Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/582 E. 2026/5213 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1324 E., 2022/1212 K. SUÇ : Taksirle öldürme KARAR/HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara karşı yapılan temyiz talebinin reddine dair ek karar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması, kısmî temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması talebinin reddine dair ek karar

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz talebinin itiraz kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili bakımından kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durum bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü;

A. Katılanlar vekilinin Sanık ... Hakkında Taksirle Öldürme Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri bırakılması Kararına Yönelik Temyiz Talebinin İncelenmesinde Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanun'un 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı, kaldı ki sanık hakkındaki karara katılanlar vekili tarafından yapılan itirazın, Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 29.07.2021 tarihli ve 2021/780 Değişik iş sayılı kararı ile kesin olarak sonuçlandırıldığı anlaşılmakla, katılanlar vekilinin sanık ... hakkındaki karara yönelik temyiz isteminin oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Katılanlar Vekilinin Sanık ... Hakkında Taksirle Öldürme Suçundan Verilen Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz Talebinin İncelenmesinde Sanık ... hakkında, Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2019/388 Esas, 2021/59 Karar sayılı kararı ile taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına ve mahsuba ilişkin karara yönelik istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "1/2" ve "4 yıl 6 ay" ibarelerinin hükümden çıkarılması, yerlerine "1/3" ve "4 yıl" ibarelerinin eklenmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine ilişkin karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı CMK'nın 286/2-b bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık ... Müdafiinin Sanık ... Hakkında Taksirle Öldürme Suçundan Verilen Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz Talebinin İncelenmesinde 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı CMK'nın 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve 296/1. fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 08.09.2022 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmemiş, her ne kadar ek kararın gerekçesinde 04.07.2022 tarihli hükmün 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca kesin olduğu belirtilmiş ise de bu husus sonuca etkili olmayıp maddi yazım hatası olarak kabul edilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.