Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/3263 E. 2026/5206 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/285 E., 2022/2453 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekilinin tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca sanığın beraatine ilişkin hükme yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2-4, 63. maddeleri gereğince 12.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen adlî para cezasının 20 eşit taksitler halinde ödenmesine ve mahsuba karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın tam kusurlu olduğuna, sanığın suçunu ve kusurunu inkar ettiğine, katılanların zararını gidermediğine, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğine, takdiri indirim kanun maddesinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kararın hukuka ve Yargıtay kararlarına aykırı olduğuna, kazanın öngörülemeyecek şekilde meydana geldiğine, sanığın kusursuz olduğundan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 24.06.2019 tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile yerleşim yerinde, gündüz vakti, havanın açık, yolun kuru, düz, eğimsiz olduğu, 82 km/s hız sınırının olduğu, üç şeritli, bölünmüş asfalt kaplama devlet yolu olan Kütahya yolu üzerinde Kütahya istikametine doğru ilerlerken Basma Köprü altında aracının sol ön kısmıyla gidiş istikametine göre kaplamaya sağdan girip karşıdan karşıya geçmek isteyen yayaya yol içerisinde çarparak ölümüne neden olduğu, kazanın meydana geldiği noktada trafiğin sürekli akış halinde çevre yolu güzergahında olduğu, sanığın yanında oğlu ...'nın bulunduğu, ölenin oğluyla beraber trafik ışıklarına oldukça az bir mesafe bulunmasına rağmen trafiğin seyir halinde olduğu, çevre yolu üzerinde karşıdan karşıya geçmeye çalıştıkları, sanığın meydana gelen kazada izafe edilebilecek kusurunun bulunmadığı, araç kullanmanın gerektirdiği asgari dikkat ve özen yükümlülüğüne riayet ettiği anlaşılmakla sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanığın olay yerinde seyri sırasında sağ tarafından seyir yoluna giren ölen yayayı gördüğü halde çarpmadan önce yeterli mesafeden etkili tedbir alması gerekirken tedbir almakta gecikip sevk ve idaresindeki aracın sağ tarafından seyir yoluna giren ve yol üzerinde belirli mesafe katederek geçişini tamamlamak üzere olan yaya ...'e çarptığı ve onun ölümüne neden olduğu, sanığın olayda (alt düzeyde) tali kusurlu olduğu kabul edilerek suçun işleniş şekli, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı ile sanığın kusur durumu ile hak ve nesafet kuralları da gözetilmek sureti ile alt sınırdan ceza tayin edilmiş, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri nazara alınarak 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanması ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiği gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan yeniden hüküm kurulmuş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Temel cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesine göre adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan 52/3. Maddesinin ve adlî para cezasının belirlenmesi esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine uyulmaması,

Kanuna aykırı olup açıklanan nedenle sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1.maddesi gereği hükmün dördüncü paragrafında yer alan "...TCK'nın 50/4, 50/1-a ve 52/2.maddeleri..." ibaresinde sonra gelmek üzere "... 5237 sayılı Kanun'un 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenip;" ibaresinin eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.