Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/4235 E. 2026/4243 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/280 E., 2025/991 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, suç üstlenmeye azmettirme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

İlk Derece Mahkemesince 03.06.2025 tarihli ek karar ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümden tekerrüre ilişkin paragraf çıkartılarak sanığın adli sicil kaydında bulunan başka bir ilamın tekerrüre esas alınmasına karar verilmiş ise de, anılan suç yönünden temyiz istemi bulunduğu ve temyiz talebini inceleme yetkisinin Yargıtay'a ait olduğu, bu nedenle tekerrüre esas alınan kararın değiştirilmesine yönelik anılan ek kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında suç üstlenmeye azmettirme ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ile bu suçlara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a ve 286/2-d maddeleri uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2024 tarihli ve 2021/249 Esas, 2024/502 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.03.2025 tarihli ve 2025/280 Esas, 2025/991 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın atılı suçu işlemediğine, suç vasfına, lehe olan tüm hükümlerin uygulanması ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Sanığın, katılanı ateşli silah ile yüzde sabit ize, ağır (6.) derece kemik kırıklarına ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı olayda, teşebbüs nedeniyle suç tarihi itibariyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi gereği yapılan uygulama sırasında yaralanmaların niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makulün üzerinde bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 11 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından eleştirilmekle yetinilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi ve yaralanmanın boyutu hususları nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

uygulanması mümkün başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştirilen ve düzeltilen hususlar dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2011 tarihli ve 2010/374 Esas, 2011/695 Karar sayılı kararı ile kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan verilen 1 yıl 15 gün hapis cezasının 24.10.2013 tarihinde infaz edildiği, 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b maddesi uyarınca infaz tarihinin üzerinden 3 yıl geçtiğinden bu cezanın tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka bir ilamın bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR A.Sanık Hakkında Suç Üstlenmeye Azmettirme ve 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; "İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.03.2025 tarihli ve 2025/280 Esas, 2025/991 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca hükmün tekerrür bölümündeki "Sanığın, tekerrüre esas İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/374 Esas, 2011/695 Karar sayılı 24/10/2013 kesinleşme tarihli ilamı ile mükerir olduğundan BİRİNCİ DEFA MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE" ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine "İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2013 tarihli ve 2013/152 Esas, 2013/804 Karar sayılı kararıyla hükmolunan 5 ay hapis cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre

çektirilmesine, her ne kadar bu ilamda da tekerrür hükümleri uygulanmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına..." ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2026 tarihinde karar verildi.