Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/2764 E. 2026/7635 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/528 Esas, 2023/3507 Karar SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, sanık hakkında İlk derece mahkemesi tarafından verilen kararın istinaf edilmesi üzerine inceleme yapan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince 5271 sayılı Kanun'un 2 80... uncu maddeleri gereğince duruşma açılmaksızın bozulmasına karar verildiği, fakat anılan fıkranın (e) ve (f) bentlerinde İlk derece mahkemesi kararlarının hangi hallerde bozulabileceğinin açık ve tahdidi şekilde belirtildiği, verilen bu bozma kararının aynı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından duruşma açarak karar vermek yerine sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri göz ardı edilerek dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırı şekilde 17.05.2021 tarihli bozma kararı verildiği ve anılan karara karşı direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden hüküm kurulduğu, bu kararın yeniden istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verildiği, ancak açıklandığı üzere Bölge Adliye Mahkemesince usulüne uygun olarak duruşma açılıp, ilk hükmün niteliği değiştirilerek karar verildiğinde temyiz kanun yoluna tabi olan bir hükme yönelik, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda izah edilen uygulaması ile temyiz kanun yoluna başvurma hakkı olan tarafların temyiz haklarını kullanmalarının önüne geçilmesi, ayrıca uluslararası sözleşmeler ve Anayasa ile güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün bir uzantısı olarak hüküm ve kararlara karşı başvurulacak bir kanun yolunun açık olmasının kural, kapalı olmasının istisna olması karşısında, anılan kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanığın Bölge Adliye Mahkemesinin 06.10.2023 tarihli esastan ret kararını adli para cezasının infaz edildiği tarih olan 08.11.2023 tarihinde öğrendiği gibi karar tarihinden sonra birden fazla dilekçe ile kanun yararına bozma, yargılamanın yenilenmesi ve uzlaşma işlemlerinin yenilenmesine yönelik taleplerde bulunduğu ancak temyiz iradesini ilk kez 10.07.2025 tarihli dilekçe ile ortaya koyduğu, bu haliyle istemin süresinden sonra olması nedeniyle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 17.07.2025 tarihli ek kararının sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Alanya 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2026 tarihinde karar verildi.