Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/40993 E. 2026/6379 K. – Kamu Görevlisin

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2764 Esas, 2020/271 Karar SUÇ :Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2018/76 Esas, 2018/415 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan 5237 sayılı TCK'nın 204/2, 62, 52... maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması kararı verilmiştir. 2. Anılan kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Gazinatep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince istinaf isteminin kabulüyle 5271 sayılı Kanun'un 280/2. Maddesi uyarınca hükmün kaldırılmasına ve sanığın CMK 223/2-e maddesi gereğince karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyizi; sanığın cezalandırılması gerektiğine ve delillerin değerlendirilmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Gerekçeli karar başlığında 29.05.2017 şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu belge tarihi olan 26.12.2016 olarak; "resmi belgede sahtecilik şeklinde yanlış yazılan suç adının " kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 3.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.06.2026 tarihinde karar verildi.