Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/7195 E. 2026/11912 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/303 E., 2021/744 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesince, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan 03.12.2020 tarihli ve 2020/605 Esas, 2020/625 Karar sayılı mahkûmiyet kararının istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 11.03.2021 tarihli ve 2021/303 Esas, 2021/744 Karar sayılı kararı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 21.05.2025 tarihli ve 2022/12311 Esas, 2025/9485 Karar sayılı kararı ile, Bölge Adliye Mahkemesinin "sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiğinden" bahisle bozma kararı veremeyeceğinden bahisle, bozma kararının verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine, Dairemizce 21.10.2025 tarihli ve 2025/10791 Esas, 2025/18568 Karar sayılı karar ile itirazın reddine karar verilerek dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderildiği, Ceza Genel Kurulunun 11.03.2026 tarihli ve 2025/2-662 Esas, 2026/165 Karar sayılı kararı ile, Dairemizin 21.05.2025 tarihli kararının kaldırılmasına karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın olay tarihinde nişanlısından ayrıldığı için moralinin bozuk olduğuna, aşırı derecede alkol aldığına, ne yaptığını bilmediğine, böyle bir hırsızlık yapıp yapmadığını hatırlamadığına ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.