Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/8524 E. 2026/5878 K. – Trafik Güvenliği

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/83 E., 2024/146 K. SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Ordu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 tarihli ve 2014/124 Esas, 2015/805 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında trafik güvenliği tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 179/2-3, 62/1, 53, 58. maddeleri gereğince 4 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 20.09.2023 tarihli ve 2019/11087 Esas, 2023/6358 Karar sayılı ilâmı ile hükmün basit yargılama ve seri yargılama hükümlerinin değerlendirilmesi gereğinden bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine Ordu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2023 tarihli ve 2023/993 Esas, 2023/870 Karar sayılı kararı ile kamu davasının durmasına ve sanık hakkında seri muhakeme usulünün uygulanması için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı Seri Muhakeme Bürosuna gönderilmesine karar verildiği, Ordu Cumhuriyet Başsavcılığınca 17.01.2024 tarihli ve 2024/7 soruşturma, 2024/402 sayılı sayılı seri muhakeme usulüne tâbi talepname düzenlendiği, Ordu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2024 tarihli ve 2024/83 Esas, 2024/146 Karar sayılı kararı ile talepnamenin kabulüne ve sanığın 5237 sayılı TCK'nın 179/2-3, 53, 58. ve 5271 sayılı CMK'nın 250/4. maddeleri uyarınca 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 20.11.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşıldı.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 19.11.2025 tarihli ve 94660652-105-52-33249-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.12.2025 tarihli ve KYB-2025/137305 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.12.2025 tarihli ve KYB-2025/137305 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, somut olayda sanığa yüklenen suç için Kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımı süresinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e. maddesi gereğince 8 yıl olduğu nazara alındığında, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesine ilişkin zamanaşımını kesen son işlem olan Ordu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 tarihli kararını müteakip, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 20.09.2023 tarihli ve 2019/11087 esas, 2023/6358 karar sayılı bozma ilamından sonra yeniden yapılan yargılama sonucunda, sanığın mahkumiyetine ilişkin verilen Ordu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2024 tarihli kararına kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, sanık hakkında kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1. maddesinin (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı TCK'nın 67/2. maddesinin (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanık hakkında ilk mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 06.10.2015 tarihinden hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı TCK'nın 66/1. maddesinin (e) bendi ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ordu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2024 tarihli ve 2024/83 Esas, 2024/146 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeni sanığın cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereği zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.