İlk Derece Mahkemesi ·
İlk Derece Mahkemesi 2026/814 E. 2026/95 K.
- Mahkeme
- İlk Derece Mahkemesi
- Esas No
- 2026/814
- Karar No
- 2026/95
- Karar Tarihi
T.C. İSTANBUL 25. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ESAS NO : 2026/814 Esas KARAR NO : 2026/95
DAVA : Ticari Şirket (Genel Kurul Kararının İptali İstemli) DAVA TARİHİ : 26/09/2025 KARAR TARİHİ : 23/09/2026
Mahkememizde görülmekte olan Ticari Şirket (Genel Kurul Kararının İptali İstemli) davasının yapılan açık yargılaması sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: DAVA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davalı şirketin 11.01.1993 yılında kurulduğunu, davacının ortaklığın sürdüğü 2005 yılından bu yana davalı şirketin sadece 30.06.2025 tarihinde bir olağanüstü ortaklar kurulu toplantısı gerçekleştirdiğini, bu toplantı haricinde herhangi bir ortaklar kurulu toplantısı gerçekleştirilmediğini, davalı şirketin kurulduğu tarihinden bu yana davacının hissedarlıktan kaynaklı hiçbir hakkını kullanamadığını, davalı şirketin ortaklar kurulunun 6 numaralı maddesinde “Şirket müdürlerine 6102 sayılı TTK'nun 395 ve 396. Maddeleri uyarınca izin verilmesine” oyçokluğu ile karar verildiğini, davacının bu karara muhalif olduğunu, bahsi geçen 395 sayılı maddenin TTK'da “Şirketle işlem yapma, şirkete borçlanma yasağı” başlığı ile 396. Maddenin ise TTK'da “rekabet yasağı” başlığı ile düzenlendiğini, bu düzenlemelerin anonim şirket başlığı altında düzenlenmiş olup, hali hazırda davalı şirketin limited şirket olduğu nazara alındığında şirket müdürüne anonim şirket yönetim kurulu üyelerine tanına bir hak konusunda yetki verilmesinin hukuken mümkün olmadığını, ayrıca müdürün kendisi için oy kullandığını, TTK'nın 619/3. Maddesinde “Ortağın bağlılık yükümüne veya rekabet yasağına aykırı faaliyetlerde bulunmasını onaylayan kararlarda ilgili ortak oy kullanamaz” hükmüne yer verildiğini, bu nedenlerle bu kararın iptalinin gerektiğini, davalı şirketin ilan edilen olağanüstü ortaklar kurulu toplantısının gündemine dair 7 numaralı maddesinde “2024 faaliyet dönemi karının dağıtılıp dağıtılmaması hakkında karar...” alınacağının yazılı olduğunu, ancak ortaklar kurulu toplantısında alınan karar incelendiğinde 2024 yılına ilişkin kar dağıtılıp dağıtılmaması noktasında herhangi bir karar alınmadığını, sadece karın olağanüstü yedek hesabında bekletilmesine karar verildiğini, alınan bu kararın gündem maddesine ilişkin olmadığı gibi dürüstlük kuralına da aykırı olduğunu, yine davalı şirketi ortaklar kurulu toplantısının 8 numaralı maddesinde, geçmiş yıllara ilişkin şirket karının dağıtılmayarak şirket bünyesinde olağanüstü yedekler hesabında bekletilmesine karar verildiğini, davalı şirketin aldığı işbu kararın dürüstlük kuralına aykırılık teşkil ettiğini, zira davalı şirketin 2005 yılından 30.06.2025 tarihindeki toplantıya kadar herhangi bir ortaklar kurulu toplantısı gerçekleştirmediğini, 20 yıl boyunca şirket hissedarlarının haklarının yok sayıldığını, her yıl düzenlenmesi gereken ortaklar kurulu toplantısının düzenlenmediğini, her yıl dağıtılması gereken karların dağıtılmadığını, ancak 2025 yılında ortaklar kurulu toplantısı düzenleyen davalı şirketin hiçbir yasal gerekçeye yer vermeksizin 20 yıl boyunca gerçekleştirilen faaliyetlerden dolayı kar dağıtmadığını, karlar için ne gibi tasarrufta bulunulacağına ilişkin bir açıklamada yapılmadığını beyanla, 30.06.2025 tarihli ortaklar kurulu toplantısında alınan 6, 7 ve 8 nolu kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Açılan davanın, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu, davacının işbu davayı açmada hukuki yararının bulunmadığını, davacının 2017 yılında yapılan genel kurul kararlarına karşı da iptal davası açtığını, ancak bu davanın reddedildiğini, bunun yanı sıra ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin .../.... Esas sayılı dosyasında, bilgi alma ve inceleme hakkının kendisine tanınmasına rağmen açtığı davanın da reddedildiğini, bu durumun davacının dava hakkını sistematik ve kötü niyetli bir şekilde kullandığını açıkça gösterdiğini, davalı şirketin aile şirketi olduğunu, davacını payını miras yoluyla edindiğini, şirketin müdürünün davacının kardeşi, diğer şirket ortağının davacının kuzeni olduğunu, davacının yalnızca şirkete değil diğer tüm kardeşlerine karşı da çeşitli hukuki ve cezai davalar açtığını, amacının ortaklık haklarını korumak değil, ailevi husumetleri ticari zemine taşıyarak davalı şirkete ve diğer ortağa zarar vermek olduğunu, davacının 6 numaralı ortaklar kurulu kararının iptali talebinin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının iddialarının kanunun ruhuna ve ticari hayatın gereklerine aykırı olduğunu, davacının karardaki atfı şekilci bir yaklaşımla yorumlayarak kararın esasına ilişkin bir sakatlık olduğunu iddia ettiğini, limited şirketlerde de müdürlerin özen ve bağlılık yükümlülüğü ile rekabet yasağı TTK m. 626'da düzenlendiğini, genel kurul kararında TTK m. 395 ve 396'ya atıf yapılmasının, müdürlere tanınan tüm iznin kapsamını ve sınırlarını belirlemek amacıyla yapılmış bir gönderme olduğunu, davacının iddiasının bir an için doğru olduğu kabul edilse dahi, bu durumun dava konu kararın iptalini gerektirmediğini, davalı şirketin 650 pay sahibinin oyunun kararın alınması için gerekli ve yeterli olan salt çoğunluğu zaten sağladığını, davacının fırıncılık sektöründe faaliyet gösteren ... ve Unlu Mamüller şirketinin de ortağı olduğunu, dolayısıyla davacının halihazırda davalı şirket ile rekabet halinde olduğunu, davacının 7 numaralı kararın gündem maddesine aykırı olduğu iddiasının oldukça zorlama ve adeta itiraz etmek için yapılan bir itiraz olduğunu, ortaklar kurulunda kararın “dağıtılmaması” yönünde bir karar alındığını ve bu karın akıbetinin de karın olağanüstü yedekler hesabına aktarılması olarak belirlendiğini, kararın metninde “karın dağıtılmaması” ibaresinin açıkça yer almamasının dürüstlük kuralına aykırılık teşkil etmediğini, zira kararın özü ve içeriği itibariyle gündemle tamamen uyumlu olduğunun açık olduğunu, davacı tarafın davalı şirketin kar dağıtmama kararının gerekçesiz ve kötü niyetli olduğunu iddia ettiğini, ancak ortaklar kurulunun 8 numaralı kararında açıkça şirket öz varlığının negatife düşmemesi için bu yönde bir karar alındığının belirtildiğini, davalı şirketin genel kurulda karın dağıtılmamasına dair çoğunlukla alınan işbu kararın ana sözleşmeye, kanuna ve davalı şirketin iç mevzuatı niteliğindeki Kar Dağıtım Politikalarına uygun bir karar olduğunu beyanla, haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE: Dava, davacının ortağı olduğu davalı şirketin 30/06/2025 tarihli genel kurul toplantısında alınan 6,7,8 nolu kararların iptali istemine ilişkindir. Dava basit yargılama usulüne tabi olup, yöntemine uygun olarak oluşturulan tensip zabtı uyarınca yargılamaya başlanmış, ön inceleme duruşmasında belirlenen uyuşmazlık noktaları kapsamında tahkikata geçilerek deliler toplanmak suretiyle tahkikat bitirilmiş ve yargılama sonuçlandırılmıştır. Taraflarca delil olarak dayanılan İTO kayıtları celp edilmiş, bilirkişi raporları alınmış, taraflarca sunulan diğer deliller ile birlikte incelenerek tahkikat sonuçlandırılmıştır. Dosya kapsamından davalı limited şirketin 15.000,00 TL sermayeli, davacı ...'in %5,36 hisse 803,58 sermayeli, ...'in %44,64 hisse 6.696,42 TL sermayeli ve ...'ın %50 7.500,00 TL sermayeli 3 ortağının bulunduğu görülmüştür. Davaya konu genel kurula tüm ortaklar katılmış olup, genel kurulun 6. gündem maddesinde müdürlere TTK'nın 395 ve 396 maddesinde sayılı hususlarda gerekli yetki ve izinlerin verilmesi, 7. gündem maddesinde 2024 yılı faaliyet dönemi karının dağıtılp dağıtılmaması ve 8. gündem maddesinde 2024 bilançosunda gözüken geçmiş yıl kar ve zararlarının dağıtılp dağıtılmaması maddelerinin belirlendiği, davacının alınan kararlara muhalefetinin bulunduğu görülmüştür. Bilirkişi heyeti tarafından sunulan 10/07/2026 havale tarihli raporda; "Davalı şirketin incelenen 2015-2025 yılları arası ticari defterlerinin kendi adına delil niteliğine haiz olduğu, şirketin 30/06/2025 tarihinde yapılan Olağanüstü Ortaklar Kurulu Toplantısı’nda gündemin 6. Maddesinde “Şirket Müdürlerine 6102 sayılı TTK’nın 395. ve 396. maddesindeki izinlerin verilmesi hususu görüşüldü, söz konusu izinlerin verilmesine oy çokluğu ile karar verildi” kararının alınmış olduğu, Gündem maddesiyle ilgili alınan karar incelendiğinde karar metnindeki “Oy çokluğu ile karar verildi“ ibaresinden şirket ortağı ... ve Müdür ortak ...’in takdiri Sayın Mahkemenizin olmak üzere olumlu oy kullandığının anlaşılmakta olduğu, İlgili maddeye ... vekili tarafından, alınan karara hakkında karar verilen ortağın oy kullanamayacağı yönünde muhalefet şerhi verildiği, şirketin 30/06/2025 tarihinde yapılan Olağanüstü Ortaklar Kurulu Toplantısı’nda gündemin 7. Ve 8. Maddelerinde geçmiş yıl ve 2024 yılı kararının dağıtılmayarak şirketin mali yapısını güçlendirmek için şirket bünyesinde bırakılmasına karar verildiği, 2024 yılı Kurumlar Vergisi beyannamesinde 2024 yılında 262.737.59 TL kar elde ettiği görülmekle birlikte şirketin Özkaynaklarının ( - ) 320.278.75 TL olarak borca batık olduğu ve takdiri Sayın Mahkemenizin olmak üzere şirketin kar dağıtımı yapması halinde mali durumunun dahada kötüleşeceğini anlaşıldığı, rapor içeriğinde ayrıntıları açıklandığı üzere dava konusu genel kurulda alınan 6 no.lu kararın iptali gerektiği; 7 ve 8 no.lu kararların iptaline ilişkin herhangi bir kanuna, esas sözleşmeye veya dürüstlük kuralına aykırılık tespit edilemediği,'' şeklinde görüş ve kanaatinin bildirildiği anlaşılmış, söz konusu rapor HMK'nın m.282 hükmü kapsamında denetime elverişli görülerek hükme esas alınmıştır. ''Kanunun anonim şirket genel kurul kararlarının butlanına ve iptaline ilişkin hükümlerinin, kıyas yoluyla limited şirketlere de uygulanacağı"na ilişkin TTK'nın 662. maddesi atfıyla TTK'nun 445.maddesinde toplantıda hazır bulunup da karara olumsuz oy veren ve bu muhalefetini tutanağa geçirten kişilerin, kanun veya esas sözleşme hükümlerine ve özellikle dürüstlük kuralına aykırı olan genel kurul kararları aleyhine, karar tarihinden itibaren üç ay içinde, şirket merkezinin bulunduğu yerdeki asliye ticaret mahkemesinde iptal davası açabileceği düzenlenmiştir. TTK'nın 447. maddesinde tahdidi olmayan örnek kabilinden özel düzenleme bulunmaktadır. 6102 sayılı TTK'nın butlan sebeplerini düzenleyen 447. maddesi "(1) Genel kurulun, özellikle; a) Pay sahibinin, genel kurula katılma, asgari oy, dava ve kanundan kaynaklanan vazgeçilemez nitelikteki haklarını sınırlandıran veya ortadan kaldıran, b) Pay sahibinin bilgi alma, inceleme ve denetleme haklarını, kanunen izin verilen ölçü dışında sınırlandıran, c) Anonim şirketin temel yapısını bozan veya sermayenin korunması hükümlerine aykırı olan, kararları batıldır." düzenlemesini içermektedir. Davaya konu genel kurul kararlarında ise anılan madde kapsamında alınmış herhangi bir karar bulunmamaktadır. Bunun dışında başkaca bir butlan sebebinin bulunduğu da iddia ve ispat edilmiş değildir. Davanın, iptal davası için aranan üç aylık hak düşürücü süre içinde 26/09/2025 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır. Davaya konu genel kurulun 6 nolu maddesinde, “Şirket Müdürlerine 6102 sayılı TTK’nın 395. ve 396. maddesindeki izinlerin verilmesi hususu görüşüldü, söz konusu izinlerin verilmesine oy çokluğu ile karar verildi” kararı alınmış olup, gündem maddesiyle ilgili alınan karar incelendiğinde karar metnindeki “Oy çokluğu ile karar verildi “ ibaresinden şirket ortağı ... ve Müdür ortak ...’ in olumlu oy kullandığı ve davacı ... vekili tarafından, alınan kararın Anonim Şirketler için geçerli olduğu Limited Şirketlerde uygulanamayacağı ve hakkında karar verilen ortağın oy kullanamayacağı yönünde muhalefet şerhi verilmiştir. TTK'nın 395 ve 396. maddeleri anonim şirket yönetim kurulu üyelerinin şirketle işlem yapma ve rekabet yasağına ilişkin düzenlemeleri içermekte olup bu hükmün limited şirketler hakkında da uygulanacağında dair atfen bir maddenin de kanunda bulunmadığı, TTK'nın 626. maddesinde limited şirket müdürlerinin özen, bağlılık ve rekabet yasağının özel olarak düzenlendiği, TTK'nın 626/2 . maddesine göre, şirket sözleşmesinde aksi öngörülmemiş veya diğer tüm ortaklar yazılı olarak izin vermemişse, müdürler şirketle rekabet oluşturan bir faaliyette bulunamazlar. Şirket sözleşmesi ortakların onayı yerine ortaklar genel kurulunun onay kararını öngörebilir. Yine TTK'nın 616/2.e maddesinde şirket sözleşmesinin 613 üncü maddenin dördüncü fıkrası uyarınca ortakların onayını yeterli görmemesi hâlinde, müdürlerin ve ortakların şirkete karşı bağlılık yükümü veya rekabet yasağı ile bağdaşmayan faaliyetlerde bulunabilmelerinin onayı için gereken iznin verilmesinin genel kurulun devredilemez yetkileri arasında olduğu belirtilmiştir. Alınan kararda davacı vekili muhalefet şerhinde yönetici ortağın oy kullanamayacağını belirtmiş olup buna rağmen yönetici ortağın olumlu oyuyla bu kararın alındığı anlaşılmaktadır. TTK'nın 613/4. maddesinde ise; bağlılık yükümlülüğü ve rekabet yasağı düzenlenmiş olup, "Geri kalan ortakların tümü yazılı olarak onay verdikleri takdirde, ortaklar, bağlılık yükümüne veya rekabet yasağına aykırı düşen faaliyetlerde bulunabilirler. Esas sözleşme birinci cümledeki onay yerine ortaklar genel kurulunun onay kararını öngörebilir." düzenlemesi bulunmaktadır. TTK'nın 619/3 maddesi uyarınca, ortağın bağlılık yükümüne ve rekabet yasağına aykırı faaliyetlerde bulunmasını onaylayan kararlarda, ilgili ortak oy kullanamaz. Davaya konu 6 nolu gündem maddesinde davalı şirket müdürlerine rekabet izni veren kararın, aynı zamanda şirket yetkilisi de olan ve diğer ortağın olumlu oyuyla alındığı, yönetim kurulu üyelerine TTK'nın 395 ve 396. yetkinin verilmesine ilişkin karar, ortak ile şirket arasında şahsi bir işe ilişkin olduğundan TTK'nın 374/1. maddedeki oy yoksunluğu halinin uygulanması gerektiği, (Yargıtay 11. HD'nin Tarih ve 2012/4712 E- 2013/6730 K. Sayılı kararı, ... Bölge Adliye Mahkemesi 43. HD'nin 2022/534 E-2025/1931 K sayılı ilamı), davalı şirketin esas sözleşmesinde müdürlerin rekabet yasağının kaldırılması için genel kurul onay kararına ilişkin farklı bir düzenlemenin bulunmadığı, dolayısıyla tüm ortakların yazılı onayı ile bu kararın alınabileceği anlaşılmakla kararın iptali gerektiği kanaatine varılmıştır. (Yargıtay 11. HD'nin 2024/4063 E-2025/2236K sayılı ilamı) Davaya konu genel kurulun 7 nolu maddesinde, “2024 yılı şirket karından kanun ve esas sözleşme gereği yapılması gereken miktarlar ayrıldıktan sonra kalan kısmın olağanüstü yedekler hesabında bekletilmesine, şirket özvarlığının negatife düşmemesi için oy çokluğu ile karar verildi” kararı alınmış olup, gündem maddesine davacı vekili tarafından, finansal tabloların eksik/ hatalı olduğu için alınan kararın hukuka aykırı olduğu, alınan kararın ortakların vazgeçilmez nitelikteki haklarından olan kar payı elde etme hakkının kısıtlanması/ yok sayılmasının kabul edilemez olduğu yönünde muhalefet şerhi verilmiştir. İlgili gündem maddesi ile ilgili olarak TTK'nın 608/3. maddesi gereğince genel kurul, zararların karşılanması için gerekliyse kanun ya da şirket sözleşmesinde öngörülmeyen veya öngörüleni aşan tutarlarda yedek akçelerin ayrılmasıına karar verebilir. Alınan bilirkişi raporunda da tespit edildiği üzere davalı şirketin özkaynaklarının ( - ) 320.278.75 TL olduğu ve borca batık durumda bulunduğu, davalı şirketin mali durumu itibariyle davalı şirketin aldığı kararda aykırılık görülmemiştir. Davaya konu genel kurulun 8 nolu maddesinde, “2024 yılı bilançosunda gözüken 68.791.33 TL dağıtılmayan geçmiş yıl kararının Olağanüstü Yedekler Hesabında bekletilmesine, 2024 yılı şirket karından kanun ve esas sözleşme gereği yapılması gereken miktarlar ayrıldıktan sonra kalan kısmın ortaklara dağıtılmayarak şirket bünyesinde olağanüstü yedekler hesabında bekletilmesine, şirket özvarlığının negatife düşmemesi için oy çokluğu ile karar verildi” kararı alınmış olup, gündem maddesine davacı vekili tarafından finansal tabloların eksik/ hatalı olduğu için alınan kararın hukuka aykırı olduğu, alınan kararın ortakların vazgeçilmez nitelikteki haklarından olan kar payı elde etme hakkının kısıtlanması/ yok sayılmasının kabul edilemez olduğu yönünde muhalefet şerhi verilmiştir. Kârın dağıtılıp dağıtılmayacağı ve dağıtılacaksa ne ölçüde dağıtılacağı hususunda genel kurulun geniş takdir yetkisi bulunmaktadır. Gerçekten genel kurul dağıtılabilir kârdan TTK'nın m. 523/2. maddesi hükmüne göre yedek akçe ayırabileceği gibi, belirli şartlar altında bu kârın esas sermayeye eklenmesine de karar verebilir. Ancak genel kurul bu yetkilerini kullanırken bazı sınırlamalara tabidir. Kârdan yapılacak ayırımlar konusunda öncelikle emredici kanun hükümlerine riayet etmek gerekir. Bu kapsamda vergi, fon, kanuni yedek akçe gibi emredici kanun hükümleriyle belirlenmiş ayırımların yapılması kaçınılmazdır. İkinci olarak, esas sözleşme hükümleriyle kâr dağıtımı konusunda bazı prensipler belirlenmişse genel kurul bunları da bertaraf edemez. Örneğin esas sözleşmede belirli oranda kârın dağıtılması öngörülmüş ise, pay sahipleri bakımından güçlü bir müktesep hak oluştuğu için genel kurul bu dağıtımı yapmak zorundadır. Üçüncü olarak, gerçek anlamda genel kurulun takdirine bırakılan ayırımlar konusunda da [TTK. m. 523/2-3], genel kurulun takdir hakkını sınırlayan ilkeler söz konusudur. Bunlar, kanun ve esas sözleşmede belirlenenlerden daha fazla miktarda yedek akçe ayrılmasının geniş anlamda objektif iyi niyet kuralları ile şirketin devamlı gelişmesi ve istikrarlı kâr dağıtımı bakımından gerekli olmasıdır. Söz konusu ayırımlara ve kâr dağıtımına ilişkin genel kurul kararlarının iptali istenmesi halinde mahkeme bu kriterleri uyulup uyulmadığını araştıracaktır [.../..., Anonim Ortaklıkta Finansal Tablolar, Yedek Akçeler ve Kar Dağıtımı, İstanbul 2018, s. 399-400]. Yukarıda ifade edildiği üzere, genel kurul kararlarının iptalinin nedenlerinden birisi de, alınan kararın afaki iyi niyet kuralına aykırı olmasıdır. Söz konusu olan afaki iyi niyet, MK'nın 2. maddesi hükmünde öngörülen dürüstlük kuralıdır. Genel kurulda çoğunluğu oluşturan belli bir grup pay sahibinin yetkilerini kötüye kullanmak suretiyle, ortaklık dışı özel veya ortaklık ile ilgili kişisel çıkarlarının korunmasına yönelik olarak, azınlıktaki pay sahiplerinin menfaatlerine aykırı bir şekilde aldığı kararlar dürüstlük kuralına aykırı kabul edilmektedir. Ancak kararın dürüstlük kuralına aykırılık oluşturabilmesi için her zaman özel ve şahsi menfaat elde edilmesi zorunlu değildir. Eşit hukuki durumda bulunan pay sahipleri hakkında eşit uygulamalara gidilmemesi suretiyle eşitlik ilkesinin ihlâli de, dürüstlük kuralına aykırılığın tespitinde ölçüt olarak kabul edilmektedir. Objektif iyiniyet kuralına aykırılığı, ortaklığın geleceği, işleyişi ve yönetimi bakımından önemi göz önünde tutularak, yersiz şekilde genişletmemek ve ancak ciddi etken sebeplerin varlığı halinde kabul etmek gerekir. Bu bakımdan ancak, çoğunluğun yetkilerini kötüye kullanarak ve dürüstlük kuralına aykırı bir şekilde, ortaklığa ve diğer pay sahiplerine zarar vermek için kasıtlı olarak alınan bir genel kurul kararının, iyi niyet kuralına dayanarak iptali istenebilir [.../..., C. I, s. 358]. Dolayısıyla somut olayda kârın dağıtılmamasına ilişkin alınan kararın objektif iyiniyet kuralına da aykırı olmaması gerekir. Kâr payının dağıtılıp dağıtılmaması hususunun takdiri genel kurula ait olmakla birlikte bu yetkinin kullanılması keyfiyete bağlı değildir. Gerçekten de Yargıtay vermiş olduğu bir kararında bu hususu şu şekilde dile getirmiştir: "Her ticaret ortaklığı gibi anonim şirketlerin de nihai amacı kâr elde edip ortaklarına dağıtmaktır. Pay sahiplerinin yeterli oranda kâr payı üzerinde müktesep hakları vardır. Kâr payı dağıtımı ancak şirketin inkişafı ve sürekli kâr dağıtabilir durumda tutulması için istisnai olarak sınırlanabilir. Kâr pavı dağıtmamanın uvaun ve faydalı olduğunu şirket ispat etmek durumdadır" [Y. 11. HD.’nin E. 2005/10060, K. 2006/13738 sayı ve 21.12.2006 tarihli kararı]. Kâr payının hangi gerekçelerle tam olarak dağıtılmadığı hususunun somut bir şekilde davalı tarafından ortaya konulması gerekmektedir. Türk Ticaret Kanunu’nda ise esas itibariyle, sermaye şirketlerinde yıllık kâr dağıtımı bir zorunluluk olarak kabul edilmiştir. TTK'nın 507.nci maddesine göre her pay sahibi, kanun ve esas sözleşme hükümlerine göre, pay sahiplerine dağıtılması kararlaştırılmış "Net Dönem Kârına" payları oranında katılma hakkına sahiptir. Bunun yanında TTK’nun 523.ncü maddesine göre genel kurul; a) Aktiflerin yeniden sağlanabilmesi için gerekliyse, b) Bütün pay sahiplerinin menfaatleri dikkate alındığında, şirketin sürekli gelişimi ve olabildiğince kararlı kâr payı dağıtımı yönünden haklı görülüyorsa, Kanunda ve esas sözleşmede öngörülenlerden başka yedek akçe ayrılmasına da karar verebilir. İspat kuralına ilişkin MK'nın 6. maddesi hükmüne göre: "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür". HMK'nın m. 190/1 hükmüne göre: "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir”. Bir vakıadan kendi lehine haklar çıkaran/iddia eden taraf o vakıayı ispat etmeye mecburdur. Anılan ispat kuralları gereği, davalının, kâr dağıtmama kararını keyfi almadığını, yukarıda belirtilen yasa hükümlerine uygun olarak aktiflerin yeniden sağlanabilmesi için gerekli olduğunu ya da şirketin sürekli gelişimi ve olabildiğince kararlı kâr payı dağıtımı yönünden haklı olduğu geçerli delillerle kanıtlaması gerektiği açıktır. Davaya konu 7. gündem maddesi bakımından belirtildiği şekilde mali bilirkişi raporunda da tespit edildiği üzere davaya konu edilen 2024 yılı itibariyle davalı şirketin özkaynaklarının ( - ) 320.278.75 TL olduğu ve borca batık durumda bulunduğu anlaşılmakla davalı şirketin aldığı kararda herhangi bir kanuna, esas sözleşmeye veya dürüstlük kuralına aykırılık görülmemiştir. Tüm bu nedenlerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere; 1-Davanın KISMEN KABULÜ ile, -30/06/2025 tarihli olağanüstü genel kurulunda alınan 6 nolu kararın iptaline, 7 ve 8 nolu kararlara ilişkin talebin reddine, 2-Harçlar Kanunu'na göre alınması gereken 732,00 TL harçtan davacı tarafından dava açılırken peşin olarak yatırılan 615,40 TL harcın mahsubu ile bakiye 116,60 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına, 3-Davacı tarafından dava açılırken peşin olarak yatırılan 615,40 TL peşin harcın davalıdan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, 4-Davacı tarafından yapılan 615,40 TL ilk masraf, 656,40 TL tebligat ve müzekkere gideri, 30.000,00 TL bilirkişi ücreti, 5.188,00 Keşif harç ücreti, 3.715,00 TL keşif araç ücreti olmak üzere toplam 40.174,80 TL yargılama giderinden davadaki haklılık oranına göre 13.391,60 TL'nin davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, kalanın davacı taraf üzerinde bırakılmasına, 5- Davalı tarafça yapılan yargılama gideri olmadığından karar verilmesine yer olmadığına, 6-Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T.'ye göre takdir olunan 45.000,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, 7-Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T.'ye göre takdir olunan 45.000,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine, 8-Bakiye gider avansının karar kesinleştiğinde yatıran tarafa iadesine, Dair, hazır bulunan taraf vekillerinin(Av.... e-duruşma yöntemi) yüzlerine karşı, kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde İstinaf yolu açık olmak üzere oybirliği ile verilen karar açıkça okunup, usulen anlatıldı. 23/09/2026
Başkan ... ¸e-imzalıdır Üye ... ¸e-imzalıdır Üye ... ¸e-imzalıdır Katip ... ¸e-imzalıdır