Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/5844 E. 2026/6434 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/181 E. 2025/291 K. SUÇ :Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.01.2024 tarihli ve 2023/651 Esas, 2024/62 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında " bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f, 43, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 17.01.2025 tarihli ve 2024/181 Esas, 2025/291 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastı ile hareket etmediğine ve eksik inceleme sonucu verilen mahkumiyet kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.04.2018 tarihli ve 2017/7-1188 Esas, 2018/167 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere ceza miktarı itibarıyla istinabe yasağı bulunmayan bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan yargılanan ve talimat yoluyla Çerkezköy 5. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sorgusu yapılan sanığa; sorgusundan önce, 5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesi uyarınca ifadesini asıl mahkemesinde vermek isteyip istemediği sorulmadan hüküm kurulması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 17.01.2025 tarihli ve 2024/181 Esas, 2025/291 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2 maddesi uyarınca Bodrum Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.06.2026 tarihinde karar verildi.