Bölge Adliye Mahkemesi 2026/989 E. 2026/1279 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

17. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO: 2026/989 Esas

KARAR NO: 2026/1279

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

İ S T İ N A F K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ: 30/04/2026

NUMARASI: 2025/543 Esas, 2026/371 Karar

DAVANIN KONUSU: İFLAS (Adi Takipten Doğan İtirazın Kaldırılması Ve İflas (İİK 156))

KARAR TARİHİ: 01/10/2026

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkiline ait taşınmazda davalının kira sözleşmesi ile kiracı olarak bulunduğunu, müvekkili tarafından davalının muaccel olan kira alacağının tahsili amacıyla .... İcra Müdürlüğü ... Esas sayılı dosya ile iflas yoluyla icra takibi başlatıldığını, davalının, borca itiraz ettiğini belirterek itirazın kaldırılması ve davalının iflasına karar verilmesini, yargılama süresince müvekkilinin menfaati için İİK madde 159 uyarınca uygun görülen muhafaza tedbirlerine hükmedilmesini talep ettiklerini belirterek borçlunun İcra İflas Kanunu madde 156/3 uyarınca öncelikle itirazının kaldırılmasına ve davalının iflasına, ayrıca İcra İflas Kanunu Madde 67/2 hükmü uyarınca alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere borçlu aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili süresinden sonra sunduğu cevap dilekçesinde özetle; iflas takibinde itirazın vekilce yapılması nedeniyle dava dilekçesinin de vekile tebliği gerekirken asile yapılmasının hukuka uygun olmadığını, arabuluculuk dava şartının yerine gelmediğini, kira alacağının bulunmadığını, muacceliyet şartının oluşmadığını, muaccel olanlarda da mahsup durumunun bulunduğundan iflasa konu alacağın maddi hukuk bakımından ihtilaflı olduğunu, kira alacağının ispatlanamadığını, davanın öncelikle usulden bu kabul edilmez ise esastan reddini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece; Takip dosyası incelendiğinde davacının bilirkişi raporunda da yaptığı tespitte yazıldığı gibi 627.082,54-TL asıl alacak için adi iflas takibi yapıldığı, davalının süresinde itirazı üzerine takibin durduğunu, bilirkişi tespiti ile davacının takip konusu alacağının varlığı sabit olduğundan icra dosyasından kapak hesabı istendiği, iflas takibinde de takip öncesi işlemiş faiz talebi olmadığından usul ekonomisi gereği bu konuda ayrıca bilirkişi raporu alınmadığı, davacının kira alacağının varlığı sübut bulduğundan davalı tarafa icra dosyası kapak hesabındaki miktarı yatırması için 7 günlük depo emri kararı verildiği, süresi içerisinde davalının depo emri kararını yerine getirdiği ve yedi günlük sürede borcun mahkeme veznesine yatırıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ

Karar yasal süresinde davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.Davalı vekili istinaf nedenleri olarak; icra dosyasına vekaletname sunulmasına rağmen iş bu davada, dava dilekçesi ve tensip zaptının tebliğinin vekile değil asile yapılmasının savunma hakkını kısıtlar nitelikte olduğunu, gerek tebligatın vekil yerine asile yapılmış olması nedeniyle taraf teşkilinin sağlanamamış olması, gerekse kira uyuşmazlıklarında zorunlu olan arabuluculuk dava şartının yerine getirilmemesi, davanın usulden reddini gerektirdiğini, yerel mahkemenin bu usuli eksiklikleri görmezden gelerek esasa ilişkin hüküm kurması ve müvekkili şirketi depo emri baskısı altında bırakarak aleyhe mali yükümlülükler tesis etmesinin hukuka aykırı olduğunu, kararın bu yönlerden kaldırılması gerektiğini, yine müvekkili şirketin fiilen erişiminin engellendiği bir adrese tebligat yapılması suretiyle savunma hakkının ağır şekilde kısıtlandığını, müvekkili şirketin kullanmadığı, kapısından dahi içeri alınmadığı bir adrese tebligat çıkarılması ve bu tebligatın Tebligat Kanunun 35. Maddesi uyarınca kesinleştirilmesinin dürüstlük kuralıyla bağdaşmadığı gibi hukuken de geçersiz olduğunu, bu durumun, müvekkilinin davaya süresinde cevap vermesini ve delillerini sunmasını engellediğini ve adil yargılanma hakkını ihlal ettiğini, alacağın çekişmeli olması, muacceliyet şartının gerçekleşmemesi ve mahkemenin kendi ara kararında "kanaat verici delil yokluğu" tespit etmiş olması karşısında, depo emri verilmesi dahi hatalıyken; davanın reddine rağmen depo edilen paranın nemalandırıl ması ve mali yükümlülüklerin müvekkile yüklenmesinin hukuka aykırı olduğunu, bu kararın müvekkili şirketin ticari likiditesini haksız yere kısıtladığını ve davacının maddi hukuk zemininde ispatlayamadığı bir alacağı iflas davası üzerinden "tahsil etmesine" imkan tanıdığını, Mahkemece müvekkili şirketin aktif yapısı ve ödeme gücünün göz ardı edildiğini, somut olayda, mahkemece alınan bilirkişi raporunun müvekkili şirketin ticari defterleri incelenmeksizin, sadece davacının sunduğu tek taraflı veriler ve icra dosyası üzerinden hazırlandığını, müvekkili şirketin binaya girişinin engellenmesi ve tebligatların usulsüz yapılması nedeniyle, şirket kayıtlarının mahkemeye sunulması ve bu kayıtlar üzerinden bir borç-alacak dengesi kurulması imkanı müvekkilinin elinden alındığını, şirketin defterlerinde yer almayan veya karşılığında bir hizmet alınmadığı için itiraz edilen borç kalemlerinin, defter incelemesi yapılmaksızın "sabit" kabul edilmesinin, mülkiyet hakkının ağır bir ihlali olduğunu, bu inceleme yapılmış olsaydı, müvekkilinin ödeme gücünün tam olduğu ve davacıya olan borcun çekişmeli mahiyeti nedeniyle ödenmediği, dolayısıyla iflas şartlarının hiçbir surette oluşmadığını anlaşılacağını, mahkemenin müvekkili şirketin piyasadaki diğer tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, hakkında başkaca kesinleşmiş ve ödenmemiş bir takip bulunmadığını araştırmaksızın, sadece davacının talebiyle sınırlı bir inceleme yaparak iflas yargılamasının kolektif ve kamu düzenine ilişkin niteliğini göz ardı ettiğini, bu eksik inceleme neticesinde kurulan mali hükümler ve müvekkilinin haksız yere depo emrine zorlanmasının, usul ve yasaya aykırı olduğundan ortadan kaldırılması gerektiğini, ayrıca mahkemenin, davanın reddine karar vermesine rağmen yargılama giderlerini ve vekalet ücretini müvekkili şirket üzerine bırakmasının HMK m. 326’da yer alan "yargılama giderleri, aleyhine hüküm verilen taraftan alınır" ilkesinin açık bir ihlali olduğunu, müvekkili tarafından iflas tehdidini bertaraf etmek amacıyla paranın depo edildiğini, kararın bu haliyle icra edilmesi, yani paranın icra dosyasına aktarılması durumunda istinaf incelemesi sonucunda davanın usulden reddine karar verilirse müvekkilinin bu parayı davacıdan geri almasının uzun ve meşakkatli bir süreç gerektireceğini, bu nedenle Mahkeme kararının icrasının istinaf incelemesi sonuna kadar durdurulmasının hukuk güvenliği ve mülkiyet hakkının korunması bakımından zorunluluk arz ettiğini belirterek ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın usulden reddine karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir. Davacı vekili istinafa cevap dilekçesinde; dilekçesinde bildirdiği nedenlerle davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE:

HMK'nın 355. ve 357. maddeleri gereğince istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle bağlı olarak ve kamu düzenine aykırılık hususlarını da gözetilerek yapılan inceleme neticesinde;

Dava; İİK'nun 156/3. fıkrası gereğince açılmış olan iflas yoluyla başlatılan takibe yapılan itirazın kaldırılması ile iflas istemine ilişkindir.İlk derece Mahkemesince, süresi içerisinde davalının depo emri kararını yerine getirdiği ve yedi günlük sürede borcun mahkeme veznesine yatırıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2004 Sayılı İİK nun 154 vd maddelerinde İflas yoluyla takip düzenlenmiş, 156/4 fıkrada, iflas istemek hakkının ödeme emrinin tebliğ tarihinden bir sene sonra düşeceğine yer verilmiştir. Bu süre hak düşürücü süre olup, mahkemece kendiliğinden gözetilir ve süresinde açılmayan dava reddedilir. Ayrıca, iflas ödeme emri tebliğ edilmeden açılan takipli iflas davası dinlenemeyeceğininden, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılıp açılmadığı ve diğer şartlarının re’sen incelenmesi gerekecektir.

Bu anlamda davacı vekili tarafından davalı şirket aleyhine 20.05.2025 tarihinde .... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı dosyası ile 627.082,54.-TL ikinci 6 aylık kira alacağı ve takip tarihinden tahsil tarihine kadara yasal faiz ile birlikte tahsil talepli iflas ... ile adi takip başlatıldığı, ödeme emrinin borçluya 27/05/2025 tarihinde tebliğ edildiği ve davalı borçlunun ise yasal sürede 03/06/2025 tarihinde borca ve ferilerine itiraz ettiği, davacı alacaklının ise, itirazın kaldırılması ile birlikte İflas talepli davasını, İİK nun 156.maddesi gereğince, ödeme emrinin tebliğ tarihinden itibaren bir senelik hak düşürücü süre içerisinde 25/07/2025 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

İİK nun 154. maddesi gereğince İflas ... ile başlatılan takibe karşı borçlunun ödeme emrine itiraz etmesi halinde, takibin duracağı, alacaklının bu itirazın kaldırılması ile beraber borçlunun iflasına karar verilmesini isteyebileceği İİK ‘nun 156/3. fıkrasında düzenlenmiştir. İflas davası basit yargılama usulüne göre incelenir. Borçlunun ödeme emrine itiraz etmesi halinde, mahkemece ilk önce davacı alacaklının itirazın kaldırılması hakkındaki talebini inceler. Bu itirazın kaldırılması talebinin incelenmesi, genel haciz yolundaki itirazın kaldırılması talebinin incelenmesinden ( m.68-70) tamamen farklıdır. Genel haciz yolunda tetkik merciinin incelemesi yalnız belgelere göre ve ilamsız icra kuralları çerçevesinde yapıldığı halde, buradaki ticaret mahkemesinin incelemesi genel hükümlere göre olur.

Bu nedenle borçlu, ticaret mahkemesindeki savunması sırasında ödeme emrine itiraz ederken bildirdiği itiraz sebepleri ile bağlı değildir. Davalı borçlu, iflas davasına karşı vereceği cevap layihalarında bütün savunma vasıtalarını ileri sürebilir. Ticaret mahkemesi normal bir alacak davasında olduğu gibi, tarafların iddia ve savunmalarını genel hükümlere göre inceleyerek, borçlunun gerçekten borçlu olup olmadığını araştırır.

İflas davasında alacaklı, alacağını ispat bakımından m.68. ‘de olduğu gibi tahdidi olarak sayılmış olan belgelerle bağlı değildir. Alacaklı normal bir alacak davasında olduğu gibi, alacağının varlığını HMK’ya göre mümkün olan her türlü delil ile ispat edebilir.

Burada alacaklının alacaklı olup olmadığı maddi hukuk kurallarına göre esastan incelendiğinden ticaret mahkemesi borçlunun itirazının ya kesin olarak kaldırılmasına veya kesin kaldırma talebinin ( bununla İflas davasının ) reddine karar verir. Burada, borçlunun itirazı esastan karara bağlanmakta ve alacağın esası hakkında hüküm verilmektedir. Bu hüküm normal bir alacak davasında olduğu gibi kesin hüküm oluşturur. Mahkeme, genel hükümlere göre yapacağı inceleme sonucunda, davacının alacağının mevcut olduğunu tespit eder ve borçlunun itiraz ve defilerini yerinde bulmazsa, yani borçlunun borçlu olduğu kanısına varırsa borçlunun İtirazının kesin olarak kaldırılmasına karar verir. Buradaki İtirazın kaldırılması kararı bir ara karardır. ( Prof.Dr.Baki Kuru, İcra ve İflas Hukuku, Cilt 3.sayfa ,2672 vd , 1993 baskı ) . Bu nedenle yalnız başına istinaf edilemez .

1-Davalı vekili istinaf dilekçesinde, ilk derece mahkemesinde yapılan tebligatların davalı asile yapıldığı, sözkonusu tebligatların, davalının takip aşamasında yetkilendirdiği vekile yapılması gerektiğini ileri sürerek hükmü istinaf etmiştir.

Vekilin umumî vekâletname ile yetkilendirilmiş olması, müvekkilin talimatı olmadan tüm davaları takip etme yetki ve zorunluluğunu ona yüklemez. Örneğin, hakkında icra takibi yapılan borçlu, vekili aracılığıyla takibe itiraz etmiş olsa dahi, alacaklının açtığı “itirazın iptali davası” bakımından, borçlunun takibe itiraz aşamasında tayin ettiği vekilin, bu davada da yetkili bulunup bulunmadığı davanın açılması sırasında belirli olmadığından, dava dilekçesinin vekil yerine asile tebliği gerekir (Yargıtay 9. HD'nin 2020/4796 E, 2021/2569 K sayılı kararı).

Buna göre icra takip dosyasına vekalet sunulması, eldeki itirazın kaldırılması ve iflas davası açısından da sözkonusu vekilin yetkilendirildiği anlamına gelmeyeceğinden, mahkemece davalı asile dava dilekçesinin tebliğ edilmesinde usule aykırılık bulunmamaktadır.

2-Davalı vekili, müvekkili şirketin fiilen kullanmasının engellendiği adrese Tebligat Kanunun 35. Maddesi uyarınca tebligat yapılmasının, müvekkilinin davaya süresinde cevap vermesini ve delillerini sunmasını engellediğini ve adil yargılanma hakkını ihlal ettiğini ileri sürmüştür.

Dosya kapsamındaki 05/07/2024 tarihli ... Ticaret Sicili Gazetesine göre davalı şirketin adresi ... Mahallesi ... ... Cad No ... No:...dur. Davalının bu adresine dava dilekçesi gönderilmiş ancak tebligatın bila tebliğ dönmesi üzerine, mahkemece bu adrese TK'nun 35. Maddesi gereğince tebligat yapılmıştır. Davalı, daha sonra kendisini duruşmalarda vekil ile temsil ettirmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun “Adres Değiştirmenin Bildirilmesi Mecburiyeti” başlıklı 35. maddesi “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza mercine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır. Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır....”şeklindedir.

Bu kapsamda dava dilekçesi ve tensip zaptının TK'nun 35. Maddesine göre davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, tebliğ işleminde yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin bu yöndeki istinaf nedeni yerinde görülmemiştir.

3- Davalı vekili istinaf dilekçesinde, kira uyuşmazlıklarında zorunlu olan arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediğini bu nedenle davanın usulden reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 16/02/2022 Tarih ve 2021/1958 Esas, 2022/811 Karar sayılı kararı ile; ''Talep, itirazın kaldırılması ve iflas istemine ilişkindir. Eğer bir uyuşmazlığın ele alınması veya çözümünün taraflarının iradesine bırakılması; korunması gereken değerler, zayıfların korunması, üçüncü kişileri de ilgilendirmesi gibi nedenlerle elverişli gözükmüyorsa, o uyuşmazlığa konu teşkil eden iş ve işlemlerin kamu düzeni ile ilgili olduğu kabul edilmelidir. (Bkz. Ekmekçi, Ömer/Özekes, Muhammet/Atalı, Murat/Seven, Vural Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk, Kasım,2019, 2. Baskı, s.51.) Bu bağlamda, iflas davalarının kamu düzeni ile ilgili olduğu ve tarafların serbest tasarrufuna terk edilemeyeceği tartışmasızdır. Bu uyuşmazlıklar dava şartı arabuluculuk kapsamında olmadıkları gibi genel olarak arabuluculuğa elverişli de değildirler.

Somut olayda, bölge adliye mahkemesince yanılgılı şekilde uyuşmazlığın zorunlu arabuluculuğa tabi olduğunun değerlendirilmesi doğru olmamış, kaldı ki mahkeme ilamına dayalı olduğu anlaşılan davacı alacağı hakkında arabuluculuk kurumunun herhalde işletilemeyeceği de gözden kaçırılmıştır. Açıklanan nedenlerle, bölge adliye mahkemesi kararında isabet bulunmamış, kararının bozulmasına, istinaf incelemesini esastan yapmak üzere dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine'' şeklinde karar verilmiştir.

Yukarıda yer verilen Yargıtay kararında da belirtildiği üzere, iflas davalarının kamu düzeni ile ilgili olduğu ve tarafların serbest tasarruflarına bırakılamayacağı, bu nedenle eldeki iflas davasının dava şartı arabuluculuk kapsamında olmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin bu yöndeki istinaf nedeni de yerinde görülmemiştir.

4-Davalı vekili alacağın çekişmeli olduğunu ve müvekilinin ticari defterleri incelenmeden karar verildiğini ileri sürmüştür. Bilirkişi tarafından yapılan inceleme sonucunda taraflar arasındaki kira sözleşmesi hükümlerine göre yapılan değerlendirme sonucunda 15.04.2025-14.10.2025 tarih aralığı 2. Dönem 6 aylım ödenmesi gereken kiranın 05.04.2025 tarihinde 627.082,50 TL olacağı hesap edilmiştir. Davacı vekili tarafından davalı şirket aleyhine 20.05.2025 tarihinde aynı miktar üzerinden .... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı dosyası ile iflas ... ile adi takip başlatılmıştır. Taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunduğu konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Her ne kadar davalı davacıya borcu olmadığından bahisle takibe itiraz etmiş ise de yargılama aşamasında, kira bedellerinin ödendiği yönünde bir iddiada bulunmadığı gibi herhangi bir ödeme dekontu da sunmamıştır. Yine davalı, davacıya borcu olmadığı savunmasına yönelik herhangi bir somut delil de ibraz edilebilmiş değildir. Bu nedenle, taraflar arasındaki kira sözleşmesi uyarınca yapılan hesaplamaya göre belirlenen kira bedeli alacağı yönünden davalının itirazın kaldırılarak depo emri verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön görülmemiş, davalı vekilinin bu yöndeki istinaf başvurusu yerinde görülmemiştir.

5-Davalı vekili mahkemenin, davanın reddine karar vermesine rağmen yargılama giderlerini ve vekalet ücretini müvekkili şirket üzerine bırakmasının HMK m. 326’da yer alan "yargılama giderleri, aleyhine hüküm verilen taraftan alınır" ilkesinin açık bir ihlali olduğunu ileri sürmüştür.

Borçlu, yedi günlük süre içinde faiz ve giderleri ile birlikte borcunu bizzat alacaklıya ödediğini kesin delillerle mahkemede ispat eder ya da borç mahkeme veznesine depo edilirse ticaret mahkemesi iflas davasının reddine karar verir (Mahmut Coşkun, Konkordato ve İflas, 2. baskı syf. 4429). Somut olayda, depo emrine esas tutarın tebliğden itibaren 7 günlük süre içinde ödendiği anlaşılmakla iflas talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Nitekim Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 2016/9096 Esas 2020/580 Karar sayılı ilamı da bu yöndedir. Ayrıca davalı, dava tarihinde dava açılmasına sebebiyet verdiğinden davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. (Aynı yönde Yargıtay 23. HD'nin 2015/4842 Esas 2016/3663 Karar sayılı ilamı).

6-Davalı vekili her ne kadar müvekkili tarafından iflas tehdidini bertaraf etmek amacıyla paranın depo edildiğini, kararın bu haliyle icra edilmesi, yani paranın icra dosyasına aktarılması durumunda istinaf incelemesi sonucunda davanın usulden reddine karar verilirse müvekkilinin bu parayı davacıdan geri almasının uzun ve meşakkatli bir süreç gerektireceğini, bu nedenle Mahkeme kararının icrasının istinaf incelemesi sonuna kadar durdurulmasının hukuk güvenliği ve mülkiyet hakkının korunması bakımından zorunluluk arz ettiğini ileri sürmüş ise de, ilk derece mahkemesi hükmünün 3. Bendinde; "Karar kesinleştiğinde depo edilen paranın tüm ferileri ile birlikte takibin yapıldığı .... İcra Dairesinin ... Esas sayılı dosyasına gönderilmesine," şeklinde karar verildiği ve bu hali ile karar kesinleşinceye kadar ödeme yapılmayacağı dikkate alındığında davalının bu yöndeki talebi yerinde görülmemiştir.

7-Diğer taraftan İİK'nın 158. maddesi, “Alacaklının iflas takibi kesinleştiğinde 166'ncı maddenin ikinci fıkrasındaki usulle ilan edilir. İflas talebinin ilanından itibaren onbeş gün içinde diğer alacaklılar davaya müdahale veya itiraz ederek iflası gerektiren bir hal bulunmadığını ileri sürerek mahkemeden talebin reddini isteyebilirler.” hükmünü, 166. maddesi, “ Daire ayrıca kararı, karar tarihinde, tirajı ellibinin (50.000) üzerinde olan ve yurt düzeyinde dağıtımı yapılan gazetelerden biri ile birlikte iflas edenin muamele merkezinin bulunduğu yerdeki bir gazetede ve Ticaret Sicili Gazetesinde ilan eder.” hükmünü içermektedir.

Somut olayda ilk derece Mahkemesinin 12/02/2026 tarihli duruşma ara kararı ile, itirazın kesin kaldırılmasına karar verildiği belirtilerek tensip 17 nolu ara karar gereği gerekli iflas ilanlarının yapılmasına, yasal on beş günlük sürenin dolmasının beklenmesine karar verildiği ve bir sonraki duruşmada da sürenin kısalığı nedeniyle iflas ilanının yapılmadığı belirtilerek depo emri yerine geldiğinden ve mahkeme veznesine depo emri miktarı yatırıldığından bu aşamada iflas ilanın yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir. İlk derece Mahkemesince takipli iflas prosedürüne göre, İİK’nın 166/2. maddesi uyarınca yapılması gereken ilanlar yapılmadan karar verilmiş ise de, ilk derece Mahkemesince, itirazın kaldırılmasına karar verildikten sonra depo kararı verilip, davalı tarafından da depo emri gereğinin süresi içinde yerine getirildiği anlaşılmakla artık bu aşamadan sonra ilanların yapılması için ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılarak dosyanın geri gönderilmesinde taraflar ve hukuk yargılaması açısından bir hukuki menfaat görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırı bir yön görülmediğinden davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 bendi uyarınca reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

H Ü K Ü M: Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere;

1-.... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2025/... Esas, 2026/... Karar sayılı ve .../04/2026 tarihli kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 bendi gereğince esastan REDDİNE,

2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarife gereğince alınması gereken 732,00 TL istinaf harçları davalı tarafından peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına YER OLMADIĞINA,

3-Davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,

Dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunun 164/2. fıkrası gereğince kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde Yargıtay nezdinde Temyiz Kanun yolu Açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.01.10.2026