Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/6707 E. 2026/8751 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2026/473 E., 2026/500 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Gaziantep 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2026 tarihli ve 2025/348 Esas, 2026/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 188/4-b, 62... . maddeleri uyarınca 13... ay hapis ve 137.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 23.02.2026 tarihli ve 2026/473 Esas, 2026/500 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii tarafından yapılan istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz istemi Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, somut ve yeterli bir gerekçe olmadığına, mahkemenin sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşarak ceza tayininin hatalı olduğuna, mahkemenin delillerin değerlendirilmesinde ve suçun vasfının belirlenmesinde hataya düştüğüne, sanığın beraat etmesi gerektiğine, ele geçen uyuşturucu miktarının kişisel kullanım sınırlarında olduğuna, sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olup ticaretiyle ilgisinin olmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, narkotik ekiplerinin çalışmaları sırasında sanığın uyuşturucu sattığı istihbari bilgisi üzerine yapılan fiziki takipte sanıkla buluşan kullanıcı tanıktan rızaen uyuşturucu ele geçirildiği, usulüne uygun alınan karar uyarınca sanığın ikametinde yapılan aramada uyuşturucu bulunduğu, kullanıcı tanığın müdafiili olarak sanığı teşhis ettiği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Dosyada bulunan kolluk tutanakları, 16.10.2025 tarihli kriminal rapor, kullanıcı tanık beyanı, keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporu, tutanak mümzilerinin ifadeleri ile sanığın savunmaları birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun’un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 23.02.2026 tarihli ve 2026/473 Esas, 2026/500 Karar sayılı kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2026 tarihinde karar verildi.