Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/10606 E. 2026/12291 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/10606
- Karar No
- 2026/12291
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/663 E., 2024/885 K. SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan verilen hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararlarına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanığın temyiz istemi özetle; kolluk görevlilerine direnmediğine, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, bilirkişi raporuna göre karar verilmesine bu nedenlerle hükümlerin bozulmasına ilişkindir. 2. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; sanığın yüzüne karşı verilen ve usulüne uygun ihtar içeren hükme ilişkin yasal süre geçtikten sonra istinaf başvurusunda bulunduğuna, İlk Derece Mahkemesinin süreden redde ilişkin ek kararının yerinde olmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince hatalı değerlendirme yapılarak hükmün esastan incelendiğine bu nedenlerle hükmün bozulmasına yöneliktir. III. GEREKÇE Sanık tarafından İlk Derece Mahkemesine sunulan eski hale getirme ve istinaf talebi mahiyetindeki 07.09.2022 tarihli dilekçe yönünden, 5271 sayılı Kanun'un 42. maddesi gereğince karar verme yetkisi Bölge Adliye Mahkemesine ait olduğu halde, talebin reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararının hukuki değerden yoksun olduğu ve Bölge Adliye Mahkemesince 02.04.2024 tarihli sanığın ek karara karşı itirazının kabulünün, eski hale getirme talebinin kabulü olarak değerlendirilerek yapılan incelemede; tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir. IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçu Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğname'ye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2026 tarihinde karar verildi.