Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/2347 E. 2026/3805 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/2347
- Karar No
- 2026/3805
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/479 E., 2025/301 K. SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ... SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2023 tarihli ve 2023/71 Esas, 2023/351 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında, maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62, 53 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, b. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktule yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir. 2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.01.2025 tarihli ve 2024/479 Esas, 2025/301 Karar sayılı kararı ile sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ile sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; suça sürüklenen çocuk ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, gerekçesizliğe, suç vasfına, takdiri indirime, eksik cezaya hükmolunduğuna, 2. Sanık ... ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; gerekçesizliğe, eksik incelemeye, meşru savunmaya, haksız tahrike derecesine, ilişkindir.
III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk ...'in üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılanlar vekili ile sanık ve müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.01.2025 tarihli ve 2024/479 Esas, 2025/301 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ile sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, suça sürüklenen çocuk yönünden oy birliğiyle, sanık yönünden oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.05.2026 tarihinde karar verildi. K A R Ş I O Y Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık TCK 62. maddesinin uygulanmasına ilişkindir. Oluş ve kabule göre; olay günü, Diyarbakır ... ilçesi, ... Mahallesine yaklaşık 3,5 km mesafedeki dağlık arazide maktul ve yeğenlerinin hayvan otlatmakta oldukları, saat 16.30 sıralarında sanık ...'in onların yanına gelerek, askerden yeni dönmüş olan maktul ...'ye "hoşgeldin" diyerek tokalaştıkları, ardından maktule, hayvanları nereye otlatmaya götüreceğini sorduğu, maktulün, ormanlık alana götüreceğini söylediği, sanık, maktulün tarif ettiği yeri kastederek, o bölgede, etrafını kuru ot ve dikenlerle çevrili kendisine ait yer olduğunu, bu nedenle oraya götürmemesini söylediği, maktul ise o bölgenin kimseye ait olmadığını, söylediği, olaydan sonra uyuşmazlık konusu ... Mahallesi, ... mezrasında ormanlık alanda 709 metrelik alanın sanık tarafından çit çekilerek sahiplenilmiş olduğunun anlaşıldığı, bu tartışmanın ardından uzaklaşarak hayvanlarının arkasından gitmeye başlayan maktule sanığın av tüfeğiyle ateş ederek öldürdüğü, sanığın sahiplendiği ve maktul ile aralarında geçen tartışmaya konu yerin özel mülke tabi olmayan devlet ormanı olduğu tespit edilmiş olup, bu konuda suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır. Bu nedenle, sanığın devlet ormanının bir kısmının etrafını çitle çevirerek işgal ve faydalanmaya başladığı, o civarda hayvan otlatma düşüncesinde olan maktule karşı çıkarak henüz askerden yeni gelmiş oğlu yaşındaki maktulü av tüfeğiyle öldürdüğü anlaşılmıştır.
TCK 62. maddesinin mahkemenin takdirine bağlı hususlardan olmakla beraber, bu takdir hakkının kullanılmasındaki gerekçenin makul ve makbul olması, yasanın amacına aykırı düşmeyecek ve vicdanları rahatsız etmeyecek bir mahiyet taşıması, hak ve nezaket kurallarına uygun olması gerekmektedir. Suç teşkil eden eylemin, işleniş şekli itibariyle sanığın ortaya koyduğu kişilik yapısı gözetilmelidir. Yasadaki takdiri indirim nedenleri örnek olarak gösterilmiştir. TCK 62. maddesinde de " fail yararına cezayı hafifletecek takdiri nedenlerin varlığı halinde indirim yapılacak" denilerek nedenlerin dosyadaki olaya uygun somut nedenlere dayanmalıdır. Dosyamızda, ne suretle olduğu, hangi olası etki beklendiği belli olmaksızın, dosya kapsamına uymayan sebep, soyut olarak yazılmak suretiyle takdiri indirim yapılması yasa koyucunun amacını karşılamaktan uzaktır.
Belirtilen nedenlerle, sanığın ayrı suç oluşturan orman arazisini sahiplenip etrafını çevirdikten sonra ve sırf bu nedenle av tüfeğiyle ateş ederek öldürmesi olayında, henüz askerden yeni gelmiş oğlu yaşındaki maktule iki el ateş ederek öldürmesinde, nedenleri bulunmadığı halde sanık hakkında TCK 62. maddesi gereğince takdiri indirim uygulanmasının bozma nedeni yapılmamasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayız.