Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/9724 E. 2026/3031 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/9724
Karar No
2026/3031
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/106 E., 2021/2986 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 63. maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; sanığa üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, sanığın kaza sırasında cep telefonuyla görüşmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık hakkında takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; sanığın olayda tamamen kusurlu olduğuna, kaza sırasında cep telefonuyla görüşme yaptığına, sanığa üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine,sanık hakkında takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kusuru olmadığına, zararı gidermediği gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına, sanığın beraat etmesi gerektiğine, vekâlet ücretine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 03.11.2017 tarihinde saat 17.45 sıralarında, alacakaranlıkta, aydınlatmasız meskun mahalde, sanık sürücünün sevk ve idaresindeki kamyoneti ile ... Mahallesi ...Sokak istikametinden gelip...Caddesi istikametine doğru 8,9 metre genişliğinde iki yönlü düz ve eğimsiz sokağı takiben seyir halinde iken No:4 önüne geldiği esnada gidiş istikametine göre yolun solunda park halindeki aracın önünden yola çıkan altı yaşındaki mağdur yaya ...'a çarpması sonucu mağdurun trafik kazası ile husulü mümkün genel beden travmasına bağlı çok sayıda kafatası ve göğüs kemik kırığıyla birlikte beyin doku harabiyeti ve iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğü olayda, İTÜ öğretim üyelerinin düzenlediği rapor doğrultusunda sanık sürücünün, yerleşim yerinde seyrettiği, yolun sonunda çocukların bulunduğunu dikkate alarak hızını düşürmesi, muhtemel yaya özellikle çocuk hareketlerine karşı hazırlıklı bulunması, mümkün olduğu kadar sağı takiben çocuklardan uzak şekilde seyretmesi gerekirken bu kurallara uymadığından tali kusurluğu olduğu kabul edilerek, ancak mağdurun yaşı, ortaya çıkan maddi ve manevi zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Bölge Adliye Mahkemesince, tali kusurlu olduğu kabul edilen sanık ... hakkında olayın oluş şekli, tarafların kusur durumları ile dosya kapsamı nazara alındığında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan hüküm kurulması gerekirken takdirde yanılgıya düşülerek alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak hüküm kurulması, kaza sonrasında mağdur küçüğü hastaneye götürdüğü anlaşılan sanık ... hakkında "suçtan sonra zararı hafifletmeye yönelik herhangi bir çabasına rastlanmadığı" şeklindeki dosya kapsamı ile çelişen gerekçe ile 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesi hükmünün uygulanmaması, TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınması tedbirinin, hakkaniyet, hak ve nasafet ilkeleri nazara alınarak uygulanması gerektiği gözetilmeden üst sınırdan 3 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi, katılan ...'ın sanık ...'in kaza öncesinde cep telefonu ile uğraştığı yönündeki iddiası karşısında değerlendirme yapılmaması, yakalama kararı sonrasında gözaltında geçirdiği sürelerin TCK'nın 63/1. maddesi gereğince mahsubuna karar verilmemesi hususları hukuka aykırı bulunmuş, duruşma açılarak yeniden hüküm kurulma yoluna gidilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/9724, K. 2026/3031, T. 30.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-9724-e-2026-3031-k-76516874da21