Bölge Adliye Mahkemesi ·

Bölge Adliye Mahkemesi 2026/4048 E. 2026/4231 K.

Mahkeme
Bölge Adliye Mahkemesi
Esas No
2026/4048
Karar No
2026/4231
Karar Tarihi

T.C. TEKİRDAĞ BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2026/4048 KARAR NO : 2026/4231

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

BAŞKAN : ÜYE : ÜYE : KATİP :

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ................. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : NUMARASI : ....../....... D.İş. Esas- ....../........ D.İş Karar İHTİYATİ HACİZ TALEP EDEN : VEKİLİ : KARŞI TARAF : TALEP KONUSU : İhtiyati Haciz İSTİNAF KARAR TARİHİ : GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH :

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş, ............ Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesinin ............. tarihli ......./........ esas ......./.......... karar sayılı görevsizlik kararı üzerine dosya 01/10/2026 tarihinde Dairemize gönderilmiş olmakla, Dairemizce dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: İhtiyati haciz talep eden vekili ............ tarihli talep dilekçesinde özetle; müvekkili şirket tarafından ............. tarihinde borçlu şirketin banka hesabına sehven herhangi bir hukuki ilişkiye dayanmaksızın 13.800.000,00-TL Eft / havale işlemi yapıldığını, akabinde borçlu şirketin yetkililerine hemen durumun bildirildiğini ve borçlu şirket yetkililerinin de bu durumu kabul ederek sehven gönderilen bedelin iadesinin yapılacağını belirttiklerini, ancak borçlu şirket tarafından ............ tarihinde "............ turizme fazla gelen paranın iadesi" açıklaması ile sadece 5.000.000,00-TL'nin müvekkilinin hesabına iade edildiğini ve halihazırda sehven ödenen 8.8000.000,00-TL bedelin iadesinin yapılmadığını, borçlu şirket yetkililerinin iade yapacaklarını belirterek müvekkilini oyaladığını, banka havale dekontları ve borçlu tarafından gerçekleştirilen kısmi iade işlemini gösterir kayıtlar ile diğer belgelerin alacağın varlığını ve muacceliyetini ispata yeterli olduğunu ileri sürerek 8.800.000,00-TL için öncelikle teminatsız aksi kanaat halinde teminat karşılığında borçlununun taşınır ve taşınmaz mallarıyla üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasına verilmesini talep ve dava etmiştir. İlk derece mahkemesinin ............ tarihli değişik iş kararında özetle; "...Talep konusunun sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan iade (istirdat) dava konusu olabilecek ve yargılamayı gerektiren bir alacaktan kaynaklandığı, sunulu bilgi ve belgelerin yaklaşık ispata kanaat verici yeterlilikte bulunmadığı, saptanan ve hukuksal surum bu olunca ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için şartların oluşmadığı" gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir. Verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulmuştur. İhtiyati haciz talep eden vekili istinaf dilekçesinde özetle; bakiye 8.800.000,00-TL alacağın varlığının ve muacceliyetinin borçlunun bizzat kendi ikrarını içeren kısmi iade dekontu vasıtasıyla yaklaşık ispat derecesinde ispatlandığını, somut olayda asıl alacağın niteliği gereği ileride bir yargılamaya konu edilecek olmasının geçici hukuki koruma vasfındaki ihtiyati haciz kararının verilmesine kanunen engel teşkil etmemesi gerektiğini, bilakis borçlunun haksız yere uhdesinde tuttuğu meblağı iade etmekten imtina etmesi ve mal kaçırma tehlikesinin mevcudiyeti gözetildiğinde hak kaybının önlenmesi adına bu tedbirin ivedilikle uygulanmasının zorunlu olduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasını ve ihtiyati haciz talebinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. GEREKÇE VE DEĞERLENDİRME: Duruşma açılmasını gerektiren sebepler bulunmadığından, HMK 353. maddesi uyarınca inceleme ve müzakereler dosya üzerinden yürütülmüş olup; HMK 355. maddesi uyarınca, inceleme istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni gözetilerek yapılmıştır. Talep; alacak iddiasına dayalı ihtiyati haciz talebidir. Bilindiği üzere ihtiyati haciz kararları esas hakkında kesin bir kanaat oluşmadan ve tam bir ispat aranmadan verilen geçici nitelikte hukuki korumaya ilişkin kararlardır. Diğer bir anlatımla ihtiyati haciz, devam etmekte olan dava sonunda davacının hükmedilecek alacağının tahsilini garanti altına almak için davalının mallarına geçici olarak el konulmasıdır. İhtiyati haciz müssesesi İİK'nun 257-268. maddeleri arasında düzenlenmiştir. İİK'nın 258/1. maddesine göre, alacaklı alacağı ve icabında haciz sebepleri hakkında mahkemeye kanaat getirecek deliller göstermeye mecburdur. İhtiyati haciz kararı verilebilmesi için esas hakkında kesin bir kanaat oluşmasına gerek bulunmadığı gibi tam bir ispat aranması da gerekmez. İİK'nın "İhtiyati hacizde teminat" başlığını taşıyan 259. maddesine göre ise, "(Değişik madde: 03/07/1940 - 3890/1 md.) İhtiyati haciz istiyen alacaklı hacizde haksız çıktığı taktirde borçlunun ve üçüncü şahsın bu yüzden uğrayacakları bütün zararlardan mesul ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 96 ncı maddesinde yazılı teminatı vermeğe mecburdur. Ancak alacak bir ilama müstenid ise teminat aranmaz. Alacak ilam mahiyetinde bir vesikaya müstenid ise mahkeme teminata lüzum olup olmadığını takdir eder." İİK'nın 265. Maddesinde ise ihtiyati haciz kararına itirazın süresi ve koşulları açıkça hükme bağlanmış olup; anılan maddede, borçlunun kendisi dinlenmeden verilen ihtiyati haczin dayandığı sebeplere, mahkemenin yetkisine ve teminata itiraz edebileceği düzenlenmiştir. Bu itiraz sebepleri sınırlı ve şekli nitelikte olup, bunun dışındaki nedenlere dayanılarak ihtiyati haciz kararına bir itirazda bulunulamaz. Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut dosya incelendiğinde; talepte bulunan tarafça sunulan belgelerin alacağın varlığı ve miktarını yaklaşık olarak kanıtlamaya yeterli nitelikte olmadığı, dolayısıyla ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için gerekli olan yaklaşık ispat koşulunun bu şamada gerçekleşmediği kanaatine varılmıştır. Dolayısıyla; ilk derece mahkemesince yaklaşık ispatın sağlanamadığından bahisle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Yukarıda ayrıntılı açıklandığı üzere, ilk derece mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmadığı, ileri sürülen istinaf sebeplerinin kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşıldığından, ihtiyati haciz talep eden vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir. HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere; 1-İhtiyati haciz talep eden vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine, 2-Karar tarihi itibari ile istinaf yoluna başvuran taraftan alınması gereken 732,00-TL maktu istinaf karar harcı, istinaf başvurusu sırasında peşin olarak alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 3-İhtiyati haciz talep eden tarafından istinaf incelemesi için yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına, 4-İstinaf incelemesi dosya üzerinde yapıldığından vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, 5-İşbu kararın taraflara tebliği işlemlerinin, varsa artan istinaf avansının ilgili tarafa iadesi ve harç tahsil/iade işlemlerinin ilk derece mahkemesi tarafından yapılmasına, Dair; dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi. 04/11/2026

Başkan e-imzalıdır

Üye e-imzalıdır

Üye e-imzalıdır

Katip e-imzalıdır

Atıf: Bölge Adliye Mahkemesi, E. 2026/4048, K. 2026/4231, T. 04.11.2026, www.arakarar.com/karar/bam-karar-2026-4048-e-2026-4231-k-3657ebcc6bfc