Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/1523 E. 2026/4890 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1523
Karar No
2026/4890
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/832 E., 2025/2869 K. SUÇ : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verileri hukuka aykırı aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 136, 43, 62... . maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca verilen beraat kararına yönelik bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen bozma kararı üzerine Bölge Adliye Derece Mahkemesince sanık hakkında verileri hukuka aykırı aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 136/1, 43/2-1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi gereği sanığın cezasının 2 yıl 1 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sübuta, suçun unsurlarının oluşmadığına, delil takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Bölge Adliye Mahkemesince, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılanların ad, soyad ve T.C. Kimlik numaralarını içerir belgeyi kendisine ait Facebook hesabından paylaşan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 136/1. maddesinde düzenlenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkûmiyet kararı kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.01.2026 tarihli ve 2025/522 Esas, 2026/14 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına karşı aleyhe istinaf kanun yolu başvurusu bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 283/1. maddesi gereğince sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilerek aynı madde uyarınca kazanılmış hak nedeniyle netice cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası olarak belirlenmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından "CMK'nın 283.maddesi hükmü gözetilerek sanığın cezasının 2 YIL 1 AY HAPİS CEZASI olarak İNFAZINA," ibarelerinin çıkarılarak yerine "İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı aleyhe istinaf kanun yolu başvurusu bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 283/1. maddesi uyarınca sanığın 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibareleri ile eklenmek suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2026/1523, K. 2026/4890, T. 12.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2026-1523-e-2026-4890-k-8d531711739d