Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/21155 E. 2026/8381 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1977 Esas, 2024/1992 Karar SUÇLAR : Uyuşturucu madde ticareti, kullanmak için uyuşturucu madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, beraat hükümlerine yönelik temyiz başvurularının vekalet ücreti ile sınırlı olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2024 tarihli ve 2023/266 Esas, 2024/130 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. Sanık ...'nın uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 52/2, 52/4, 53/1-2-3 ve 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 24 taksit halinde tahsiline, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ihtarına, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. Hükümlere karşı sanıklar müdafileri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.05.2024 tarihli ve 2024/1977 Esas, 2024/1992 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında değişen suç vasfı (kullanmak için uyuşturucu madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak) yönünden kurulan beraat hükümleri açısından sanık veya müdafii lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin yerinde olduğu anlaşıldığından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan kurulan hükme yönelik incelemede gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "26.05.2023" yerine "29.03.2023, 26.05.2023" olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilir bir eksiklik olduğundan davanın yeniden görülme nedeni sayılmamıştır. Akabinde, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemi Beraat hükümleri yönünden vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, mahkumiyet hükmü yönünden ise aramanın usulsüz olduğuna, suçtan kurtulmaya yönelik iftira niteliğinde beyanlar verildiğine, hukuka aykırı delillerin hükme esas alınamayacağına, ele geçen maddenin şahsi kullanım sınırları içerisinde kaldığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine, ayrıca cezanın belirlenmesinde teşdit şartlarının oluşmadığına, takdiri indirim ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanık ...'nın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair edinilen istihbari bilgiye istinaden yapılan fiziki takip neticesinde sanık ...'nın kullanıcı tanık ....'a 500,00 TL karşılığında ... maddesi ile 5 adet galara haplarını sattığının tespit edildiği, akabinde sanık ...'nın ikametinde usulüne uygun şekilde yapılan aramada peçeteye emdirilmiş halde kokain maddesinin, ... maddesinin, eroin maddesinin, uyuşturucu ticaretinde kullanıldığı değerlendirilen 1 adet hassas terazi ile uyuşturucu madde ticaretinden elde edildiği değerlendirilen 500,00 TL paranın ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak; 1. Sanıklar ... ve ... hakkında beraat hükümleri yönünden yapılan incelemede Sanıklar ... ve ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik inceleme vekalet ücreti talebi ile sınırlı olarak yapılmıştır. Gerekçeleri Dairemizin 26.03.2026 tarihli ve 2026/9 Esas, 2026/4285 Karar sayılı kararı başta olmak üzere yerleşmiş içtihatlarında izah edildiği üzere, zorunlu müdafii lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka uygun bulunmuştur. Öte yandan; sanık ... hakkında aynı davada yargılama konusu edilen uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkumiyet kararı verilmesi dikkate alındığında "vekaletin bölünmezliği" kuralı gereğince beraat kararı verilen suçtan yapılan yargılamada vekalet ücretine hükmedilmemesi isabetli bulunmuştur. Bu itibarla, bu husustaki sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yönünden yapılan incelemede a) Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı belirlenmiştir. Edinilen istihbari bilgi ile uyumlu olan fiziki takip tutanaklarına, kullanıcı tanığın avukat eşliğinde alınan beyanlarına ve teşhis tutanaklarına, ikamet arama ve elkoyma tutanaklarına göre eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, istihbari bilgi, kullanıcı tanık beyanları, madde çeşitliliği, hassas terazinin ele geçirilmesi ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği saptanmıştır. Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. b) Hüküm fıkrasının mahsus bölümünde ödenmeyen adli para cezasının hapse "çevrileceğinin" ihtarı yerine "çevrilebileceğinin" ihtarına karar verilmesi, 5237 sayılı Kanun'un 52/4-son maddesi uyarınca hukuka aykırı görülmüş ise de; bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR 1. Sanıklar ... ve ... hakkında beraat hükümleri yönünden yapılan incelemede Gerekçenin (1) bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.05.2024 tarihli ve 2024/1977 Esas, 2024/1992 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 2. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yönünden yapılan incelemede Gerekçenin (2) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.05.2024 tarihli ve 2024/1977 Esas, 2024/1992 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İlk Derece Mahkemesi hükmünün; mahsus bölümlerinden "hapis cezasına çevrilebileceğinin" ibaresinin çıkartılarak yerine "hapis cezasına çevrileceğinin" ibaresinin yazılması suretiyle Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2026 tarihinde karar verildi.