Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/6980 E. 2026/6842 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2025/6980
Karar No
2026/6842
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1177 Esas, 2025/763 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2025 tarihli ve 2024/435 Esas, 2025/68 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52/2, 52/4 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ve 62.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 12 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince infaz edileceğinin ihtarına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. Hükme karşı sanık ve müdafii tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 16.04.2025 tarihli ve 2025/1177 Esas, 2025/763 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının incelenmesinde; 02.07.2024 tarihli kriminal uzmanlık raporuna konu şahit numunenin müsaderesi konusunda her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür. Akabinde; sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafinin Temyiz İstemi Eksik soruşturma ve yetersiz delillerle karar verildiğine, sanık hakkında mükerrer yargılama yapıldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, eylemin uyuşturucu madde kullanma suçu kapsamında kaldığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın *** Feribot İskelesinde şüpheli hareketleri nedeniyle polis tarafından durdurulduğu üzerinde ve bineceği motosiklette bulunan kullanım sınırının çok üzerindeki ... maddesini teslim ettiği iddiasına ilişkin olarak; Madde miktarı ile sanığın kastının yoğunluğu nazara alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı belirlenmiştir. Maddelerin kullanım sınırının çok üzerinde olması, aşamalarda işsiz olduğunu beyan eden sanığın tutarı çok yüksek olan maddeyi nereden edindiği parayla satın aldığı konusunda aşamalarda çelişkili savunmalarda bulunması, yakalanma tarihinden önce çok fazlaca uyuşturucu madde ticaretine dair görüşmeler yapması hususları birlikte değerlendirildiğinde; eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen düzeltme nedeni ve eleştiri konusu dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin uygulamada ödenmeyen adli para cezasının 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca infaz edileceğinin sanığa ihtarına karar verilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesine aykırı davranılmasının kanuna aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 16.04.2025 tarihli ve 2025/1177 Esas, 2025/763 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İlk Derece Mahkemesi hükmünden adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin fıkrasından ''...Sanığın taksitlerden birisini süresinde ödememesi halinde TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca geri kalan miktarın tamamının sanıktan tahsiline, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince infaz edileceğinin ihtarına (ihtarat yapıldı)'' ibarelerinin çıkarılarak yerine "...ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/6980, K. 2026/6842, T. 18.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2025-6980-e-2026-6842-k-8db531da8e2f