Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1164 E. 2026/3806 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/1164
- Karar No
- 2026/3806
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/161 E., 2025/693 K. SUÇLAR : Kasten yaralama, kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : Mahkumiyet, istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması, bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.04.2025 tarihli ve 2024/286 Esas, 2025/224 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında, katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 53, 58 maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, b. Sanıklar ... ve ... haklarında, katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 13.11.2025 tarihli ve 2025/161 Esas, 2025/693 Karar sayılı kararı ile; a. Sanıklar ... ve ... haklarında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere ilişkin Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1 maddesi uyarınca sanık ... lehine vekalet ücretine hükmedilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine, b. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanık ... hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 53, 58 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar ... ve ... haklarında fail olarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... hakkında suç vasfına, cezanın üst hadden verilmesi gerektiğine, 2. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, eksik incelemeye, meşru savunmaya, haksız tahrike, takdiri indirime, tekerrür koşullarının bulunmadığına, ilişkindir.
III. GEREKÇE 1. Sanık ...'ın kavganın hareketli ortamında hedef gözetme imkanının ve katılan ile arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetinin bulunmaması, ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi ve katılandaki hayati tehlike oluşturan bıçak yarasının bir taneden ibaret olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu ve bu itibarla suç vasfının belirlenmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, katılandan sanık ...'a yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, tekerrür hükümlerinin isabetli şekilde uygulandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar ... ve ...'in yüklenen suçu işlediklerinin sabit olmadığı değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık ... müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 13.11.2025 tarihli ve 2025/161 Esas, 2025/693 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, sanık ... yönünden oy çokluğuyla, diğer hükümler yönünden oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.05.2026 tarihinde karar verildi. K A R Ş I O Y Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık, sanığın eyleminin vasıflandırılmasına ilişkindir. Dosya kapsamına göre, sanığın kavgayı ayırmaya gelen katılanın arkasından 5-6 kez bıçak savurduğu ve bunlardan üçünü isabet kaydettiği, katılanın lomber bölge sağ tarafta yaşamını tehlikeye sokacak, sol lomber bölgede basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek şekilde ve bel çukurunda basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır. Sanığın, katılanı üç ayrı yerinden yaralaması, yaraların öldürücü bölgede bulunması, birinin öldürücü nitelikte olması, diğer bir yaranın basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek şekilde olması, olayda kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli olması, katılanın ölmüş olması halinde eyleminin TCK 87/4.
maddesi kapsamında kabul edilemeyecek nitelikte olması karşısında, sanığın ortaya çıkan eyleminin TCK 81. maddesi kapsamında kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu düşüncesinde olduğumdan, eylemin yaralama suçunu oluşturduğuna dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.