Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2025/5259 E. 2026/2178 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 3. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/5259
- Karar No
- 2026/2178
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1199 E., 2025/1152 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/327 E., 2024/687 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili; davalının davacılar aleyhine, davacılara borç para gönderildiği ve geri ödenmediği iddiasına dayalı icra takibi başlattığını, oysaki alacaklı görünen davalı ile aralarında borç alacak ilişkisi olmadığını, davalının dava dışı diğer borçlu dava dışı ve davacıların oğlu ve torunu olan ...'dan olan alacağını tahsil için malvarlığı bulunan müvekkilleri hakkında da icra takibi başlatmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı alacaklı tarafından müvekkillerinin banka hesaplarına bir havale gönderilmediği gibi, davalıya borçlanacak bir hukuki işlem de bulunmadığını savunarak borçlu olmadıklarının tespitine ve kötüniyetli başlatılan takip nedeniyle %20'den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir. II. CEVAP Davalı vekili; müvekkilinin davacılara ve dava dışı ...'a bir miktar altın ve yüklü miktar para olmak üzere toplam; 540.000,00 TL değerinde borç verdiğini, müvekkilinin davacılar ile arasındaki borç ilişkisine dair görgüye dayalı tanıklarının bulunduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ispat yükü üzerinde olan davalının davacılara borç olarak para gönderdiğini ispatlayamadığını, yemin deliline dayanmış olması nedeniyle davacılara yemin teklif edildiğini ve davacıların yemin eda ettiğini, HMK'nın 225 - 239. maddelerinde kesin delil olarak sayılan yeminin hakimi bağlayıcı nitelikte olması, hakimin kesin delillerden biri ile ispat edilen vakıayı, ispat edilmiş olarak kabul etmek zorunda olduğundan, yani hakimin kesin delilleri takdir yetkisi bulunmadığından, davalarının kabulü ile yine davacıların kötü niyet tazminatı talebinin şartları oluşmadığından işbu taleplerin reddine karar verilmiş; karara karşı, davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamı, mevcut delil durumu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli, denetime ve somut olayın özelliklerine uygun olması ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafıdan temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; istinaf dilekçesindeki hususları tekrar ederek davacılara gönderilen paraların borç olarak gönderildiğini, ayrıca tanıkların dinlenmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, 2004 s. İİK'nın 72. maddesine dayalı menfi tespit istemine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle menfi tespit davasında kural olarak ispat yükünün davalıda bulunmasına, ve davacılar tarafından yemin eda edilmiş olmasına göre temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.04.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.