Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/7188 E. 2026/11911 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1815 E., 2021/1971 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesince, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan 26.05.2021 tarihli ve 2021/17 Esas, 2021/598 Karar sayılı mahkûmiyet kararının istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 13.10.2021 tarihli ve 2021/1815 Esas, 2021/1971 Karar sayılı kararı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 21.04.2025 tarihli ve 2022/10718 Esas, 2025/6883 Karar sayılı kararı ile, Bölge Adliye Mahkemesinin "sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiğinden" bahisle bozma kararı veremeyeceğinden bahisle, bozma kararının verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine, Dairemizce 30.09.2025 tarihli ve 2025/10538 Esas, 2025/16945 Karar sayılı karar ile itirazın reddine karar verilerek dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderildiği, Ceza Genel Kurulunun 11.03.2026 tarihli ve 2025/2-570 Esas, 2026/152 Karar sayılı kararı ile, Dairemizin 21.04.2025 tarihli kararının kaldırılmasına karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı yönünde hiçbir araştırmanın yapılmadığına ve sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve her türlü şüpheden uzak bir delil olmamasından dolayı sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.