Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/712 E. 2026/7699 K. – Kamu Kurum Ve

Konu: Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2022/712
Karar No
2026/7699
Karar Tarihi
Konu
Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/776 E., 2020/1450 K. SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece 1.Sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-e (son), 43/1, 62/1 52/2 maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 156.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

B. İstinaf 1. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 10.07.2017 tarihli ve 2017/908 Esas, 2017/1206 Karar sayılı kararı ile sanığın ve katılanın istinaf başvurularının 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 07.12.2020 tarihli ve 2020/776 Esas, 2020/1450 Karar sayılı kararı ile, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca ileri sürdüğü itiraz kabul edilerek, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin 10.07.2017 tarihli kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra, sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetine ilişkin hükmün kaldırılarak yerine "1-Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında; sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince BERAATİNE, 2-Sanığın kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/4. maddesi gereğince 3.600,00 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınıp sanığa verilmesine" 3.Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına," karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Dolandırıcılık suçunun tüm unsurları itibariyle oluştuğuna, idarenin kontrol eksikliği kabul edilse dahi bu durumun sanık lehine yorumlanamayacağına, sanığın mahkumiyeti gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Sanığın, ... İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne sahte diploma ibraz edip, atama başvuru formunu doldurup imzalayarak beden eğitimi öğretmeni olmak için başvuruda bulunduğu ve daha sonra başvurusu kabul edilip 19.09.2014 tarihinde beden eğitimi öğretmeni olarak atamasının yapıldığı, sanığın gerçekte beden eğitimi öğretmenliği mezunu olmadığını anlaşılması üzerine işine son verildiği, görev yaptığı süre boyunca toplam 74.458,81 TL haksız menfaat temin ettiği eyleminde, suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 158/1-e maddesi uyarınca mahkumiyeti yerine beraatine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi delâletiyle aynı Kanun’un 303/1-a maddesi uyarınca beraat kararları verilmiş ise de; mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararları verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 07.12.2020 tarihli ve 2020/776 Esas, 2020/1450 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2022/712, K. 2026/7699, T. 09.09.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2022-712-e-2026-7699-k-28ff79ee4497