Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2026/3840 E. 2026/3020 K. – İtirazın İptali

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk dairesi SAYISI : 2025/18 09... /2036 Karar İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu kabul edilerek İlk Derece Mahkemesince davanın esasına girilerek icra dosyası kapsamında deliller toplanıp esas yönünden karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altıncı alt bendi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 24.02.2026 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun’un 362. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Bu kararın da davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine bu kez mahkemece 16.03.2026 tarihli karar ile temyiz başvuru dilekçesinin HMK'nın 346/1 maddesi gereğince reddine karar verilmiştir. Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 24.02.20 26... .03.2026 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemelerine ilişkin olarak 6100 sayılı Kanun’un 353. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altıncı alt bendi uyarınca verilen gönderme kararları, 6100 sayılı Kanun’un 362. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca uyarınca kesin olup, temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 24.02.2026 tarihli ve 16.03.2026 tarihli Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR: Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 24.02.20 26... .03.2026 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin temyiz talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından, 6100 sayılı Kanun'un 368. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz talep eden davalı asılın takdiren 5.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

01.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.