Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/6337 E. 2026/12162 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/373 E., 2015/671 K. SUÇ: Hırsızlık HÜKÜM: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanığın 12.04.2016 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olmasına göre; Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli, 2015/373 Esas, 2015/671 Karar sayılı ek kararının kaldırılarak ve sanığın yokluğunda verilen hükme dair gerekçeli kararın en son beyan ettiği adrese tebliğe çıkarıldığı ancak iade olduğu, MERNİS adresi bulunmadığından dolayı, daha önce geçerli bir tebligat yapılmayan adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca yapılan tebliğinin de geçersiz olduğu bu nedenle temyiz isteminin süresinde olduğu ve sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesine uyması nedeniyle zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait inşaat alanı içerisinde bulunan demir inşaat malzemelerini çalması biçiminde gelişen eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması ve sonuç cezanın da 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13... gün olarak eksik tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, her ne kadar hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanunu'nun 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu da uzlaşma kapsamına alınmış ise de atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 sayılı Kararı ışığında, sanığın yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.