Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/6965 E. 2026/6838 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/253 Esas, 2025/693 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı ... 24. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2024/144 Esas, 2024/105 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52/2 ve 52/3, 52/4, 53. maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 24 eşit taksitte sanıktan tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilebileceğinin sanığa ihtarına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. Hükme karşı sanık müdafii tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 14.03.2025 tarihli ve 2025/253 Esas, 2025/693 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Olayın doğrudan tanığının dinlenilmeden eksik inceleme ile karar verildiğine, hukuka aykırı arama kararı neticesinde elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğuna, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna, öncelikle beraat kararı verilmesi gerektiğine aksi takdirde lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; kolluk görevlilerince şüphe üzerine durdurulan 34 *** 88 plakalı ticari araçta yolcu olarak bulunan sanığın elindeki poşetten yoğun narkotik madde kokusu gelmesi üzerine yapılan kontrolde, sanığın poşeti kolluk görevlilerine teslim ettiği, poşet içerisinde kullanım sınırının üzerinde ve satışa hazır şekilde paketlenmiş uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, kriminal raporlara göre bu maddelerin hint keneviri ve kokain etken maddesi içerdiğinin tespit edildiği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı belirlenmiştir. Olay tutanağı, sanığın uyuşturucu maddelerin bulunduğu poşetin kendisine ait olduğunu kabul etmesi, poşetin sanığın elinde olduğuna dair tutanak içeriği ve dosya kapsamındaki diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği saptanmıştır. Mahkemenin vicdani kanaatini dosya kapsamındaki tutanak, belge, bilgi ve kriminal raporlarla uyumlu, kesin ve yeterli verilere dayandırdığı anlaşılmıştır. Sanığın hayatın olağan akışına aykırı savunmaları, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin farklı türde olması, paket sayısı, benzer ağırlıklarda ve ayrı ayrı satışa hazır şekilde paketlenmiş bulunması, toplam miktarın kullanım sınırının çok üzerinde olması ile suç konusu maddelerin bulunduruluş ve ele geçiriliş biçimi, sanığın tahlillerinde hint keneviri etken maddesinin bulunduğu ancak kokain etken maddesinin bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde; eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru şekilde belirlendiği sonucuna varılmıştır. Sanığın, yoğun narkotik madde kokusunun kaynağı sorulduğunda içerisinde uyuşturucu madde bulunan poşeti kolluğa teslim etmiş olması karşısında, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığından bu yönde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamıştır. Öte yandan, sanık müdafinin kovuşturma aşamasında eksik soruşturma ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş isabetli olduğu anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli ve 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli ve 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, İlk Derece Mahkemesinin hükmün adli para cezasına ilişkin kısmında, ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği yerine, çevrilebileceğine karar verilerek, 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 14.03.2025 tarihli ve 2025/253 Esas, 2025/693 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünde adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünden, "hapse çevrilebileceğinin" ibaresinin çıkartılarak "hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi sureti ile İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 24. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.