2026 tarihli ve 2026/61 Esas, 2026/154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafii Temyiz İstemleri Sanığın uyuşturucu madde sattığına dair somut delil bulunmadığına, kararın usul ve esasa aykırı olduğuna, sanığın eyleminin uyuşturucu madde kullanmak olarak değerlendirilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, delillerin usulsüz toplandığına ve sanığın lehine etkin pişmanlık, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; 04.12.2022 tarihinde durumundan şüphelenilerek durdurulan sanığın üzerinde esrar ve ... bulunduğu, 13.01.2023 tarihinde sanığın üzerinde ateşli silah bulundurduğu bilgileri üzerine durdurulduğunda çantasında ... ve esrar bulunduğu olayda, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Bölge Adliye Mahkemesince yapılan, sanığın anlatılan iki eylemi arasında fiili kesintinin oluştuğu, bu itibarla iki ayrı ceza hükmünün kurulması gerektiği yönündeki eleştiri yerinde görülmekle; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığa ait madde miktarı ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair kabulde, aramanın usulüne uygun olduğuna ilişkin takdirlerinde, dosya kapsamına uygun gerekçelerle 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulama dışı bırakılmasında bir hukuka aykırılık bulunmadığı, sanığın belirttiği şahıslar hakkında sanık ya da müdafii tarafından delilleriyle birlikte suç duyurusunda bulunulması ve dava açılması neticesinde mahkûm olması halinde, sanık hakkında etkin pişmanlıkla ilgili 5237 sayılı Kanun’un 192/3. maddesi hükümlerinin yargılamanın yenilenmesi yoluyla değerlendirilmesi mümkün görüldüğü anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.01.2026 tarihli ve 2026/61 Esas, 2026/154 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2026 tarihinde karar verildi.