Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/5061 E. 2026/5067 K. – Taksirle Öldürme
Konu: Taksirle Öldürme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/5061
- Karar No
- 2026/5067
- Karar Tarihi
- Konu
- Taksirle Öldürme
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/571 E., 2023/593 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4,1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 15.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 4 ay süreyle geri alınmasına ilişkin hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince 3 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; ceza miktarına, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; illiyet bağına, kusur durumuna, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR 1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık idaresindeki motosikletle, gündüz vakti, yerleşim yeri içinde, bölünmüş asfalt kaplama caddede sol şeritte seyrederken, gidiş istikametine göre sağdan sola doğru geçişini tamamlamak üzere olan yayaya çarpmasıyla, yayanın ölümüyle sonuçlanan olayda; sanığın, yayaya ilk geçiş hakkını bırakarak, kontrollü bir şekilde seyrini sürdürmesi gerekirken bu hususlara riayet etmeyerek tam kusurlu şekilde neticeye sebebiyet verdiği kabul edilerek, sanık hakkında bir kişinin ölümünden dolayı 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2.Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesi tarafından orantılılık ilkesine aykırı biçimde temel cezanın 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanığa az ceza tayin edilmesi ile yaya geçidi bulunduğunun yer çizgileri ve levhayla belirtildiği mahalde, meskun mahal sınırları üzerinde seyreden ve hızını azaltmayarak, karşıdan karşıya yaya geçidi üzerinden geçiş yapan ve 18.10.2018 tarihinde 7148 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğe göre 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 74. maddesinde emredilen mutlak geçiş önceliğini vermediği yayaya çarpan sanığın eyleminde, koşulları oluşan bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmamasının, sanık lehine eksik yargılama giderine hükmedilmesinin ve katılanlardan sadece ...'ın vekille temsil edilmesine karşın vekâlet ücretinin tüm katılanlar lehine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan yeniden hüküm kurulmuş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 58. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde karar verildi.