Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/2753 E. 2026/6841 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/4251 Esas, 2025/4126 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı İzmir 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2025 tarihli ve 2025/425 Esas, 2025/468 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62/1, 52/2, 52/4, 53... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 125.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 24 eşit taksitte tahsiline, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. Hükme karşı sanık ve müdafii tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 15.12.2025 tarihli ve 2025/4251 Esas, 2025/4126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının incelenmesinde; 1-Suç tarihinin 01.03.2025 olması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesine göre adli para cezasının alt sınırının 100,00 TL olduğu ve hükmün 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünde sonuç adli para cezasının günlüğü 100,00 TL hesabı ile 125.000,00 TL olarak doğru belirlenmiş olması karşısında günlüğü takdiren 20,00 TL ibaresinin maddi hata niteliğinde olduğu gözetilerek sanık hakkında belirlenen 1250 gün adli para cezasının bir günü 100,00 TL'den hesaplanmak suretiyle adli para cezasına hükmedildiğinin belirtilmesi yerine günlüğü takdiren 20,00 TL'den hesaplandığının belirtilmiş olması, 2- 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin mahkeme kararında belirtileceğinin hükme bağlandığı dikkate alınarak, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra, " ...ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin..." ihtarı yerine, "...hapse çevrilebileceğinin..." ihtarına karar verilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması, (Aynı yönde Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23/09/2024 tarih, 2024/5650 Esas, 2024/22818 Karar sayılı, 14/10/2024 tarih, 2024/6477 Esas, 2024/23851 Karar sayılı ve 14/10/2024 tarih, 2024/5830 Esas, 2024/23882 Karar sayılı ilamları), 3-Adli emanetin 2025/9840 sırasında kayıtlı eşyaların suçun işlenmesinde kullanıldığı anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesi gereğince müsaderesi yerine imhasına karar verilmiş olması, 4-Kriminal inceleme sırasında alınan analizden artan uyuşturucunun müsaderesi hakkında karar verilmemiş olması, 5-Cumhuriyet savcısının 01.03.2025 tarihli yazılı talimatı uyarınca sanıktan alınan kan ve idrar numunesi üzerinde yapılan inceleme sonucunda Adli Tıp Kurumu İzmir Grup Başkanlığınca düzenlenen 01.08.2025 tarihli raporda sanığın kan ve idrarında uyuşturucu madde bulunduğunun belirtildiği, ancak uyap ortamında yapılan sorgulamada sanık hakkında uyuşturucu madde kullanma eylemi nedeniyle soruşturma ve kovuşturma yapılmadığı anlaşılmakla, bu eylem yönünden gereğinin takdir ve ifası için İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına suç ihbarında bulunulması gerektiğinin gözetilmemiş olması, 6-Adli Tıp Kurumu İzmir Grup Başkanlığınca yapılan tahlil giderinin uyuşturucu madde kullanmak eylemi ile ilgili olup, 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi kapsamında yapılacak soruşturma sonucuna göre sanıktan tahsilinin gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin uyuşturucu madde ticareti suçuna ilişkin istinafa konu dosya kapsamında bu giderin tahsiline karar verilmesi suretiyle fazla yargılama gideri tahsiline karar verilmiş olması kanuna aykırı ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1 maddesi uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir hata olduğu belirtilmiştir. Akabinde; 1-Hükmün 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünde yazılı "20,00 TL'den" ibaresinin çıkarılarak yerine "100,00 TL'den" ibaresinin eklenmesi, 2-Hükmün 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafında yer alan, "... hapse çevrilebileceği..." ibaresinin çıkartılarak, yerine "...hapse çevrileceğinin..." ibaresinin yazılması, 3-Hükmün Adli emanetin 2025/9840 sırasında kayıtlı eşyaların imhasına ilişkin bölümünde yazılı "karar kesinleştiğinde imhasına" ibaresinin çıkartılarak yerine "5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesi gereğince müsaderesine" ibaresinin yazılması, 4-Hükmün adli emanetin 2025/13704 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddelerin müsaderesine ilişkin bölümününde yazılı "bitki parçasının" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve İzmir Bölge Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğünün 25.03.2025 tarihli uzmanlık raporuna konu analizden artan numunenin " ibaresinin eklenmesi, 5-Hükmün yargılama giderinin tahsiline ilişkin bölümünden önce gelmek üzere "Cumhuriyet savcısının 01.03.2025 tarihli yazılı talimatı uyarınca sanıktan alınan kan ve idrar numunesi üzerinde yapılan inceleme sonucunda Adli Tıp Kurumu İzmir Grup Başkanlığınca düzenlenen 01.08.2025 tarihli raporda sanığın kan ve idrarında uyuşturucu madde bulunduğunun belirtildiği, ancak uyap ortamında yapılan sorgulamada sanık hakkında uyuşturucu madde kullanma eylemi nedeniyle soruşturma ve kovuşturma yapılmadığı anlaşılmakla, bu eylem yönünden gereğinin takdir ve ifası için İlk Derece Mahkemesince İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına suç ihbarında bulunulmasına" ibaresinin eklenmesi, 6-Hükmün yargılama giderine ilişkin bölümünün çıkarılarak yerine "Mahkumiyetine karar verilen sanık yönünden yapılan tebligat giderinden ibaret 410,00 TL yargılama giderinin 5271 sayılı Kanun'un 325/1. maddesi uyarınca sanıktan tahsiline" ibaresinin eklenmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafinin Temyiz İstemleri Sanığın eyleminin uyuşturucu madde kullanma suçunu oluşturduğuna, çeşitliliğin tek başına uyuşturucu madde ticaretine karine teşkil etmediğine, uyuşturucu madde ticaretine dair malzemelerin ele geçirilmediğine, şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; rutin devriye sırasında yakalanan kullanıcı tanık A.Y.’ın, üzerinde bulunan MDMB-BUTINACA ve ... maddelerini 1.000,00 TL karşılığında sanıktan satın aldığını beyan etmesi üzerine, sanığın ikametgâhında usulüne uygun şekilde yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucu maddelerin MDMB-BUTINACA ve ... etken maddelerini içerdiği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı; olay tutanağı, tanık ve kullanıcı tanığın avukat huzurunda alınan beyanları ile teşhis tutanaklarına göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, vicdani kanaatin dosya kapsamındaki belge ve bilgilerle uyumlu, kesin ve yeterli verilere dayandırıldığı belirlenmiştir. Kullanıcı tanık A.Y.’ın beyanları ile sanıktan alınan kan ve idrar örneklerinde Methamphetamine, Amphetamine ve Pregabalin maddelerinin tespit edilmiş olmasına rağmen MDMB-BUTINACA (Bonzai) maddesinin bulunmaması; ele geçirilen maddelerin çeşitliliği ve kullanıcı tanığın sanığa iftira atmasını gerektirir bir husumetin bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru şekilde belirlendiği anlaşılmıştır. Bu nedenle, sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 15.12.2025 tarihli ve 2025/4251 Esas, 2025/4126 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.