Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/5794 E. 2026/8394 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2026/152 Esas, 2026/200 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Fethiye 3.Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2025 tarihli ve 2024/251 Esas, 2025/417 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 52, 53, 58, 63, 54. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ve 100.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ,hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 04.02.2026 tarihli ve 2026/152 Esas, 2026/200 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1 maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri Sanığın gönderdiği kargo içerisinde uyuşturucu madde olduğunu bilmediğine, ele geçen uyuşturucu maddenin beraat kararı verilen diğer sanığa ait olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, istinaf mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna, masumiyet karinesinin uygulanması gerektiğine, beraat ve tahliye kararı verilmesi istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; sanık ...'nın hakkında beraat kararı verilen diğer sanık ...'a LSD maddesini kargo aracılığı ile göndermek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın yakalanış şekli ile uyuşturucu maddenin ele geçiriliş şekli, kolluk tutanakları içeriği, kriminal rapor, ele geçen uyuşturucu maddenin cinsi ve miktarı ,sanığın savunması, hakkında beraat kararı verilen sanık ...'ın savunması ve tüm dosya kapsamından sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 04.02.2026 tarihli ve 2026/152 Esas, 2026/200 Karar sayılı kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Fethiye 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2026 tarihinde karar verildi.