Bölge Adliye Mahkemesi ·
Bölge Adliye Mahkemesi 2026/1923 E. 2026/1876 K.
- Mahkeme
- Bölge Adliye Mahkemesi
- Esas No
- 2026/1923
- Karar No
- 2026/1876
- Karar Tarihi
T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
13. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO:2026/1923 Esas
KARAR NO:2026/1876 Karar
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:İSTANBUL 27. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
NUMARASI:2026/224 D.İş- 2026/211 Karar
TARİH:10/09/2026
TALEP:İhtiyati Haciz
KARAR TARİHİ:26/10/2026
İlk derece Mahkemesinde yapılan inceleme sonucunda verilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dava dosyası incelendi:
TALEP:Talep eden vekili talep dilekçesinde özetle; müvekkili şirket ile borçlu şirket arasında 06.04.2022 tarihli antrepo/depolama sözleşmesi akdedildiğini, bu sözleşme kapsamında müvekkiline ait emtianın, muhafaza edilmek üzere borçlu şirkete ait/borçlu şirket tarafından işletilen "Tuzla/istanbul" adresindeki antrepoya teslim edildiğini, borçlu şirketin, teslim aldığı emtianın güvenli şekilde muhafaza edilmesini ve gerekli güvenlik tedbirlerinin alınmasını üstlendiğini, 03.09.2026 tarihinde meydana gelen yangında müvekkiline ait malların tamamının zayi olduğunu, borçlunun sözleşmesel sorumluluğu bulunmakta olduğunu, borçlu şirketin yangından hemen sonra malvarlığını elden çıkarmaya başladığını, ihtiyati haciz taleplerinde özellikle dikkate alınması gereken somut sebebinin bu olduğunu, arabuluculuk süreci başlatıldığını ancak bu sürecin sonuçlanması beklenirken alacağın güvencesiz bırakılmaması gerektiğini, haciz taleplerinin alacak bakımından ölçülü olduğunu, karşı taraf dinlenmeden ihtiyati haciz kararı verilmesi gerektiğini, müvekkilinin antrepo/depolama sözleşmesi kapsamında davalıya teslim ettiği ve 03.09.2026 tarihinde meydana gelen yangın sonucunda tamamen zayi olan mallar nedeniyle doğan 23.284,80 Euro (1.310.945 TL )tutarındaki alacağının bulunduğunun yaklaşık olarak ispat edilmiş olduğunu, borçlu şirketin 03.09.2026 tarihli yangından hemen sonra 04.09.2026 ve 09.09.2026 tarihlerinde toplam 7 adet aracını elden çıkarmış olması nedeniyle, ihtiyati haciz taleplerinin ivedilikle ve karşı taraf dinlenmeksizin değerlendirilmesi gerektiğini beyanlabeyanla İİK madde 257 ve devamı uyarınca, asıl alacak ve fer’ilerini karşılayacak miktarla sınırlı olmak üzere, borçlu şirketin yedinde veya üçüncü kişilerde bulunan taşınır ve taşınmaz malları ile hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARININ ÖZETİ:Mahkemece; talebin, ihtiyati haciz kararı verilmesine ilişkin olduğu, ihtiyati haciz talebine konu alacak, herhangi bir mahkeme ilamına veya kıymetli evrağa dayanmadığı gibi alacağın varlığı, miktarı ve vadesinin geldiği hususu yargılamayı gerektirmekte olup, bu durumda talep tarihi itibariyle muaccel ve rehinle temin edilmemiş alacağın varlığı hususunda yaklaşık düzeyde ispat koşulu oluşmadığındani bununla birlikte borçlu tarafın kaçma, mal kaçırma ve gizlediğine yönelik iddialar açısından İİK 257/2 madde kapsamında somut bir delil sunulmadığı görülmekle ihtiyati haciz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiş ve karara karşı talep eden vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
TALEP EDEN VEKİLİNCE İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ;İlk derece mahkemesinin kararının, İİK m.258'de düzenlenen “yaklaşık ispat” ölçüsünün somut olaya uygulanması bakımından hukuka aykırı olduğu, Mahkemenin, gerekçeli kararında İİK m.258/1 hükmünü isabetli şekilde açıklayarak ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için alacağın tam ve kesin olarak ispat edilmesinin gerekmediğini, alacağın varlığı konusunda mahkemede kanaat oluşturacak ölçüde yaklaşık ispatın yeterli olduğunu kabul ettiği, buna rağmen devamında; alacağın varlığının, miktarının ve muacceliyetinin yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle yaklaşık ispat koşulunun gerçekleşmediği sonucuna ulaştığı, bu gerekçenin kendi içerisinde çelişkili olduğu ve ihtiyati haciz kurumunun hukuki niteliğiyle bağdaşmadığı, ihtiyati haciz yargılamasında mahkemeden taraflar arasındaki uyuşmazlığın esasını kesin hüküm oluşturacak şekilde çözmesi, kusuru nihai biçimde belirlemesi veya alacağın miktarını esas dava seviyesinde ispatlamasının beklenmediği, müvekkili ile borçlu arasında imzalanan antrepo sözleşmesi, faturalar, teslim belgeleri ve yazışmalar ile müvekkiline ait malların borçluya ait depoya saklanmak üzere teslim edildiği, depoda çıkan yangın nedeniyle malların zayi olduğunun yaklaşık olarak ispat edildiği, uyuşmazlığın esasının bilirkişi incelemesini gerektirecek olmasının, ihtiyati haczin reddini değil; tam aksine, esas dava sonuçlanıncaya kadar alacağın korunmasını gerekli kılan geçici hukuki koruma ihtiyacını gösterdiği, Mahkemece esas dava için gereken ispat derecesi ile ihtiyati haciz için gereken yaklaşık ispat derecesinin fiilen birbirine karıştırıldığı, ihtiyati haczin amacının uyuşmazlığı esastan sonuçlandırmak olmadığı, borçlunun söz konusu yangından hemen sonra mal varlığını azaltmaya yönelik işlemlerde bulunduğu ileri sürülmüş olup, kararda somut delil sunulmadığı şeklinde gerekçe kurulmasının dosya kapsamıyla bağdaşmadığı, karşı taraf şirketin yangından hemen sonra mal varlığını oluşturan araçları çok kısa süre içerisinde üçüncü kişilere devretmeye başlaması sebebiyle ihtiyati haciz kararı verilmesinin gerekli olduğu, müvekkilinin alacağının ileride tahsilinin ciddi şekilde tehlikeye girme ihtimali bulunduğu, ihtiyati haciz taleplerinin ölçülü olduğu, yalnızca asıl alacak ve ferilerini karşılayacak miktarla sınırlı olmak üzere ihtiyati haciz talebinde bulunulduğu, ayrıca teminat yatırılacağı, bu sebeplerle karar hatalı olup kaldırılması gerektiğine ilişkindir.
İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:HMK'nın 355. maddesine göre istinaf incelemesi; istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırılık varsa resen gözetilmek suretiyle yapılmıştır.Talep, taraflar arasında imzalanan antrepo (saklama) sözleşmesi uyarınca karşı tarafa teslim edildiği iddia edilen malların, saklama alanında çıkan yangın nedeniyle zayi olduğundan bahisle zarar miktarınca oluşan alacağı teminen ihtiyati haciz kararı verilmesine ilişkin olup, Mahkemece, yukarıda açıklanan gerekçe ile talebin reddine karar verilmiş, karara karşı talep eden vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. İİK'nın 257/1. maddesi uyarınca; rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacakları ile diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir. İİK'nın 258. maddesi uyarınca; ihtiyati haciz talep eden alacaklı alacağı ve icabında haciz sebepleri hakkında mahkemeye kanaat getirecek deliller göstermeğe mecburdur. Burada aranan ölçü yaklaşık ispat ölçüsüdür. Somut olayda; ihtiyati haciz talebinin taraflar arasında imzalanan antrepo sözleşmesine aykırılık nedeniyle oluşan zarar iddiasına dayandığı, talep eden tarafça dosyaya sunulan sözleşme, üçüncü kişiler tarafından adına düzenlenen faturalar, bir takım yazışmalar ve haber sitelerinden alınmış yangın haberlerine ilişkin görsellerden, talep edenin ne nitelikte ve miktarda malının karşı tarafa teslim edildiği, yangının çıktığı iddia edilen yerin gerçekten karşı tarafın deposu olup olmadığı ve talep edene ait malların bu depoda bulunup bulunmadığı, bulunmakta ise ne kadarlık kısmının yandığı ve zayi olduğu hususlarının anlaşılamadığı, yangın olayına ilişkin olarak itfaiye tutanağı, olay yerinde yapılmış ve zayi olan malları ve maliklerini gösterir bir tespit tutanağı, talep eden tarafından yaptırılmış delil tespitine dair rapor gibi bir delil sunulmadığı, bu itibarla alacağın varlığı ve miktarının yaklaşık olarak dahi ispat edilemediği, bu husus ispat edilmeden mal kaçırma iddiasının incelenemeyeceği, kaldı ki karşı tarafın araçlarını elden çıkardığı iddiasının ispatı mahiyetinde bir delil de sunulmadığı, bu minvalde Mahkemece şartları oluşmayan ihtiyati haciz talebinin reddine dair verilen kararın isabetli olduğu anlaşılmış, kararda kamu düzenine aykırılık da görülmediğinden talep edenin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
HÜKÜM:Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-Talep edenin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu gereğince istinaf eden tarafından yatırılan istinaf kanun yoluna başvurma harcının hazineye gelir kaydına,
3-Karar tarihi itibariyle Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 732,00 TL istinaf karar harcı istinaf eden tarafından peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, yatırılan harcın hazineye gelir kaydına,
4-İstinaf yargılama giderlerinin istinaf talep eden üzerinde bırakılmasına,
5-Artan gider avansı bulunması ve talep halinde yatıran tarafa iadesine,
6-Kararın ilk derece mahkemesince taraflara tebliğe gönderilmesine,Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 26/10/2026 tarihinde HMK'nın 362/1-f maddesi gereğince kesin olarak oy birliği ile karar verildi.