Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2026/4190 E. 2026/9874 K. – Tefecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/345 Esas, 2025/479 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; Afşin 2. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında atılı suçtan verilen 13.04.2021 tarihli mahkumiyet hükmünün Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince bozularak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesinden sonra anılan karara direnme yetkisi olmayıp, kanunen uyma zorunluluğu bulanan mahkemece bozma kararı doğrultusunda 04.10.2024 tarihli beraat hükmünün kurulduğu, somut olayda hükmün gerekçe içermemesi ve hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile savunma hakkının sınırlandırılmış olması hallerinden birinin bulunmamasına ve Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-(e-f) maddelerinde düzenlenen durumların söz konusu olmamasına rağmen kararın hukuka aykırı olarak bozulup İlk Derece Mahkemesine gönderildiği, bu kararın 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesince verilmesi gereken karar olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu, bu şekilde verilen hükmün ilk derece mahkemesi kararı niteliğinde bulunduğunun kabulü halinde tarafların temyiz haklarının ellerinden alınmış olacağı, bu itibarla mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda kurulan yeni hükmün 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyizen incelenmesinin Anayasa'nın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde düzenlenen hak arama özgürlüğünün doğal bir sonucu olduğu gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Sanığın mahkumiyetine dair Afşin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2021 tarihli ve 2019/110 Esas, 2021/126 sayılı Kararın O yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 22.12.2022 tarihli ve 2021/1311 Esas, 2022/2741 sayılı Kararı ile ceza yargılamasının amacı olan maddi gerçeğin hiçbir tereddüde yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması amacıyla sanık tarafından kazanç elde etmek için ödünç para verilip verilmediği, verilen paranın ticari ilişkiye dayalı bir borç ilişkisinden kaynaklanıp kaynaklanmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması bakımından; sanığın başkaca alacaklı olduğu icra takip dosyalarının ve tefecilik suçuna ilişkin soruşturma evrakının bulunup bulunmadığının araştırılmasından, icra takip dosyaları tespit edildiği takdirde bu dosyalardan yüksek meblağlı olan takip borçlularının sanıktan faiz karşılığında para alıp almadığı konusunda duruşmaya çağrılarak ya da talimatla beyanına başvurulmasından, vergi mükellefi olduğunun tespiti halinde gerektiğinde hakkında vergi tekniği raporu düzenlettirilmesinden, faiz karşılığında borç para verip vermediği hususunda detaylı ve gizli kolluk araştırması yaptırılmasından sonra kovuşturma aşamasındaki beyanı üzerinde de durularak tüm bu hususların neticesine göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, varılan sonuç ile buna ilişkin delillerin dosya kapsamına uygun, mantıksal ve hukuksal bağ kurulmak suretiyle neler olduğu karar yerinde ayrıntılı olarak gösterilmeden hüküm kurulması gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e ve 289/1-e maddeleri uyarınca hükmün bozulmasına karar verilmesi sonrasında, İlk Derece Mahkemesince söz konusu bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde 04.10.2024 tarihli ve 2023/67 Esas, 2024/371 sayılı Karar ile sanığın tefecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmedilmiştir. B. İstinaf Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 12.02.2025 tarihli ve 2025/345 Esas, 2025/479 sayılı Kararı ile katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmasına rağmen beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmün bu nedenler ve resen nazara alınacak hususlar yönüyle bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında, katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi Kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereği Afşin 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2026 tarihinde karar verildi.