Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/11586 E. 2026/12252 K. – Göçmen Kaçakçıl

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2824 E. , 2024/2645 K. SUÇ : Göçmen kaçakçılığı HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilerek gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanıklar hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğini, mağdurların bilgisi dışında kaldığını ve suçun unsurlarının oluşmadığını ileri sürerek sanık hakkındaki mahkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığını, eksik inceleme neticesinde hüküm tesis edildiğini ve tanık beyanlarında lehe olan hususların dikkate alınmadığını ileri sürerek sanık hakkındaki mahkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.11.2021 tarihli, 2018/408 Esas, 2021/531 sayılı kararı ile birlikte sanıkların aşamalardaki beyanları gözetildiğinde; Suriye'deki iç savaş üzerine ülkemize gelen çok sayıda Suriye vatandaşının bulunması, bu kapsamda 22.10.2014 tarihinde geçici koruma yönetmeliğinin yürürlüğe konularak Suriye vatandaşlarına kalmalarına izin verilmesi, ülkemizde farklı iş kollarında çok kişinin çalışıyor olması, sanıkların bilgi düzeyleri, içinde bulundukları sosyal ve kültürel şartlar göz önünde bulundurulduğunda sanıkların göçmenleri çalıştırması eyleminin haksızlık oluşturduğu konusunda kaçınılmaz bir hataya düştüğünün kabul edilmesi gerektiği ve bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinin 4. fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin 3. fıkrasının (d) bendi uyarınca sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2026 tarihinde karar verildi.