Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/3207 E. 2026/6400 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2026/3207
Karar No
2026/6400
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2026/142 E., 2026/131 K. SUÇ :Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişilikleri ile bilişim sistemleri,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Fatsa Ağır Ceza Mahkemesi 07/10/2025 gün ve 2025/215 esas -2025/393 sayılı kararı ile; TCK'nın 158/1-d-f-son, 43/1, 52/2-4, 53/1,. Maddeleri gereğince 10... ay hapis ve 1.050 TL adli para cezası, hak yoksunluğuna karar verilmiştir. 2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi 22/01/2026 gün ve 2026/142 esas - 2026/131 sayılı kararı ile; 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafinin temyiz talebi; sanığın atılı suçu işlemediğine ve beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.01.2026 tarihli ve 2026/142 Esas, 2026/131 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Fatsa Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2026/3207, K. 2026/6400, T. 11.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2026-3207-e-2026-6400-k-ef17b204f162