Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/5534 E. 2026/7634 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2025/5534
Karar No
2026/7634
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3228 E., 2025/2032 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyete ilişkin hükmün esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2018 tarihli ve 2017/557 Esas, 2018/850 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 7. Ceza Dairesinin, 09.01.2019 tarihli ve 2018/898 Esas, 2019/73 Karar sayılı kararı ile duruşma açmadan sanığın beraatine karar verilmiştir. 3. Yargıtay 15. Ceza Dairesinin, 09.12.2020 tarihli ve 2020/2671 Esas, 2020/11803 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 7. Ceza Dairesinin, 10.03.2021 tarihli ve 2021/47 Esas, 2021/766 Karar sayılı kararı ile duruşma açarak sanığın beraatine karar verilmiştir. 5. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 12.05.2025 tarihli ve 2022/194 Esas, 2025/5790 Karar sayılı kararı ile sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği görüşü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 6. Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 7. Ceza Dairesinin, 10.09.2025 tarihli ve 2025/3228 Esas, 2025/2032 Karar sayılı kararı ile duruşma açarak sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın temyiz istemi, kararın yeniden incelenmesi ve değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir. B.Değerlendirme Ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2025/5534, K. 2026/7634, T. 09.09.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2025-5534-e-2026-7634-k-4b9ec6bf585a