Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/6948 E. 2026/6837 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1073 Esas, 2025/914 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2025 tarihli ve 2024/285 Esas, 2025/77 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52/2, 52/4 ve 53. maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 24 eşit taksitte sanıktan tahsiline, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ihtarına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. Hükme karşı sanık ve müdafii tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 25.04.2025 tarihli ve 2025/1073 Esas, 2025/914 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının incelenmesinde, Adana Adli Tıp Grup Başkanlığı'nın 02.10.2024 tarihli toksikoloji raporuna göre sanığın kanında ve idrarında MDMB- 4en- PINACA bulunmasına rağmen, yapılan uyap kaydı incelemesinde sanık hakkında olay tarihi itibariyle Kullanmak İçin Uyuşturucu ve Uyarıcı Madde Kabul Etmek veya Bulundurmak suçundan ayrı bir soruşturma başlatılmadığı ve tefrik kararı verilmediği tespit edilmiş ise de, bu hususta mahkemesince ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına zamanaşımı süresince her zaman suç ihbarında bulunulması mümkün görülmüştür. Eleştirilen husus dışında sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafinin Temyiz İstemi Eksik araştırma yapıldığına, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine, mahkumiyet hükmü kurulmasının Yargıtayın yerleşik içtihatlarına aykırılık teşkil ettiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, kullanıcı tanık İ.D.'nin yargılama konusu uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını beyan etmesi üzerine sanığın yakalandığı ve sanığın kolluk görevlilerine kullanıcı tanığa uyuşturucu maddeyi kendisinin verdiğini ikrar ettiği, maddenin kriminal raporlara göre ADB-4EN-PINACA ve CH-PIATA etken maddelerini içerdiği iddiasına ilişkin olarak; 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, kullanıcı tanığın beyanı ile uyumlu olan sanığın ikrarına ve dosya kapsamına göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan kriminal raporların yeterli olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda ve yöneltilen eleştiride bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Kullanıcı tanığın beyanı üzerine yakalanan sanığın, hakkında henüz arama kararı bulunmadığı ve cezalandırılmasına yeterli delil elde edilmediği aşamada, uyuşturucu maddeyi kullanıcı tanığa kendisinin teslim ettiğini ikrar ederek kendi suçunun ortaya çıkmasına katkı sağlaması karşısında, hakkında 5237 sayılı Kanun’un 192/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 3. Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 25.04.2025 tarihli ve 2025/1073 Esas, 2025/914 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.