Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2026/6701 E. 2026/11409 K. – Hakaret
Konu: Hakaret
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/6701
- Karar No
- 2026/11409
- Karar Tarihi
- Konu
- Hakaret
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1770 E., 2023/2434 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince hesap hatasının düzeltilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı kararın bozulması talebine yöneliktir. III. GEREKÇE Sanığın savunmalarına, katılanlar ..., ... , ... ile tanık ... .'nin aşamalardaki beyanlarına göre sanığın mahkumiyetine, engel sabıkası nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış, kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, "3359 sayılı Kanun'un ek 12. maddesinde; Kamu veya özel sağlık kurum ve kuruluşlarında görev yapan "sağlık personeli" ile "yardımcı sağlık personeline" karşı görevleri sebebiyle işlenen ve anılan maddede sayılan suçlar yönünden uygulanabileceğinin belirtilmesi, ilgili mevzuat ve Sağlık Meslek Mensupları İle Sağlık Hizmetlerinde Çalışan Diğer Meslek Mensuplarının İş ve Görev Tanımlarına Dair Yönetmelik (madde ek-2) uyarınca kayıt kabul memurunun sağlık hizmetlerinde çalışan "diğer meslek mensupları" arasında sayılması karşısında, şartları oluşmadığı halde 3359 sayılı Kanun'un ek 12. maddesinin uygulanarak fazla ceza tayini " dışında isabetsizlik bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince mahkumiyet hükmünden "3359 sayılı Kanun'un ek 12. maddesinin tatbikine ilişkin kısım çıkartılarak, uygulamaya göre de sanık hakkındaki hapis cezasının "1 yıl 2 ay 17 güne " indirilmesi suretiyle tebliğname'ye kısmen uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Antalya 38. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2026 tarihinde karar verildi.