Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4876 E. 2026/11919 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2018/1793 E., 2023/3060 K. SUÇ: Hırsızlık HÜKÜM: İlk Derece Mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu (İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararının verildiği, katılanın istinaf talebi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince duruşma açılması sonucu, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak, sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 62/1. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu), 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "kamera görüntülerindeki şahsın sanık olup olmadığının tespit edilemediğine, BTK yazısında, sanık adına kayıtlı telefon hattına klonlama işleminin yapılmadığına ilişkin bir ibarenin bulunmadığına, telefonun ... numarasının klonlanmasının mümkün olduğu gibi, SIM kartın klonlamasının da mümkün olduğuna, eksik araştırma sonucu karar verildiğine, suçun kesin ve her türlü şüpheden uzak deliller ile ispatlanmadığına, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, lehe hükümlerin ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine " yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.