Bölge Adliye Mahkemesi ·

Bölge Adliye Mahkemesi 2026/176 E. 2026/1954 K.

Mahkeme
Bölge Adliye Mahkemesi
Esas No
2026/176
Karar No
2026/1954
Karar Tarihi

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

9.HUKUK DAİRESİ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

ESAS NO:2026/176

KARAR NO:2026/1954

İNCELENEN DOSYANIN

MAHKEMESİ:İSTANBUL 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

KARAR TARİHİ:09/07/2025

NUMARASI:2023/473 Esas - 2025/499 Karar

DAVA:Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat

KARAR TARİHİ:24/09/2026

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;16/02/2014 tarihinde plakası tespit edilemeyen araç sürücüsünün asli ve tam kusurlu olarak müvekkilinin kullandığı ...plakalı araca çarpması sonucunda müvekkilinin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığını, dava konusu kaza sebebi ile davalıya başvuruda bulunulduğunu ancak dava tarihine kadar herhangi bir ödeme yapılmadığını, ilk aşamada 1.000,00 TL iş göremezlik tazminatının davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadığını, söz konusu kazada kazaya sebebiyet verdiği ve tespit edilemediği belirtilen aracın varlığının tespitinin gerektiğini, davacının kazada kasksız olması durumunda müterafik kusurunun dikkate alınması gerektiğini, ayrıca söz konusu kazada tarafların kusurlarının ve davacının maluliyetinin tespitinin Adli Tıp Kurumu tarafından yapılması gerektiğini, müvekkilinin dava açılmasına sebebiyet vermediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, "davanın reddine" karar verilmiştir.Bu karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Dava konusu kazaya sebebiyet veren aracın plakasının tespit edilememiş olması nedeni ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun ilgili maddesi hükmüne istinaden Güvence Hesabı Müdürlüğü davada davalı taraf olarak gösterildiğini, dava konusu kaza sebebi ile Güvence Hesabı Müdürlüğüne müracaat edilmiş olup açılan hasar dosyasından kendilerine bugüne kadar herhangi bir ödeme yapılmadığını, kazadan sonra müvekkilinin tüm tedavilere rağmen tamamen iyileşemeyerek daimi sakat kaldığını, bakiye ömrü boyunca artık eskisi gibi ihtiyaçlarını karşılayamayacak ve eskisine oranla daha fazla efor sarf etmek zorunda kaldığını, mahkemece açıklanan gerekçede savcılık dosyasının iş bu dosya konusunu oluşturan kaza ile ilgisi olmadığının ileri sürüldüğünü fakat dosya içerisinde savcılık tarafından gönderilen dosyada her ne kadar dinlenen tanıkların başka bir kazadan bahsettiği tespiti yapılmışsa da aynı gün iki farklı kazanın meydana geldiği tespitinin de yapılmış olup soruşturmaya devam edildiğini, Hatay Cumhuriyet Başsavcılığı 2014/3748 Esas sayılı dosyasında alınan 22/04/2014 tarihli trafik bilirkişi raporunda tanık beyanları irdelenmiş ve bu tanıkların müvekkilin geçirdiği kazayı anlatmadığını aynı tarihte başka bir kaza meydana geldiğini faili meçhul sürücünün asli kusurlu müvekkilin ise tali kusurlu olduğuna kanaat getirildiğini, soruşturma dosyasında da açıkça belirtildiği üzere müvekkilinin diğer kaza ile herhangi bir ilgisi olmayıp müvekkiline çarpan aracın tespiti yapılamamışsa da bir aracın çarptığı ve trafik kazasının meydana geldiğinin ortada olduğunu, savcılık dosyasında ve iş bu dosyada müvekkilinin istikrarlı olarak verdiği beyanlarında trafik kazası geçirdiği ve kendi imkanları ile tedavisini yaptırdığını ifade ettiğini, bu sebeple hastane kayıtlarında hatalı olarak düşme olarak kaydının yapılmasının karara esas alınmasının hatalı olduğunu, gerek savcılık dosyasında gerekse iş bu dosyada alınan kaza raporlarında müvekkile faili meçhul bir aracın çarptığı ve asli kusurlu olduğu ortada olmasına rağmen davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek istinaf yasa yoluna başvurmuştur.Dava, yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin olup istinaf açısından uyuşmazlık konusu HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni ve istinaf nedenleri ile sınırlı olmak üzere İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul, yasa ve dosya içeriğine uygun olup olmadığıdır.Mahkemece ilk verilen hükmün istinaf edilmesi üzerine Dairemizin 2021/707 Esas 2023/1113 Karar " Dava tarihi itibariyle 2918 sayılı KTK'nın 97. maddesinde yapılan değişiklik yürürlükte olup davalı tarafça dava tarihinden önce davalı sigorta şirketine başvurulduğu hususunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmamaktadır. Ancak eksik belge verildiğinden işlem yapılamadığı belirtilmektedir. Eksik belge ile müraacat yapılmış olsa dahi başvuru koşulunun yerine geldiğinin kabulü gerekeceğinden bu yöndeki istinafın reddi gerekmiştir...Somut uyuşmazlıkta davacının eksik belge ile müracaatı nedeni ile Güvence Hesabının temerrüdünden bahsedilemeyeceğinden faiz başlangıcının dava tarihi olarak kabulü gerekmektedir. Davalı vekilinin bu yöne değinen istinaf başvurusu yerindedir... İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan maluliyet raporunun davacının maluliyet oranının tespiti açısından kaza ile yaralanma arasındaki illiyet bağı da açıklanarak, yeni tarihli muayene evrakları da incelenerek, maluliyetin %60 'ın altında olması nedeni ile kaza tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde düzenlenmiş olmasına göre bu yöne değinen istinaf itirazı yerinde değildir...Somut olayda; davacı kaza tarihinde plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın çarpması nedeni ile kazanın meydana geldiğini , kaza nedeniyle yaralanarak malul kaldığını beyan ederek maddi tazminat isteminde bulunmuştur. Sigorta kapsamında kalan rizikonun gerçekleştiğini ispat yükü davacıda olup gerçekleşen rizikonun teminat dışında kaldığını ispat yükü sigortacıdadır. Dosya kapsamına göre kazanı meydana geliş şekli, özellikle plakası tespit edilemeyen aracın çarpması ile kazanın gerçekleştiğine dair davacının beyanı dışında kaza sonrası tutulan kaza tespit tutanağı, olay yeri tespit tutanağı, olay anına ilişkin mobese kayıtları, olayı gören tanık vs bulunmadığı, olay sonrasında kaza mahallini gösteren fotoğraflarında ibraz edilmediği, davacının motorsikletinde da kaza sonrası darbe alan yerlerini de gösteren fotoğrafların dosyada bulunmadığı görülmektedir. Öyle ise yapılan araştırma karar vermek için yeterli değildir. O halde İlk Derece Mahkemesince yapılması gereken; Olayın davacının beyanında açıkladığı şekilde, plakası tespit edilemeyen bir aracın sebebiyet vermesi sonucu gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti bakımından davacı isticvap edilerek kazanın oluşumuna ilişkin ayrıntılı beyanı alınarak, davacının kullandığı motorsikletin hasarlı ve darbe almış yerlerini gösteren fotoğrafları olup olmadığı sorularak, alınan detaylı beyan ve fotoğraf sunulması halinde bu fotoğraflardamotorun hasarlı ve darbe almış yerleri, hastane müracaat evrakındaki davacı beyanı tüm dosya kapsamına göre kazanın varlığı, kazanın başka bir aracın davacının aracına çarpması ile meydana gelip gelmediği konularında illiyet bağı ortaya koyacak şekilde kusur konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi heyetinden ayrıntı gerekçeli kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi olmalıdır. " gerekçesiyle kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.Dosyada kaza nedeniyle düzenlenen kaza tespit tutanağı bulunmadığı, davacının kendisine çarptığını iddia ettiği araç sürücüsü hakkında Cumhuriyet Savcılığı tarafından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, aynı gün aynı bölgede aynı şekilde gerçekleşen bir trafik kazasının daha mevcut olduğu, o kazayı gören tanıkların dinlendiği, kazayı gören kamera kaydının bulunmadığının tespit edildiği, dosyada daimi aramaya kararı verildiği görülmüştür. Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 6/1). 4721 sayılı Kanun’un bu hükmü 6100 sayılı Kanun’un 190. maddesinin birinci fıkrasında bir başka biçimde yinelenmiş olup; “İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir” denilmiştir. Kendisine ispat yükü düşmeyen taraf, karşı (kendisine ispat yükü düşen) tarafın iddiasını (olguyu) ispat etmesini bekleyebilir. Kendisine ispat yükü düşen taraf iddiasını ispat edemezse, diğer (ispat yükü düşmeyen) tarafın onun iddiasının aksini ispat etmesine gerek yoktur; o olgu ispat edilememiş (yani dava bakımından yok) sayılır. Diğer taraf, ispat yükünü taşıyan tarafın iddiasının doğru olmadığı hakkında delil sunabilir. Karşı ispat faaliyeti için delil sunan taraf, ispat yükünü üzerine almış sayılmaz (HMK m. 191/1). İspat yükü kendisine düşen taraf bir vakıayı ispat ettikten sonra, artık ispat yükü aksini iddia eden karşı tarafa geçer. Bunun üzerine karşı tarafın o olgunun doğru olmadığını veya başka bir olgu nedeniyle hükümsüz kaldığını ispat etmesi gerekir.Somut olayda; davacı kaza tarihinde plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın kendisine çarpıp olay yerini terk ettiğini, kaza nedeniyle yaralanarak malul kaldığını beyan ederek maddi tazminat isteminde bulunmuştur. Somut olayda rizikonun gerçekleştiğini ispat yükü davacıda olup gerçekleşen rizikonun teminat dışında kaldığını ispat yükü sigortacıdadır. Dosya kapsamına göre kazanı meydana geliş şekli, özellikle plakası tespit edilemeyen aracın davacının motosikletine çarpması ile kazanın gerçekleştiğine dair davacının beyanı dışında bir delil bulunmamaktadır.Olay anına ilişkin mobese kayıtları vs bulunmamaktadır. Bu durumda davacı tarafından plakası tespit edilemeyen bir aracın çarpmış olduğu ispat edilemediği anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesine isabetsizlik bulunmamaktadır.Bu nedenlerle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

KARAR:Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere:

1-Davacı vekilinin yukarıda esas ve karar numarası yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yapmış olduğu istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2-Harçlar Yasası'na göre alınması gereken 732,00 TL harcın peşin alınan 1.477,36 TL harçtan mahsubu ile bakiye 745,36 TL harcın istek halinde karar kesinleştiğinde İlk Derece Mahkemesince davacıya iadesine,

3-İstinaf yargılama giderlerinin istinaf eden üzerinde bırakılmasına,

4-Duruşma yapılmadığından, vekalet ücreti hükmedilmesine yer olmadığına,

5-İstinaf aşaması için yatırılan gider avansından artan kısmın yatıran tarafa iadesine,

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK'nın 361. maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay ilgili hukuk dairesine hitaben verilecek temyiz dilekçesi ile temyiz yasa yolu açık olmak üzere oy birliği ile karar verildi.24/09/2026

Atıf: Bölge Adliye Mahkemesi, E. 2026/176, K. 2026/1954, T. 09.07.2025, www.arakarar.com/karar/bam-karar-2026-176-e-2026-1954-k-4c141f2a7fbc