Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/6973 E. 2026/6847 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1268 Esas, 2025/984 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2025 tarihli ve 2025/47 Esas, 2025/100 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188/3, 188/4-a, 52/1-2-4, 53... . maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ve 150.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 24 eşit taksit halinde tahsiline, sanığa verilen adli para cezasının taksitlerinden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geriye kalan taksitlerin tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Hükme karşı sanık ve müdafii tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 06.05.2025 tarihli ve 2025/1268 Esas, 2025/984 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafinin Temyiz İstemi Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanık aleyhine ihbar, istihbari bilgi, güvenalımının bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine aksi takdirde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, kolluk görevlilerince Mersin 1. Sulh Ceza Hakimliği’nin 2024/8770 Değişik İş sayılı önleme arama kararına dayanılarak yapılan uygulama sırasında, kolluk görevlilerini gören sanığın kaçmaya çalıştığı ve kaçarken okul bahçesine, siyah renkli çorap içinde bulunan kilitli şeffaf poşete sarılı, kullanım sınırının oldukça üzerindeki miktarda bonzai maddesini attığı iddiasına ilişkin olarak; Sanığın kastının yoğunluğu ile maddenin niteliği ve miktarı birlikte dikkate alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaştırılarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı belirlenmiştir. Olay tutanağını doğrulayan sanığın savunmalarına ve dosya kapsamına göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği saptanmıştır. Mahkemenin vicdani kanaatinin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, madde miktarının kullanım sınırının çok üzerinde olması ve sanığın maddeyi üzerinde neden taşıdığına dair hayatın olağan akışına uygun bir savunmasının bulunmaması, cep telefonunda uyuşturucu madde fotoğraflarının bulunması hususları birlikte dikkate alındığında; eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır. Koşulları oluşmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı belirlendiğinden, sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştiri konusu dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 06.05.2025 tarihli ve 2025/1268 Esas, 2025/984 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.