Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/2930 E. 2026/6435 K. – Görevi Kötüye

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/264 E. 2025/283 K. SUÇ : Görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2019/414 Esas, 2022/189 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "serbest meslek sahibi kişiler tarafından, mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-i, 168/2, 62, 52/2-4,53 maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/696 Esas, 2022/1384 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 25.06.2025 tarihli ve 2023/26 Esas, 2025/7913 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4.Bozma üzerine, Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25.11.2025 tarihli ve 2025/264 Esas, 2025/283 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında " görevi kötüye kullanma" suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257/1, 62... . maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, katılan lehine itiraz kanun yoluna başvurarak sorumluluğunu yerine getirdiğine, itirazın kabul veya reddolmasının sanığın sorumluluğunda olmadığına ve zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle kamu davasının düşmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Sanık hakkında soruşturma izninin talep edildiği 12.11.2018 tarihinden, soruşturma izninin verildiği 26.03.2019 tarihine kadar ve kovuşturma izninin talep edildiği 09.05.2019 tarihinden, kovuşturma izninin verildiği 05.07.2019 tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25.11.2025 tarihli ve 2025/264 Esas, 2025/283 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. ve 307/3. maddeleri gereği Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2026 tarihinde karar verildi.