Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/1988 E. 2026/4800 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/786 E., 2019/462 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararın temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında şartları bulunduğu halde olası kast hükümlerinin uygulanmamasının ve eksik ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlere, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hatalı kusur tayini sonucu sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının ve koşulları bulunmadığı halde bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması sonucu sanık aleyhine uygulama ile fazla ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içerisinde azami hız limitinin 50km/saat olduğu, bölünmüş, tek yönlü, asfalt kaplama, aydınlatmanın bulunduğu cadde üzerinde gece vakti, açık hava ve kuru zeminde seyri esnasında kaza noktasına geldiğinde virajı alamayarak direksiyon hakimiyetini kaybetmesi üzerine önce orta refüje çarpıp sağa doğru savrulması ile yaya kaldırımı üzerinde yürümekte olan ...'e çarpması sonucu sanığın asli kusuru ile yaya ...'in ölümüne sebebiyet verdiği olayda, kaza saatinden yaklaşık 3 saat sonra yapılan ölçümle kaza anında 1.00 promil üzerinde alkollü olduğunun ve somut olayda bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesin tarafından bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksir oluşturan ihlalin yalnızca 1.00 promil üzerinde alkollü olduğu halde trafiğe çıkmaktan ibaret bulunduğu gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca temel cezanın (1/3) oranı yerine, (1/2) oranında artırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde karar verildi.