Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/8152 E. 2026/5174 K. – Trafik Güvenliği

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2069 E., 2025/775 K. SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62/1, 5271 sayılı CMK'nın 251/3-son, 53/1-2-3 ve 58/6. maddeleri uyarınca 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükme yönelik sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan TCK'nın 25/2. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK'nın 223/3-b. maddesi gereği ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 53/1-2-3 ve 58/6. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; zaruret hali bulunması nedeniyle araç kullanmak zorunda kalması nedeniyle verilen mahkûmiyet hükmünün bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 3,31 promil alkollü olan sanığın idaresindeki otomobil ile girmiş olduğu virajda hızını alamaması neticesinde tek taraflı trafik kazasına neden olduğu olayda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 179/2-3. maddelerindeki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanığın zaruret hali nedeniyle alkollü araç kullanmak zorunda kaldığı yönündeki savunmasının temelsiz olduğunun gözetilmemesi nedeniyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2. maddelerindeki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yeniden hüküm kurulmuş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Didim (Yenihisar) 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2026 tarihinde karar verildi.