Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/6706 E. 2026/8750 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2026/6706
Karar No
2026/8750
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2026/631 E., 2026/701 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2025 tarihli ve 2025/290 Esas, 2025/494 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 150.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 09.03.2026 tarihli ve 2026/631 Esas, 2026/701 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii tarafından yapılan istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz istemi Verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığa atılı suçun yasal unsurlarının oluşmamış olduğuna, mahkemenin delillerin değerlendirilmesinde ve suçun vasfının belirlenmesinde hataya düştüğüne, sanığın beraat etmesi gerektiğine, ele geçen uyuşturucu miktarının kişisel kullanım sınırlarında olduğuna, sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olup ticaretiyle ilgisinin olmadığına, sanık hakkında cezalandırılmasına yeter delil olmadığına, sanığın müsnet suçu işlemediğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, narkotik ekiplerinin çalışmaları sırasında sanığın uyuşturucu sattığı istihbari bilgisi üzerine usulüne uygun alınan karar uyarınca sanığın üstünde ve aracında yapılan aramada paketler halinde uyuşturucu ele geçirildiği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Dosyada bulunan kolluk tutanakları, 11.04.2025 tarihli kriminal rapor, tanık beyanı ile sanığın savunmaları birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dosya kapsamındaki gerekçelere göre sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 09.03.2026 tarihli ve 2026/631 Esas, 2026/701 Karar sayılı kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2026/6706, K. 2026/8750, T. 18.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2026-6706-e-2026-8750-k-44ecf9c7d83d